Boy aynasının önüne geçip görüntümü kontrol ederken, yüzümün sirke sattığını söylesem abartmış olmazdım.
Dün geceden sonra gülmenin ne demek olduğunu unutmuştum ne de olsa. Gece boyu ağlamış, ancak sabaha karşı ağlamaktan bitkin düşünce huzursuz bir uykuya dalabilmiştim.
Şimdi ise Demet'in kuzeninin doğum günü partisine gitmek için hazırlanıyordum. Bunu biraz Sezer'e inat olsun diye yapıyordum aslında. Sonuçta o istediği yere, istediği kişilerle gitme konusunda kendisini özgür hissedebiliyordu. Bana sorma gereği bile duymuyordu. Durum buyken, ben ne diye onu düşünüp partiye gitmeyecektim ki?
Hâlâ çok öfkeliydim... Öyle öfkeliydim ki, dün geceden beri Sezer'in aramalarıyla mesajlarını yok saymakta hiç zorluk çekmemiştim. Şu anda ne sesini duymak ne de yüzünü görmek istiyordum çünkü.
Bi
