SPECIAL CHAPTER #4

3000 Words

[PRESH E. SAWYER’S P.O.V.]  “Mukhang nasobrahan ka na talaga sa pagiging masipag mo, Sawyer,” sambit sa akin ng isang kasamahan ko. Hindi ko naman siya pinansin at pinagpatuloy lang ang pag-eensayo ko ng solo. Pahinga sana namin ang araw na ito, pero hindi ako mapakali kapag walang ginagawa sa isang araw.  Bigla na lang tumawa si Soriano dahil hindi ko siya sinagot o pinansin man lang. Hindi naman kami ayos ng isang ‘to. Mayabang siya at madalas ko nang napapansin na ako ang pinag-iinitan niya simula pa noong nasa training grounds pa lang kami. Hindi ko alam kung ano ang eksaktong dahilan kung bakit mainit ang dugo niya sa akin, pero hindi ko na lang pinagtuonan pa ng pansin. Ayoko na may kaalitan ako sa trabaho. Wala rin naman akongg panahon para makipag-away pa. Pare-parehas lang din n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD