MY POSSESSIVE PERVERTED ALPHA CHAPTER 10

1182 Words
Revier's POV: Even though Eyra told us not to worry and they were not an enemy. I shouldn't let my pack to be in danger again for not checking whether they were good or not. Tama na ang una, hindi na dapat susunod pa. I'm glad because she's keeping us in track of people coming in our place. Despite not believing her yesterday. "Oh men! I thought we'll surprise you for coming unexpectedly. But I didn't imagine you to show up full of fighters. Ha!" Akiro said, after coming out to his black car with the others, on their own car. Ngayon ko lang din napagtanto na tama nga si Eyra. Three vehicles. Why didn't it cross my mind? But why did they came early than the original deadline of our meeting? I'm delighted after Eyra told us about these people. If not, baka kung ano pang nagawa ko sa mga ito kapag may eksena na naman sila na hindi maganda para sa supresa na plano nila. "What's with all of you?" Malamig kong tanong sa mga ito. Pawang ngisi naman ang ibinigay nila sa akin. Dahan-dahan pa silang lumapit sa aking direksyon. Sina Akiro at Migo naman ay umakbay sa akin sa magkabilang bahagi. Habang si Eduar ay ginulo ang aking buhok at si Kendo naman ay sinuntok ako nang hindi malakas sa aking balikat. "You didn't told us that you found your mate. How cruel!" May paawa effect pang nalalaman ang kumag. "Migo's right, kung hindi pa namin nalaman sa mga nahuli naming mga rebelde. Wala kaming kaalam-alam na naiiwan na pala kami sa balita!" Sabat din ni Eduar. Apat lang sila. Tanging si Kendo lang ang wala pang sasakyan dahil menor edad pa lang. Hindi pa pinapayagan ng kaniyang mga magulang. Sila ang mga susunod na magiging leader ng pack nila. It means, we're in a kind of form of alliances. Some don't want to. They wanted to be their own without asking for someone's help. I just rolled my eyes after Eduar says it. "She's not my mate." Pangkaklaro ko naman. Ilang mga rogue pack pa ba ang napagsabihan tungkol kay Ymiera? And why did they conclude that she's my mate? "Oho! Omy! Omy! What a liar!" Natatawang turan ni Kendo. Nag-cross pa ito ng kaniyang mga braso sa aking harapan. Tinitingnan nang maigi ang aking kabuuan. "She isn't." Panggigiit ko pa. "Then, why did you let her stay? Is she beautiful? More pretty from your ex-girlfriends?" Inilapit pa ni Eduar ang kaniyang mukha sa akin. Kitang-kita sa kaniyang mga mata ang matinding kuryosidad. Agaran kong iginalaw ang aking mga kamay. Tinulak ang mga taong ito na nasa aking harapan at saka tumindig nang maayos. "No word can describe her beauty. She's she. Ymiera's stunning in her own way. No one can compare her from others, even it is my ex-girlfriends." Seryoso kong tugon sa kanila. "Are you sure, Revier? Gaano mo kamahal ang babaeng nagngangalang Ymiera? Tunay bang hindi mo siya masasaktan sa huli gaya ng iyong ginawa sa mga past relationships mo?" Ngayon ang nakangiting si Eduar ay napalitan nang walang emosyon na makikita sa mukha matapos sabihin ang mga kataga sa akin. Napatikom ang aking bibig. Pero isa lang ang naging sagot ko. "She's my karma." "Kahit na karma mo siya sa mga pinaggagawa mo noon, hindi pa rin malabo na masasaktan mo siya pagdating ng panahon. Kahit na gaano pa kaiba ang isang babae sa nakilala mo noon, hindi mo magagawang matalo ang kapalaran mo. Tandaan mo, wala pang nakakatalo sa tadhana nila. Kahit nga bathala." *** Hanggang ngayon tumatatak pa rin sa aking isipan ang sinabi ni Eduar. Naiintindihan ko ang ipinupunto niya. He's just doing this for my sake, our sake. Hindi ako ang masasaktan sa huli. Kundi si Eyra. O baka nga maging kaming dalawa kung patuloy kong gagawin ang gusto ng aking puso. Napalingon ako sa babaeng nasa kabilang kama. Kahit na natutulog ito, kumikinang pa rin ang maganda niyang pagmumukha. Ang mahaba niyang buhok na nagtatabon sa kaniyang malarosas na labi. Ang pagkunot ng kaniyang noo kahit siya'y mahimbing na natutulog. Bumibilis din ang aking t***k ng puso kapag pinagmamasdan siya. Gusto ko siyang hawakan, gusto kong namnamin ang buong siya. May nag-uudyok din sa akin na ikulong na lang siya at huwag ipakita sa iba. Para ako lang ang makaalam kung gaano ba siya karikit. Pero hindi ako gan'on kasama. Pipiliin ko ang paraan na alam kong tama. Para ma-realize ni Eyra na tunay nga ang pagmamahal ko. Tama! Bakit pa ako mag-iisip ng kung anu-ano? Sapat na sa akin na may isang siya. Si Ymiera lang ang gusto ko, kahit kalabanin ko pa ang pulang pisi para sa kagustuhan ng aking puso. Ipapakita ko sa kanila na may isang nilalang ang kayang talunin ang tadhana. F*cking fate! Kung hindi nagawa ng bathala, hindi ibig sabihin noon ay parehas kami. Ipapakita ko sa kanila! Dahan-dahan akong tumayo sa aking pagkakahiga sa aking kama at saka marahang pum'westo sa kinahihigaan ni Ymiera. Idinantay ko ang aking ulo sa kaniyang dibdib at pilit pinapakinggan ang t***k ng kaniyang puso. Napangiti naman ako sa aking nasaksihan. Unti-unti ring pumipikit ang talukap ng aking mga mata. Niyakap ko si Ymiera nang hindi gan'on kahigpit habang nakasandal pa rin ang aking ulo sa kaniyang dibdib. "Good night, my wife." I whispered, with a wide smile on my lips. ~ Nang magising ako kinabukasan, napansin ko na lang na unan na ang aking nayayakap. Kaya pala nang kapain ko ang aking tabi, parang may kakaiba akong naramdaman. Hindi na ang babaeng palaging ako naman ang nagigising nang maaga. Siguro dahil na rin sa pag-iisip at pagyakap sa kaniya kaya nawala lahat ng pag-aalala ko. Naisipan ko na lang na tumayo sa aking pagkakahiga sa kama niya upang pumunta sa banyo para mag-ayos ng sarili. Sigurado ako na naghahanda na ito sa aming umagahan. Nang matapos na ako, dumiretso naman ako papunta sa kinaroroonan ng kusina. May naaamoy na rin akong kakaibang aroma galing sa ibaba. Kahit malayo pa lang ako sa direksyon ni Ymiera, napapangiti na lang ako dahil sa ideyang mukha kaming mag-asawa. Paano pa kaya kung tunay na nga? Kaso nawala ang aking ngiti nang makita sa may hagdanan ang pigura ng lalaki na nakasuot ng cloak. Nakatingin siya sa direksyon ng pintuan ng kusina sa kanan kung nasa'n si Ymiera. Pero napadako ang tingin nito sa akin nang maramdaman ang presensya na paparating. "Why are you here? Why did you get off?" Nanlilisik ang aking mga mata ng tanungin siya. Napayukom pa ang aking mga kamao dahil sa labis na inis sa kaharap ko. Siya lang naman ang dahilan ng mga paghihirap ko. Kung hindi lang sana siya pumagitna sa nangyari. Tapos ngayon magpapakita na naman siya matapos niyang mawala. Ano bang gusto niya sa akin? Subalit wala akong natanggap kahit na anong sagot galing sa lalaki. Nakatingin lang ito sa akin nang malalim. Hindi ko pa rin nakikita ang kaniyang mukha, natatakluban ng mahabang tela. Pero dama ko ang titig ng kaniyang mga mata. "Rexus." Tawag ko sa ngalan nito.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD