MY POSSESSIVE PERVERTED ALPHA

MY POSSESSIVE PERVERTED ALPHA CHAPTER 11

Revier's POV:

Nang banggitin ko ang pangalan niya, agaran na naman siyang umalis sa kinaroroonan ko.

Hindi sinasagot ang mga tanong na palagi kong binabato. Tanging malamig na atmospera lang ang kaniyang iniiwan sa direksyon ko.

Napabuntong hininga na lang ako nang mahina at muling ikinuyom ang aking mga kamao dahil sa kaniya.

The truth, I'm not the original leader of this pack. It's him. Rexus, my twin brother. The dominant one. And I'm a recessive alpha.

But what's funny the most, it's because since we were young he didn't let me see his face or even other people. He always wearing cloak that could prevent someone to see his features to me, to us.

Only my grandfather knows his face and told my parents that we're look alike.

Rexus has a curse. Whoever stare at his eyes, they'll die.

Why my grandfather know his appearance? Because my grandmother died after gazing to my twin brother when he suddenly opened his eyes.

My grandfather saw it through his own eyes. How his wife die infront of him.

My grandfather suggested to my parents to hide his face from people so that it'll never happened again.

Wala si Papa nang manganak si Mama dahil may misyon itong ginagawa. Samantalang si Mama naman ay walang malay nang ilang araw.

Kaya ang lolo at lola ko ang nagbabantay sa amin noon. At walang kaalam-alam ang dalawa sa nangyayari.

Habang lumalaki kami, pansin ko ang labis na pag-iwas ni Lolo sa kakambal ko. Ako sana rin ang magiging leader ng pack noong nag-retire si Papa kaso hindi.

Because of being a recessive alpha, and sickly person when I was young, they criticized my appearance, people from the pack can't trust me. Only dominant one can acquire the leadership.

Only dominant one could save and ensure the safeness of his people.

Unlike the recessive alpha, they can't even help themselves.

Nang makaupo na nga sa trono si Rexus bilang bagong mamumuno. Lahat ng mga nakatira rito ay mahal na agad siya. Ginagalang at pinagkakatiwalaan na agad nila siya.

Doon umusbong ang galit ko sa kaniya. Even though he's my twin brother, there's still lingering feeling that wanted to come out.

I hate him! I hated myself. If only I'm a dominant alpha. If only I'm one of them, hindi sana namatay si Lolo nang may sama ng loob.

I become the black sheep of the family. Sumali ako sa mga grupo ng mga pinabayaang anak sa bayan. At naghanap ng paraan para maging ganap na alpha at nagmamahal din sa akin nang totoo.

Kaso gulo lang ang nakuha ko. Muntikan na akong mapaslang noong gabing iyon, pero dumating si Rexus para tulungan ako. He's the one who got stab and not me.

We're only 16 years old that time. I don't know what to do. When I wanted to bring him to the hospital, he suddenly run away. And never came back.

The leader of the pack was gone. Only a letter found that he's not coming back and I'm the one who should replace on his throne.

The entire community can't accept the sudden decision of their leader. All the anger, the hatred, they all thrown it on me.

Why not in my twin brother?

Despite the fact that they can't accept me. I became desperate to become their leader.

Lahat ng mga sakit na salita na ibinibigay nila sa akin kinakain ko iyon. Nagtiis ako nang mahabang panahon para makuha lang ang pagtanggap nila.

Humigit dalawang taon na nang tuluyan na silang nagtiwala sa akin kahit na hindi ako dominant na alpha.

But there's a time that I'm asking myself if this truly what I want. Nang oras na may makalaban ako na malakas na rogue, ibang-iba sa nakalaban ko dati, pinanghinaan ako ng loob. Nanghina ang aking mga tuhod.

Nagawa kong makatakas nang sumipot na naman ang kakambal ko.

Sa katunayan hindi na talaga ako babalik sa Were Wood City katulad ng kakambal ko.

Ano pa bang mukha ang ihaharap ko? Kahinaan ko? Na isa talaga akong walang kwenta na pinuno. At si Rexus lang talaga ang nararapat sa trono.

And there, I found the girl that makes me motivated to come back. But I'm afraid to tell her my real name, the identity of me because she's too pure. Opposite of me.

That's why I decided to use my twin brother's name. The name of the person I hated the most.

Noong mga panahon na iyon wala akong ka-ide-ideya na isa siya sa mabibili namin para maging trabahador sa mga bagong gusali sa bayan.

Kaya nagtiwala ako na hindi niya ako makikilala bilang si Revier Maximus Wienchester. At tanging Rexus lamang.

May plano na ako pagkatapos ng gabing iyon, dadalawin ko siya kapag hindi ako abala sa gawain ko. O may chansa man ako na makasama siya kahit isang araw nang walang uwian.

Gusto kong makilala pa si Eyra nang lubusan. At gan'on din siya sa akin. Bilang bagong ako.

Kapag kaya ko na, kapag hindi na ako duwag, ipapaalam ko na sa kaniya kung sino ba talaga ako. Ano bang klaseng tao ako.

Kaso hindi ko inaasahan ang pagdating niya. Bakit mapaglaro ang tadhana?

Bakit hindi man lang ako nito hinanda?

"Alpha, can you come to your office?" Napabaling ang aking paningin sa ibaba ng hagdanan.

Nandoon na ang lima na mga nakayuko sa aking direksyon. Hindi ko man lang napansin ang pagpasok sa aking bahay.

Kahit na naguguluhan, napatango na lang din ako kay Denver.

Sakto rin ang paglabas ni Eyra sa kusina, may apron pa siyang suot sa kaniyang beywang. Bagay na bagay sa kaniya ang maging tagapagluto sa kusina.

Masarap na nga ang kaniyang luto, maganda pa ang nagluluto. Saan ka pa?

"Aren't you going to eat first?" Tanong nito sa akin sa pormal na boses.

Ngayon ko lang ito nakitaan sa kaniya. Palagi naman niya sa aking ipinapamukha ang pagiging pabalang.

"I'll come back. Don't worry!" I said in assurance. Ipinagsawalang bahala ko rin ang napansin ko.

Hindi na lang nagsalita si Eyra.

Parang may kakaiba talaga sa ikinikilos niya at maging sa pagsasalita niya. Kaso hindi ko magawang magtanong dahil nauna ng umalis ang lima kaya nagpaalam na ako sa kaniya para pumunta sa office na hindi malayo sa aking bahay.

Wala itong kaimik-imik na tumango.

~

"Alpha, another black envelope came. Hindi namin alam kung kanino ito galing." Ibinigay pa sa akin ni Mio ang itim na envelope.

Tiningnan ko ito nang maigi. Walang kahit anong ibang kulay na nakahalo rito. O pangalan man lang ng sender.

Kinuha ko naman ito sa palad niya saka binuksan na ang envelope para malaman kung ano ba ang nasa loob.

Isang sulat.

Matagal ng may nagpapadala nito sa akin. Bawat taon may iniiwan itong envelope na may sulat sa loob nito sa mismong ibaba ng pinto.

Kung sino ang nakapulot nito, may boses ng lalaki ang bubulong sa kanila. Malalim at nakakahindik balahibo.

Isang word lang ang sinabi nito. Kundi ang pangalan ko.

"Kilala mo na ba kung sino ang nagbibigay sa iyo niyan, alpha?" Kuryos na tanong ni David kaso hindi ko siya pinansin.

Mas pinagtuunan ko ng atensyon ang nilalaman ng sulat. Habang ang walo ay naghihintay sa aking sasabihin.

' Don't let the enemy snatch someone's important to you. Don't make her bored. Don't be a coward. If you wanted to fight your fate, make a deal with me. - R'

Kahit hindi niya na ilagay ang initials niya alam ko na agad kung sino siya.

Nanggigigil ko namang pinaggugusot ang sulat ni Rexus. At saka ito itinapon sa basurahan. Wala na akong pake kung mabasa pa ng iba.

Kahit na magkambal kami hindi ko pa rin maintindihan kung bakit may part sa akin na hindi siya kilala. Nakakaramdam din ako ng matinding pagkabalisa pero nilalabanan ko iyon.

Lalo na't ramdam ko na pinagmamasdan niya ang mga kilos ko ngayon.

Umaapaw pa rin ang galit kapag naalala ko ang pinaggagawa niya noon.

Yeah, he always saving me when I'm in danger. However, he also asking for something that I couldn't even explain.

What deal? What is he talking about?

Mas lalong sumidhi ang pagiging aware kong tao nang nagpakita siya matapos ang aksidente na iyon apat na taon na ang nakalilipas.

Marami akong katanungan na gustong masagutan. Pero dalawa lang ang gusto kong malaman.

Anong nangyari sa apat na taon na iyon nang hindi siya nagpapakita? Bakit parang kilalang-kilala niya si Ymiera?