Kabanata 4
1680 Words
It was already nine in the evening and yet nandito pa rin ako sa study room ni Mr. Samaniego.
He wants to take a look daw sa naproduce ko noon na designs using computer-aided design (CAD), showing how the spaces in the mansion will be organised, what the mansion will look like in his KINGDOM and how it will be built.
"I was able to prepare and present all my designs and proposals to you last week, Mr. Samaniego. Bakit kailangan mo ulit ipa-explain sa akin?" tanong ko sa kanya while I'm standing right next to him.
Siya naman ay prenteng nakaupo sa harap ng study table.
"Easy, easy... I just want to check it. That's it." Nakakaloko siyang ngumiti at tumingala sa akin while placing his right hand to cover his mouth.
"I already negotiate with the contractors and engineers. Pati na rin yung team ko. Bukas pa darating si Rad, I mean Mr. Ricafort, my co-architect. Do you have any other issues, Mr. Samaniego?" sunud-sunod kong litanya.
"Are you sure that you can finish it by its due date? Because apparently, my girlfriend wants to marry me. Do you think it will be done in just three months?"
Is it? He already had a fiancée?
"I am making sure that the project will run within the agreed time frame, Mr. Samaniego. I excel at dealing with problems that might come up during the construction, and I can assure you, I have a very great team!
"Alright then, Ms. Martin. Or should I call you Nica for old times sake?" Naglahad siya ng kamay sa akin.
Makikipagkamay na naman siya?
My heart beats so abnormal.
Inilahad ko naman ang kamay ko. "If you are comfortable with first name basis, why not, Mr. Samaniego?"
"Your hand is so soft. Sigurado ka bang architect ka? I have met hundreds of Architects. Your hands are the softest," bulong niya.
Hinila ko ang kamay ko na hawak-hawak pa din niya, ayaw niyang bitawan.
"Please, let go of my hand, Mr. Samaniego," malumanay kong sabi.
"Kung sakaling kamay mo na lang ang matitirang bagay sa mundo, I won't let go of it." He winked at me again and that brings an abnormal beat to my heart.
AGAIN.
"You should go out and tell that to your girlfriend," irap ko sa kanya. Hindi pa din niya binibitawan ang kamay ko.
"Do you still remember the moment when you were fantazising over—"
Someone cut him off dahil sa isang katok sa pinto. At iniluwa niyon si Rigor.
Biglang binitawan ni Mr. Samaniego ang kamay ko at mabuti na lang, hindi ito agad napansin ni Rigor.
"I better get going. May pag-uusapan pa yata kayo ng kapatid mo." Nagmamadali akong lumakad palabas.
"How did she know na magkapatid tayo?" rinig kong tanong ni Greg kay Rigor while slowly shutting the study room's door.
OH! THANK GOODNESS! I won't allow any confrontations again like that.
Everyone is so busy.
I work closely with Engr. Levy and Engr. Roxx to make sure that their buildings meet the necessary standards set by Mr. Samaniego.
"Ako lang ba? O, sadyang malagkit lang ang tingin sa 'yo ni Sir Greg, Nica?" bulong sakin ni Levy habang dinidiktahan naman ni Engr. Roxx ang aming mga tauhan kung ano ang gagawin nila.
At mukhang hindi yun nakatakas kay Engr. Roxx. Lumapit siya sa amin.
"Did I hear it clearly? My admirer itong prinsesa ng Dy Indusrial Corp?" natatawa din niyang tanong while scrutinizing me.
"Alam niyo. Tigil-tigilan niyo akong dalawa, ha? Magtrabaho na tayo." Ihinampas ko ng mahina kay Levy ang hawak kong folder.
Nagtawanan silang dalawa.
"It looks like everyone's having fun building my place." Singit sa amin ng boses mula sa likuran namin.
I didn't see him coming.
"Ahm... Good morning, Sir Greg!" sabay na bati ng dalawa kong kasama.
Ngumiti naman si Mr. Samaniego.
Nagpaalam agad ang dalawa dahil kinawayan sila ni Architect Rad, kailangan na sila sa site.
Susunod na sana ako sa kanila nang....
"Where are you going, Nica?" Nakataas ang isang kilay niya.
"Susundan ko lang sila, Sir."
"You are not needed there. Masyado na silang marami roon. 60 plus men? They are already enough."
Tinalikuran ko siya. Naglakad pa rin ako.
Ayokong mapag-isa kasama siya.
I repeat. You aren't needed there; I need you here."
Napalingon ako sa kanya.
Ano na naman 'to?
"Hindi pa ako kumakain. I want you to cook for me. My housemaids went to market."
Ha? Limang maids ang namalengke? Watda?
He turned away papunta sa family mansion nila. Sumunod naman agad ako.
"What do you want for breakfast then, señorito?" sarkastiko kong tanong.
"Kahit ano basta luto ng nagmamahal sa 'kin." Kumindat siya.
Eh? Kung dukutin ko kaya mata niya?
"K."
"K? Hindi mo talaga itinatangging gusto mo ako, no?"
"Correction, Mr. Samaniego. GUSTO NOON! Past tense!" sabi ko while frying hams and preparing some sandwiches.
Mabilis kong naluto ang breakfast niya.
"I'll check my team." Paalam ko sa kanya. He just nodded his head dahil abala na siya sa pagkain. Hindi yata siya nagbibiro kanina na nagugutom na siya.
Pagbukas ko ng pintuan sa harap ay siya namang pasok ng isang maganda at sexy na babae. She was wearing a midriff dress, hapit na hapit sa katawan niya.
She looked at me from head to foot. Hawak ko ang aking hard hat at suot ko rin ang aking safety shoes.
"You are?" She raised her brow.
"I'm Architect Nica Martin." Maikli kong sagot. "If you are here to see Mr. Samaniego, he's in the dining room." Sumibat na ako palabas ng walang lingun-lingon.
"Aba't!" sigaw niya sa akin.
I just don't like the way she looks at me.
Parang inagaw ko ang...
ang...
ang....
Agh! Ang dati kong crush sa kanya!
"Ilang linggo nang pabalik-balik 'yong sexy'ng babae sa mansion. Iyon ba ang fiancée ni Sir Greg?" usisa sa akin ni Roxx.
"Roco. Itanong mo kaya sa kanya nang hindi ako ang tinatanong mo?" iritado kong sagot.
Kasalukuyan kaming nagba-barbeque. It's Sunday kaya rest day namin.
"'To naman, g agad. Selos much?" sabad ni Levy.
"Alam mo kung andito lang si Paul? Nakow, Nica! Paniguradong alaskang-alaska ka na naman ngayon."
Umoo nga din ang iba pa naming kasama. Umuwi iyong iba dahil linggo. Nanatili naman sa hacienda ang ilan katulad ko.
"Gatas na gatas na nga po ako, Manong Mario, e. Pakisabihan naman po itong dalawang engineer na 'to. Pakibatukan na din po." Sumbong ko kay Manong Mario.
"Aba'y lambing lang ng mga 'yan sa 'yo. Di ka pa nasanay."
Kumuha ako ng isang san mig light sa mesa at dumukot ng barbeque. "Sanay na ho ako. Lagi niyo akong inaapi." pagdadrama ko.
Nagsitawanan sila, including me.
Umupo ako sa tabi ni Levy.
"May gusto ka ba kay Sir Greg?" bulong niya sa akin.
"Huh?"
"Don't me. NICA" tawa niya.
"Maang-maangan."
Natawa din ako. "Naku, ha? May barbeque na tayo. Wag niyo na ako gawing pulutan."
"Secret lang natin. Nagpustahan kasi kami ni Roxx. Ang sabi niya. May gusto si Sir Greg sayo. Ako naman, ikaw ang may gusto sa kanya."
Siniko ko siya. "At magkano naman ang pusta, aber?" Hindi na kasi bago sa akin na ilink nila ako sa mga binatang nagiging client ko. Dati nagagalit ako. Pero nasanay na din naman ako.
"Five Hundred. Mahirap na, matalo pa ako. Sayang yung pan-date namin ng gf ko." Natatawa niyang sagot. Nakipagtoast siya sa hawak kong bote.
Napalis ang ngiti ko nang makita kong paparating si Mr. Samaniego.
"Uhm. I'm sorry for interrupting. Can I borrow Ms. Martin for a while?" nakapamulsa niyang paalam mula sa mga kasama ko.
Nagtinginan silang lahat.
"Sumama ka na. Sayang ang pusta ko." mahinang bulong sakin ni Levy.
Nag-alinlangan ako.
Heto na naman tayo.
Manong Mario as the eldest nodded his head. "Mabuti pa ngang isama mo si Architect, Sir. Baka mahamugan siya dito." Nasa likod kami ng left wing part ng bahay nila at papagabi na.
Mr. Samaniego offered his hands para suportahan akong tumayo mula sa pagkakaupo. Nahiya naman ako pero tinanggap ko na lang.
Nagpatiuna na siya sa paglalakad palayo mula sa grupo namin. Sumunod naman ako.
Nilingon ko pa ulit ang mga kasama ko pero parang wala lang para sa kanila na sumama ako kay Mr. Samaniego.
He entered their mansion and then walked straightly sa kitchen nila.
Naabutan namin sina Aling Marie at Aling Chayong na naghahanda ng dinner table.
"Magandang gabi, Sir. Ms. Martin. Halina kayo at nakahanda na ang pagkain," tukoy niya sa mga pagkaing nakahain sa dinner table.
The chicken parmesan caught my attention. This is one of my favorite dish.
Sabay na kaming umupo at nagsimulang kumain. The two housemaids then leave us.
I watched him place a fork full of chicken parmesan in his mouth. Dahan-dahan.
No way! Inaakit ba ako ng lalakeng 'to?
"Ummm. Ang sarap talaga magluto ni Manang Marie. Huwag kang mahiya, kain ka pa..." sabi niya habang nilalagyan ng chicken parmesan ang plate ko.
Thank you, Mr. Samaniego, but you don't have to be this hospitable," sambit ko. Sumubo ako ng chicken parmesan. Not thinking na pinagmamasdan niya ako.
Sobrang sarap nga!
"The way your luscious lips slid over the fork is as sexy as you are, Ms. Martin." Hindi niya napigilang komento. Pinamulahan agad ako.
"We are eating, Mr. Samaniego," saad ko. My hearbeats erratically again.
"I want to eat you after this," mahina niyang usal pero dahil sensitive ang pandinig ko ay narinig ko naman.
Tumayo ako bigla. The food is appetizing pero nawalan na ako ng gana dahil sa narinig ko. It brings chill into my brain. Nanlamig bigla ang mga kamay ko.
"Hey. Hey! I was just kidding. Please sit. Hindi ko na uulitin," hinging paumanhin niya. He begged for me to stay, with his hands clapsed. "My brother isn't here kaya wala akong kasama kumain. Please stay."
Nagpakawala ako ng malalim na buntong-hininga.
"Okey. I'll stay," sabi ko at umupo agad and continue eating na parang walang nangyari.
He couldn't seem to take his eyes off me while eating. Binilisan ko ang pagkain.
- Writer
