“หยุดเถิดคีภัทรา เจ้าก็รู้ว่าเจ้ามิใช่คู่ที่เบื้องบนลิขิต พวกเขาทั้งสองเป็นคู่กันมาทุกภพทุกชาติมิอาจแยกจากกันได้ ข้ารู้ว่าโอรสแห่งเรากระทำผิดกฏ และแน่นอนว่าต้องรับบทลงโทษทัณฑ์นั้นเป็นแน่”
“แล้วเหตุใดเป็นข้ามิได้ มิว่าจักบุญบารมี ข้าล้วนมีเหมาะสมกับเจ้าพี่มิต่างจากนางแล้วเหตุใดกัน ข้าก็บุตรีของกษัตริย์นาคาแห่งทิศอุดร มีศักดิ์สายเลือดกษัตริย์เฉกเช่นเดียวกับนาง”
“เจ้าบังคับให้ใครมารักเจ้ามิได้ดอกหนาคีภัทรา จิตสองจิตผูกพันธ์กันข้ามภพข้ามชาตินานนับอสงไขยยากนักที่แปรเปลี่ยน”
“ข้ามิยอมรับ!! กาลเวลาแปรเปลี่ยนได้ฉันใด ใจก็แปรเปลี่ยนได้ฉันนั้น!!หากเพียงแต่ไม่มีนางใจของเจ้าพี่จะมีเพียงข้า” คีภัทรามิยอมแม้แต่จะฟังเสียงบิดาแห่งนาคาทั้งปวงอย่างพญาอนันตนาคราช ซ้ำยังหันหนีหายวับไปกับตาอย่างดื้อรั้น พญาอนันตะในร่างจำแลงส่ายหน้าไปมาราวกับเอือมระอากับบุตรสาวที่ดื้อรั้น ก่อนจะหันหน้าไปมองนรินทร์ที่ช็อกอย่า
