Kahit na gusto kong umiwas ay hindi magawa ng mga mata ko. Nanatili itong nakatingin lamang sa dalawa na magkadikit ang mga labi. Ang mga paa ko ay parang ipinako sa kinatatayuan ko at hindi ako makagalaw.
Wala sa loob na nabitawan ko ang dala kong paper bag at nagdulot ito ng ingay na naging dahilan para maghiwalay silang dalawa sa gulat. Noon di'y para akong binuhusan ng malamig na tubig, hindi ko na naalala pa ang paper bag na naglalaman ng pagkain at tumalikod na para lumayo. Nagsimula nang lumabo ang paningin ko dahil sa mga luhang naipon.
"Stop right there!"
Nakalabas na ako ng gate nila nang marinig ko ang boses niya. Awtomatikong tumigil ang mga paa ko sa paglalakad pero hindi ako lumingon. Ipikit-pikit ko ang mga mata ko para iwasang bumagsak ang mga luha sa mata ko.
And t
