TİMUR
Telsizden gelen cızırtı bir kurşun gibi deldi sessizliği. Parmaklarımda hâlâ toprağın ıslaklığı, çamurun ağırlığı vardı. Ellerim kazmaktan nasırlaşmış, tırnaklarımın altı kan toplamıştı ama duyduğum sesle tüm acı silindi.
“Karan-1, Alfa-3 konuşuyor! Az önce sinyal aldık! Sivil E.T en son tahliye hattında olduklarını söyledi, sinyalleri çekmiyor!”
Telsizden o iki harf gelince ciğerim büzüldü. E.T. Eylül Tekin.
Bir saniye durdum. Sonra refleksle tuşa bastım, sesim sertti ama içinde panik gizliydi:
“Alfa-3, burası Karan-1! Tahmini koordinat, tekrar ediyorum, konum verin!”
“Kuzey yamaç, revir hattının iki yüz metre gerisi. Sinyal zayıf, tekrar edemiyoruz!”
Kafamı kaldırdım, kuzey yamacına baktım. Patlama sonrası gökyüzü griye dönmüştü; yanmış toprak kokusu hâlâ ciğerimdeydi.
“İki
