Wedding Girls - Nicole

13

NAGTANGHALIAN sila sa Barrio Fiesta. Dahil masarap ang klima, bigla na lang din silang nagkayayaang mamasyal. Nakarating sila hanggang sa Mine’s View Park. At malapit nang lumubog ang araw nang maisipan nilang umuwi.

“Hindi ba’t ang usapan ay mamamahinga pagkatapos ng lunch?” magaang wika niya dito.

“Oo nga.”

“Hindi naman tayo napahinga. Namasyal tayo.”

“And so? Okay lang naman. Para din naman tayong nag-relax. Mas masarap mamasyal sa Baguio kapag ganitong panahon. Mas malamig ang temperatura kaya mas ramdam mo na nasa Baguio ka. Siyempre, pag summer, masarap din. Maraming tao. Pero di ba nga, hinahanap ko rin iyong katahimikan? Tamang-tama lang sa gusto ko iyong ganito.” Iniliko na nito sa isang subdivision ang sasakyan. “Do you see that blue house? Doon tayo.”

“House? Mansion na ang tawag diyan, Art,” aniya habang may paghangang tinitingnan ang malaking bahay na nakatirik sa pinakamataas na parte ng elevated land. Magandang-maganda ang bahay. Hindi na niya kailangang mag-isip pa ng iba’t ibang adjective sapagkat sapat na ang salitang maganda para ikapit sa bahay na iyon.

Sandali siyang luminga. Tahimik ang lugar. Naggagandahan din ang ibang bahay na naroroon. Halatang pawang mga mayayaman ang nagmamay-ari. Pero para sa kanya ay iba ang aura ng bahay ni Artemis.

Habang papalapit ay nadaragdagan ang kanyang paghanga. Malawak din pala ang bakuran. Elevated din ang lupa. Ang makapal na Bermuda grass ay nakalatag sa rolling slopes. Weakness niya ang magagandang halaman kaya madali rin niyang na-appreciate ang landscape ng bakuran.

“May inuupahan akong mag-maintain niyan dalawang beses isang linggo,” sabi ni Art nang tila mabasa ang nasa mga mata niya. “Pero ngayon, solo natin iyang bahay. Nagbilin na ako kay Manang Lita na huwag munang pumunta hangga’t hindi ko siya tinatawagan. Marunong ka bang magluto, Nicky?”

“Hindi.”

Amused itong tumawa. “Tamang-tama, marami namang de-lata sa cupboard.” At saka kinindatan siya nito. “Paano ba iyan, di mukhang mapapakinabangan pala ang special skills ko? Isang beses, you’ll have breakfast in bed, sweetheart.”

“Breakfast meal ng Jollibee o ng Mc Do?” biro niya.

“Hindi. Tapsilog diyan sa kanto,” ganti naman nito. “Seriously speaking, I can cook. Hindi na ako magyayabang. Hihintayin ko na lang ang magiging ekspresyon mo kapag nakatikim ka ng luto ko.”

“Talaga?”

“Yes. I’m going to prove it to you. Soon.”

De-remote control ang gate ni Artemis kaya bahagya lang itong huminto sa tapat ng gate at may pinindot na buton at bumukas na iyon. Nang makarating sila sa garahe, lalo pa niyang nadama ang katahimikan ng lugar.

MABILIS NA UMIKOT si Artemis sa gawi ni Nicole. He was always a gentleman. Sa anumang pagkakataon ay hindi niya iyon kinakalimutan. Ipinagbukas niya ng pinto ng sasakyan si Nicole. He even offered his hand para alalayan ito sa pagbaba. Pero sa paglawit ng isang paa ng dalaga ay sumabit ang sintas ng sandals nito sa gilid ng upuan dahilan para mawala ang balanse nito.

Maagap naman siyang umalalay. His reflexes told him to grab her waist. Pero hindi na niya alam kung ano ang nagdikta sa kanya para huwag pa rin itong bitiwan kahit pareho nang nakatapak ang mga paa nito sa lupa.

“Art…”

Napalunok siya. That little voice sounded so sexy. The memory of their first kiss together came in an instant. Then he lowered his face and kissed her again.

And this time, alam niyang ang privacy na hindi nila hawak noong una ay kanilang-kanila na ngayon.

And that made his kiss to be deeper and hotter. He gave his eager hands the freedom to roam. Pinaglakbay niya iyon sa buong likod nito hanggang sa mas mababa pa sa likod ng bewang nito.

“Art,” impit na singhap ni Nicole.

Para lalo lamang iyong magpaalab sa init na kagyat na naramdaman niya nang magkadikit ang kanilang mga katawan. He embraced her tightly. He molded their bodies against each other until he was sure he made her aware of his arousal.

His kiss went down to her neck. At base sa mga pinipigil na ungol ni Nicole, alam niyang napupukaw niya ang mga apoy nito sa katawan. Bumilis ang kanyang paghinga. Matagal nang hindi niya nararamdaman ang ganito. He felt he was a teenager again, with raging hormones. Gusto niyang ipagdiinan pa ang sarili dito. Ipadama dito ang kanyang init.

Sa mabilis na kilos ng mga daliri ay kinalas niya ang mga butones ng blusa nito. At ganoon na lamang ang panunuyo ng kanyang lalamunan nang tumambad sa kanya ang mayamang dibdib nito. Her lacy bra couldn’t conceal the richness of those bosom which made his pulse to beat more rapid.

He dipped his head in the valley of her breasts. Nakakabaliw ang bango nito. And the feel of being against her was wonderful and strange and exciting he almost couldn’t bear it. He felt himself expanding, growing. Pakiramdam niya ay malapit na siyang sumabog.

He fumbled his belt and the snapped of his jeans. At sa pagitan ng mabilis na segundo ay muling niyang iniakyat si Nicole sa upuan ng sasakyan. He settled himself between her legs which was still clad in Capri pants.

“Art,” she called him once more. Tila magkahalo ang pagtutol at pananabik sa tono nito.

He made a sly grin. He could tell she wanted him too. He could see it in her eyes. He could feel it in how the way she kissed him back.

Niyakap niya ito sa bewang at pinagdaiti ang kanilang mga punong-katawan.

“Do you feel me?” he asked thickly.

“Y-yes!” she hissed.

“Let’s make love, Nicole. Now.”

“Dito?!” she answered, embarrassed.

Napangiti siya. Sinaklit niya ito sa bewang at sa ayos nilang iyon ay binuhat niya ito. He faltered a step. Hindi dahil sa nabibigatan siya sa dalaga kung hindi sa malakas na emosyong umaalipin sa kanya ng mga sandaling iyon.

Pinili niyang huminto sa paghakbang. His hands at her back pressed to urge her to make their lips meet. And when she did, muntik na niya itong mabitiwan. Iba ang intensidad ng halik nilang iyon. Ramdam niya ang mas mainit na halik ni Nicole. Yumakap pa ang magkabilang kamay nito sa kanyang batok na tila pipigil sa kanyang pag-iwas.

And he was fool if he do that. Ni pagtatangka ay hindi niya gagawin para iwasan ang halik na iyon. Their kiss is becoming better and better every time their lips and tongues met.

“Oh, God!” he groaned. “Baka hindi tayo umabot sa kuwarto ko, Nicky.”

They shared a brief intimate laugh. Then they kissed again. And the fire and passion seemed to flare in all direction. Kasabay nang mas malalim na halik nila sa isa’t isa ay ang mas mapangahas ding kamay ni Nicole para maglakbay sa katawan niya.

“Take me to your room now, Artemis,” she said hoarsely.

“Yes.” At humakbang siya patungo sa pinto. He inserted the key pero bago pa lamang niyang itinutulak ang pinto ay tila may humila na doon.

“Surprise!!!”