Sinful Duty

Episode 5

(Hannah)

Kailangan ko nang gumawa ng hakbang. Those men who are chasing my father already located his location.

Kikitain ko ngayon ang head ng security department sa underground, me and my mom is not safe right now. "Ma'am, here are the pictures of the men that are chasing your father. Should we warn them ma'am?" pinakita sa akin ni Mr. Lim ang nakakalat na mga pictures sa lamesa.

"If possible gawin n'yo, Hindi pwedeng madamay na naman kami sa gulo ng buhay ng tatay ko. My mom suffer too much," seryoso kong utos sa kanya. He immediately nod and wrote something in his notebook.

"Tawagan mo ang mga tauhan mo, I need to double the security in my home." dagdag ko.

nagtataka naman si Mr. Lim dahil sa sinabi ko. "What do you mean ma'am?"

"My home is now in danger, Those men already located my father because they sent this." pinakita ko sa kanya ang letter na natanggap ko kagabi.

Kinuha niya naman ito at binasa, Tumango tango siya at sinulat agad sa notebook niya ang inutos ko kanina. "Ma'am let me warn you. Hindi basta bastang groupo ang binangga ng tatay mo, They are notorious sa Netherlands and may communication ang leader nila sa mga high profiled syndicates all over the world. baka sakaling sugurin ang sirain nila ang kompanya mo."

I can sense his sincerity kaya napatango naman ako sa sinabi niya, these people has been so loyal sa akin and I can rely them my life. Kahit bayaran mo pa sila ng billion ay hindi nila ipagpapalit ang kanilang katapatan sa akin dahil under sila sa protection program ng underground.

And this Underground na sinasabi ko, It is a secret organization kung saan me, Penelope, Amelia and Claire are handling it. Every person na alam ang Underground organization ay protected at walang kahit na sino ang pwedeng gumalaw sa kanila kahit royalty ka pa.

Tsaka ko na ipapaliwanag ang purpose kung bakit namin to binuo ang Underground organization. Malalaking tao ngayon ang binangga ng magaling kong tatay at kailangan kong ilayo ang nanay ko mula sa kanya.

habang nag uusap kami ni Mr. Lim, isang ring ang naramdaman ko mula sa bag ko. Kinuha ko ang phone ko para tignan kung sino ang tumatawag na iyon.

nagtaka naman ako kung bakit tumatawag sa akin ang sekretarya ko. "What's the problem?"

"Ma'am, you need to go back here in the company." nagmamadali niyang sabi sa akin.

"Why?"

"Ma'am may mga taong nanggugulo dito and they already killed some of your men. Ma'am even the police can't handle them, please help us." nagmamakaawang paghingi ng tulong niya sa akin.

agad naman akong napatayo dahil sa sinabi niya. Sht, they attack very fast.

"I need your men right now, let them wear their bullet vest. Those idiots are armed." utos ko kay Mr. Lim.

nag dial ulit ako sa phone ko. "Ma'am?"

"Secure the area and don't let any media enter within the 100 meter radius. Call the medics and everything! secure my employees." utos ko sa head ng body guards ko.

tumayo na agad ako at tumakbo palabas nang headquarters ng underground. I run towards my bently at agad ko itong pinaandar. Mabilis ko itong pinatakbo papunta sa kumpanya ko.

After a few minutes of driving ay nakita ko na agad na nagkakagulo ang harap ng kumpanya ko. My employees are running for their lives na dapat hindi. They are safe under my care, pero dahil sa katarantaduhan ng tatay ko, they feel unsafe.

pinark ko na ang sasakyan ko at agad nang bumaba. "Ma'am! bakit pa po kayo pumunta dito?" nag aalalang tanong sa akin ng isang babae na natataranta na.

"Of course nandito dapat ako. I am responsible for your safety, pumunta na kayo doon sa mga medics and help everyone kung may injured."

tumango naman siya sa akin. Makalipas ang ilang segundo ay isang pagsabog ang narinig namin mula sa parking area ng kumpanya ko.

"Sht. It took me 4 years to finish this place and those fcking idiots are destroying it." galit kong usal sa sarili ko.

"Ilabas nyo ang CEO nyo!" napatingin ako sa kanang bahagi ng kompanya ko kung saan may isang lalaki doon na parang baliw na sumisigaw.

siya siguro ang leader nang mga taong ito. "What do you want from me?" malakas kong sigaw sa kanya.

napatingin naman siya sa kinaroroonan ko at ngumiti ito sa akin ng nakakaloko.

"You must be the owner of this wonderful place," mangha niyang usal. Naglakad din siya palapit sa akin.

"Ma'am!" malakas na sigaw ng mga empleyado ko. Pero hindi ko sila pinansin at tinignan ng masama ang lalaking unti unting lumalapit sa akin.

"What do you want?" matapang kong tanong sa kanya.

"Alam mo naman siguro kung ano ang ginawa ng tatay mo?"

Hindi nga ako nagkamali, he is here for my father. "I can surrender to you my father, now get out and stop threatening my employees." seryoso kong sagot sa kanya.

Pero hindi naman siya nagpatinag at mas lumapit pa sa kinaroroonan ko.

"Sa tingin mo ay ganun lang kadali ang ginawa ng tatay mo? 19 billion US Dollars ang tinangay ng tatay mo from my father," pagalit niyang sagot sa akin.

Hindi na ako nagulat sa laki ng inutang ni Daddy dahil alam ko ang kabuuan ng mga utang ni Daddy.

"What do you mean?"

"Mukhang mayaman ka naman, Why don't you pay for your fathers debt?" diretso niyang usal sa akin.

hindi na din ako nagulat sa sinabi niya dahil panigurado ay nilagay naman ni Daddy ang pangalan ng kompanya ko bilang collateral sa lahat ng utang niya.

"Hindi naman ako ang umutang sa inyo, like I said earlier isusurrender ko si daddy. His matter is is not my business anymore. Don't bother me, my employees or my company anymore." matapang kong sagot sa mga sinabi niya. Nilapit niya naman ang mukha niya sa mukha ko.

"Matapang ka, I like it. Siguro mapag uusapan naman natin ang lahat nang ito." malanding niyang sabi sa akin. Naramdaman ko naman na hinihipo niya na ang mga kamay ko.

tinapik ko naman ang kamay niya, I grab his shoulders at inatras ang kanang paa ko, agad kong sinipa ang pinaka precious niya.

He started screaming because of pain and started cursing me. "Damn you woman!"

"I told you earlier, Mr. Whoeveryouare. My fathers business is not my business anymore. So, get lost." galit kong usal sa kanya.

Tinignan ko ang lalaking ito na namimilipit sa sakit. Tatalikod na sana ako pero nakalimutan kong itanong ang pangalan ng mayabang na to. "What's your name?"

"After what you have done to me, you have the nerve to ask my name?" asar niyang sagot sa akin.

I raised my eyebrows on him. "Kung nakakaintindi ka lang naman kasi sa mga sinasabi ko kanina, hindi ka diyan mamimilipit sa sakit. And I'm asking you once again, What is your name?"

"Jake Dela Fuente btch. Tandaan mo yan, that name will kill you someday." he angrily shouted at me. Nakita ko na namimilipit pa rin siya sa sakit kaya tinawanan ko lang siya.

"Tatandaan ko talaga yan, your name will be forever engraved in my mind. Now get your ass off the ground, gather your lousy people, get lost and never comeback." malakas kong sigaw sa kanya.

"You will pay for this. Men! Lets go." galit niyang sigaw. Inalalayan naman siya ng mga tauhan niya and he look at me one last time bago sila umalis ng tuluyan.

"Ang bilis naman ata nilang umalis?" medyo nagtataka kong tanong sa sarili ko.

napalingon naman ako sa mga empleyado ko na ngayon ay pumapalakpak na.

"Galing ma'am! galing!" kantyaw nilang lahat.

doon ko napansin ang pagdating ng mga armadong tauhan ni Mr. Lim. Ngayon ko lang napagtanto na siguro anothe reason kung bakit sila umatras ay dumating na pala ang back up ko.

"Ma'am pasensya na po kung natagalan, nagkabarilan po kasi kanina ang mga tauhan ko laban sa mga tauhan nila kanina." nagmamadaling sumbong sa akin ni Mr. Lim.

Hindi ko siya pinansin at naglakad papasok sa building ng kompanya ko. Napansin ko agad ang pinsala na ginawa ng mga hooligans na yun, nagkalat ang mga papel sa sahig at mga basag na salamin.

Napailing iling naman ako hindi dahil sa disappointment pero dahil sa galit, dahil madadamay pa ulit ang kompanya ko sa katarantaduhan ng magaling kong Ama.

"Ma'am, Should we double your security? Delikado ang buhay mo ma'am." nag aalalang usal ni Mr. Lim sa akin.

Umiling naman ako sa kanya, "No. But you must double the security in my company. Anytime babalik ang mga tambay na yun at manggugulo ulit dito."

tumango naman siya at sinulat sa notebook niya ang sinabi ko.

Umakyat na ako sa Opisina ko at doon ko na nakita na mas malala pala dito ang pinsala, may mga dugo pa sahig indications na may sinaktan sila sa mga tauhan ko. "Those jerks, They dare to hurt my employees."

Dali dali akong pumasok sa opisina ko at hindi na ako nagulat sa nakita ko dahil mukhang dito nag amok ang mga Hooligans na yun.

Huminga ako nang malalim dahil sa galit.

Naramdaman ko naman ang pag vibrate ng cellphone ko. Kaya sinagot ko nalang ito nang hindi tinitignan ang caller ID, "Hello."

"b***h what happened?!" isang natatarantang sigaw ang bumungad sa akin.

I looked at my phone and doon nabasa ko ang pangalan ni Claire, binalik ko nama ang telepono ko sa tenga para kausapin siya. "Why?"

"The name of your company are now in the bridge of doom. Nasasangkot ang reputasyon ng kompanya mo sa isang drug scandal!" halos mamutla ako sa tinuran ni Claire sa akin.

"Mr. Lim!"

"Ma'am?" nagmamadaling sagot ni Mr. Lim.

"Hindi ba sinabi ko na isecure mo ang media?" I growled. nagtataka naman siyang napatingin sa akin.

"Ma'am, We've already secure the area like you instructed to me. What do you mean ma'am?"

napakunot naman ang noo ko sa sinabi niya. "Nasasangkot ang reputasyon ng kompanya mo sa isang drug scandal." halos mabingi ako sa kakaisip sa huling sinabi ni Claire sa akin.

"Ma'am!" nagbalik ang ulirat ko dahil sa isang malakas na sigaw ng sekretarya ko.

"Ma'am, Nasa news ka ma'am." hinihingal na sabi niya. binigay niya naman sa akin ang tablet kung saan nakita ko doon ang headlines ng balita.

"Vanidestine Corporation suspected as drug supplier."