Sate Me (Leonardi Giuffrida)

Chapter 8

“Damn, does your knees hurts already?” tanong niya.

“The f**k!” I cursed. I throw the bag on him and he immediately opened it. His eyes lit up and tapped my shoulder.

“Good f*****g job, Leon. I have to go later, Sarissa’s waiting for me,” aniya. Tumango lamang ako.

“Dang! That wound might hurt so much. Baka hindi mo na kayang akyatin ang bahay ni, Louisse. Mahuhuli ka na ng ama niya at malaman pang bantay salakay ka,” dagdag niya pa. I grinned at him.

“That would never happen,” sagot ko. Nagkibit balikat lamang siya.

“I didn’t cause you that wound, so no five million. Better luck next time,” aniya bago umalis. Umupo na ako sa couch and groaned in pain.

“Bullshit!”

Buti na lang at natadtad ko rin ng bala ang bumaril sa ‘kin. That stupid ant.

“Hey!”

Napatingala ako at nakita si Sugar. Nakangiti siya at may dalang bandage at iilang gamit sa paggamot.

“May bala pa ba sa loob?” tanong niya. Umiling naman ako.

“Nakuha ko na,” sagot ko.

“Wow! Grabe ang tigas mo, Leon,” saad niya. I knotted my eyebrows and laughed at her. Nakatingin kasi siya sa gitna ng pantalon ko.

“Quick, I have to go,” wika ko. Tumango naman siya at ginamot na ang sugat ko. It was painful pero kaya ko namang hindi ipakita na masakit. It’s bearable and I need to go now.

“Wala na bang mas ibibilis diyan?” I asked her boringly.

“Well, kung may super powers ako, mabilis lang ‘to, but I’m still human you know,” sagot niya. I rolled my eyes in annoyance. Nang matapos nga ay napaigik ako sa sakit. The f**k! Paano ko kaya aakyatin ang kuwarto ni Louisse mamaya?

I wore my white shirt and ready to go when Sugar held my hand.

“What?”

“Aalis ka? Hindi pa magaling ang sugat mo ah. Kailangan mong ipahinga iyan at baka dumugo,” aniya.

“I’m fine, malayo ‘to sa bituka,” sagot ko at iniwan na siya. Pinakaayaw ko sa lahat iyong sinasabihan ako kung ano ang gagawin. I have my own brain damn it. Sumakay na ako ng kotse ko at nag-drive papunta sa bahay nila Louisse. I just want to rest beside her. Sinigurado ko namang mahigpit ang pagkaka-bandage ng sugat ko para hindi masiyadong dumugo kapag aakyat na ako. I just find this action so sweet and challenging. I am infatuating over Louisse. She’s young, beautiful, and daring.

I successfully climbed her room and saw her lying on her bed. She’s not asleep yet. Nakatingin lang siya sa ceiling niya as if there’s an interesting image there.

“Hey!” I whispered on her ears. Mabilis na napabangon siya at gulat na gulat na tiningnan ako. She stood up and went to her door and locked it.

“A-ano’ng ginagawa mo rito?” utal-utal niyang tanong. Kita ko pa ang pagkataranta niya at mabilis na pumunta sa kaniyang closet para maghanap ng pajama. I was just smiling at her. She should have her pajamas dahil totoong pinagnanasahan ko siya. Kaya niyang iparamdam sa ‘kin ang ganito without exerting any efforts. Just staring at her innocent face makes my d**k throbbed in so much pain. But I can handle it.

“I missed you, hindi kita nakita buong araw eh,” sagot ko. Kaagad na tumaas ang kilay niya sa sinabi ko. I grinned at her.

“Bakit? Hindi mo ba ako na-miss?” tanong ko. Kaagad na natawa siya nang pagak.

“My life is so peaceful without you,” aniya. Pero iba naman ang sinasabi ng mga mata niya. She’s highly guarded. She’s guarding herself from me and I knew about it. Alam kong pinagsasabihan siya ng ama niya. Her sick father is manipulating her but of course I am Leonardi. Gagawin ko ang lahat para suwayin pa siya lalo ng anak niya. It’s just a lot of fun seeing him mad.

“Tell me more,” saad ko at humiga na sa kama niya. Kaagad na nag-abot ang kilay niya. I know she’s pissed, but she looks hotter.

“Hindi mo kama iyan, kaya umalis ka. Sumosobra ka na ha, halos gabi-gabi nandito ka,” reklamo niya. I smiled at her.

“Come here,” saad ko. Hindi naman siya nakinig. It takes a lot of work when it comes to her. But it’s fine. I like it. The moment I saw her reaction that night alam kong napakahirap niyang paamuhin. Matigas siya at hindi ko rin alam kung paano magalit. Medyo transparent siya tingnan pero hindi. This is how complicated people behaves. Masiyadong mind blowing, hindi mo alam kung kailan ka magjo-joke. One moment they’re serious and one moment they’re fine and easy to be with. I was just looking at her eyes, para hindi ako mawala.

“Bakit wala ka kanina?” tanong niya.

“I have some business transactions to attend to,” sagot ko.

“More important than teaching?” aniya.

I smiled at her. It is way more important. It just cost me half a million dollar.

I lifted up my shirt and she was shock to see my wound.

“Ano’ng nangyari riyan? Nang-hold up ka?” she exclaimed. I bit my inside cheek and surely will burst out in laughter pinipigilan ko lang ang sarili ko dahil baka magising ang ama niya.

“You really think I will do that low-life s**t?” natatawa kong tanong. Inirapan naman niya ako. Akmang tatalikuran niya ako nang mabilis na hinila ko siya. Sa gulat niya ay nasagi niya pa ang sugat ko kaya napaungol ako sa sakit.

“Damn!”

Kaagad na bumangon siya at nanlaki ang mata nang makita ang sugat ko sa bandang tagiliran.

“You’re shot?” gulat niyang tanong. Napakamot na lang ako sa batok ko nang makita na niya.

“Yea, and nasagi mo kaya lalong sumakit,” pangongonsesniy ko. Kita ko naman ang pakasira ng mukha niya.

“H-hindi ko sinasadya, ikaw naman kasi. Bigla-bigla kang nanghihila,” reklamo niya.

“Its fine, hindi naman ‘yan nakamamatay,” sagot ko.

“Ano’ng nangyari?”

“Well, I went to one of our transactions. Then one stupid s**t luckily shot me,” sagot ko. Kaagad na napapikit siya.

“Oh God!” aniya.

“I killed him too, ako humihinga pa siya ayun kinakain na ng pating sa dagat,” proud kong wika. Kaagad na natigilan siya habang nakatingin sa akin. Alam kong alam niya kung ano ang ginagawa namin. Alam niyang hindi ako mabuting tao. I was just kind to her because I wanted to. She was so shocked hearing those words from me kaya binago ko na ang topic.

“Anyway, how’s school?” tanong ko. Tiningnan niya lang ako.

“Sinunod ko ang payo mo, I blackmailed her,” saad niya. I smiled.

“That’s good,” wika ko.

“That Daniel, is he pestering you? If you want, I can take care of him,” dagdag ko pa.

“H-huwag, wala naman siyang kasalanan,” sagot niya. My forehead knotted. I don’t like it.

“Gusto mo ba siya?” tanong ko.

“What? Hindi no, ayaw ko lang na dinadamay ang wala namang kasalanan,” sagot niya. Buti na iyong klaro.

“I hate rivals,” wika ko. Kaagad na natawa naman siya nang pagak.

“Ewan ko sa ‘yo, sana nga mamatay ka na lang sa hemorrhage,” aniya. Kaagad na napabusangot naman ako.

“You broke me,” ungot ko.

“Umuwi ka na at maaga pa ako bukas,” saad niya at tinalikuran ako. Hindi naman ako makatagilid at yakapin siya dahil sa tang-inang sugat na ‘to. Guess I’ll need to bear the stiff neck I will get tomorrow. Hanggang tingin na lang muna ako ngayon.