EYLÜL
Öksürüyordum. Boğazıma yapışan toz tanecikleri ağzımı, dilimi, nefesimi kurutmuştu; her nefes alışımda ciğerlerim yanıyor, öksürük göğsümü parçalayıp geri dönüyordu.
İçinde bulunduğum karanlık, bir çuvalın içi gibi değildi; daha kötüsüydü. Nefesimi geri yutan, sesimi boğan, beni kendi içime hapseden bir karanlıktı bu.
Başım öne doğru bastırılmıştı. Enseme yapışan el sertti, acımasızdı; parmaklarının baskısı kemiğime kadar işliyor, boynumu büküyordu.
Araç hareket ettiğinde bunu anında anladım. Asfalt değildi bu yol. Taşlıydı, bozuktu; sınır hatlarında defalarca geçtiğim o lanetli yolların aynısıydı. Her sarsıntıda dişlerim birbirine vuruyor, bedenim koltuğa çarpıp geri savruluyordu.
Nereye götürüldüğümü bilmiyordum. Neden kaçırıldığımı bilmiyordum. Nasıl bu işin içine düştüğümü
