EYLÜL
Nefes alamıyordum. Ciğerlerim yanıyor, boğazımdan kesik kesik sesler çıkıyordu. Patlama… çok yakındı. Kulaklarım uğulduyordu; sanki dünya bir anda suyun altına batmıştı. Her şey boğuk, uzaktan geliyordu — zaman bile ağır çekime geçmiş gibiydi.
Bir taş parçası başımın yanına düşüp toprağa gömüldü. Refleksle kollarımı başımın üstüne kapattım. Vücudumun altındaki toprak kaydı, taşlara sürüklendim. Bir şey sırtımı acıttı, ne olduğunu seçemedim. Sadece sıcak bir çizgi… ardından yanma.
Toz biraz dağıldığında gözlerimi araladım. Her şey griydi. Ne gökyüzü vardı, ne ufuk — sadece duman ve kül. Kulağımın içindeki uğultu kalp atışlarımla yarışıyordu.
Yanımdaki askeri gördüm. Dizlerinin üzerinde, bir elini karnına bastırmıştı. Parmaklarının arasından kan sızıyordu, yavaş ama istikrarlı. Bir
