Chapter 9: You’re Different
1398 Words
Maagang dumating si Alyanna sa campus kinabukasan.
Hindi niya alam kung bakit, pero mula nang magising siya, paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mga sinabi ni Alex.
“I look for you.”
“I want you to choose to stay close.”
Simple lang dapat ang mga salitang iyon.
Pero para kay Alyanna, hindi sila simple.
Kaya habang nakaupo siya sa isang bench malapit sa building nila, hawak ang paper cup ng kape, napapangiti siya nang hindi niya namamalayan.
“Uy.”
Napalingon siya.
Si Mia.
“Bakit?” tanong ni Alyanna.
Umupo si Mia sa tabi niya at pinagmasdan siya nang ilang segundo.
“May nangyari.”
“Wala.”
“May nangyari.”
“Wala nga.”
“Then bakit ka nakangiti mag-isa?”
Agad na nawala ang ngiti ni Alyanna.
“Hindi ako nakangiti.”
“Uh-huh.”
Tumawa si Mia.
“Alex?”
Napahinto si Alyanna.
“Bakit siya agad?”
“Dahil kapag siya ang topic, bigla kang tahimik.”
“Hindi ah.”
“Okay.”
Hindi na sumagot si Alyanna.
Pero hindi niya rin maitanggi na tama si Mia.
Pagpasok nila sa classroom, napansin agad ni Alyanna si Alex.
Nasa likod ito, nakasandal sa upuan habang may hawak na notebook.
Tahimik.
Gaya ng dati.
Pero nang makita niya si Alyanna, bahagyang nagbago ang expression nito.
Hindi malaking pagbabago.
Isang tingin lang.
Isang segundo.
Pero napansin iyon ni Alyanna.
Naglakad siya papunta sa upuan niya.
“Morning,” bati niya.
Tumango si Alex.
“Morning.”
“Early ka.”
“You're early too.”
“Maybe I wanted to see if you're here.”
Napatingin si Alex sa kanya.
Napangiti si Alyanna.
“Joke lang.”
Hindi sumagot si Alex.
Pero napansin ni Alyanna na bahagyang namula ang tenga nito.
Cute.
Agad niyang inalis ang tingin.
Nagsimula ang klase.
May pair activity sila para sa presentation nila sa susunod na linggo.
“Find your assigned partner,” sabi ng professor.
Tiningnan ni Alyanna ang papel niya.
Nandoon ang pangalan niya kasama ang isa nilang kaklase.
“Ethan.”
Lumapit si Ethan sa kanya.
“Hey, partner.”
“Hi.”
“Ready?”
“Not really,” natatawang sagot ni Alyanna.
“Same.”
Habang pinag-uusapan nila ang assignment, napansin ni Alyanna na tahimik si Alex sa kabilang side ng room.
Hindi ito nakatingin sa kanila.
At least, iyon ang gusto niyang isipin.
Pero nang tumingin siya, nahuli niya itong nakatingin.
Agad umiwas si Alex.
Napangiti si Alyanna.
Selos na naman ba?
Hindi niya iyon pinansin.
Pagkatapos ng klase, pumunta sila sa library para mag-research.
Habang nag-aayos sila ng materials, inilapag ni Ethan ang isang libro sa harap ni Alyanna.
“I found something useful.”
“Thanks.”
“Want me to get you coffee?”
“Okay lang.”
“Sure?”
Tumango si Alyanna.
Pero bago pa makasagot si Ethan, may isang paper cup na inilapag sa tabi ng notebook niya.
Napatingin siya.
Iced coffee.
Paborito niya.
Dahan-dahang tumingin si Alyanna sa kabilang side.
Si Alex.
“Para sa'yo,” sabi nito.
“Para sa akin?”
Tumango siya.
“Bakit?”
“Wala.”
“Sure?”
“Yeah.”
Ngumiti si Alyanna.
“Thank you.”
“Welcome.”
Tahimik na bumalik si Alex sa pagbabasa.
Pero may maliit na ngiti sa labi ni Alyanna.
Lumipas ang halos isang oras.
Habang nagsusulat si Alyanna, biglang nagsalita si Alex.
“You're doing that wrong.”
Napatingin siya.
“What?”
“Your format.”
Lumapit si Alex sa tabi niya.
Kinuha nito ang notebook.
“Here.”
Itinuro niya ang part na mali.
“Ganito dapat.”
“Ah…”
Nagpatuloy si Alex sa pag-explain.
Tahimik lang na nakikinig si Alyanna.
Napansin niyang sobrang lapit ng mukha ni Alex.
Masyadong lapit.
Naramdaman niya ang mabilis na t***k ng puso niya.
“Gets mo?”
“Hmm?”.
Napatingin si Alex sa kanya.
“Gets mo?”
“Ah. Yes.”
Bahagyang ngumiti si Alex.
“You weren't listening.”
“I'm listening.”
“Then repeat what I said.”
Napatawa si Alyanna.
“Grabe ka.”
“I'm serious.”
“Okay. Explain mo ulit.”
Umiling si Alex pero umupo ulit sa tabi niya.
For the next few minutes, tinulungan siya nito.
Walang masungit na tono.
Walang cold treatment.
Just Alex.
Calm.
Patient.
At sa unang pagkakataon, naisip ni Alyanna na baka may side si Alex na hindi nakikita ng ibang tao.
Nang mag-break sila, pumunta si Alyanna sa shelf para kumuha ng libro.
May isang babaeng student na lumapit kay Alex.
“Alex?”
Tumingin si Alex.
“Yeah?”
“Can I borrow your notes from yesterday?”
“Sure.”
Kinuha ni Alex ang notebook.
“Thanks.”
“No problem.”
Nakita iyon ni Alyanna mula sa kabilang shelf.
Hindi niya alam kung bakit biglang nagbago ang mood niya.
Hindi naman niya dapat pakialaman.
Hindi naman sila.
Pero nang bumalik siya sa table, tahimik na siya.
Napansin agad iyon ni Alex.
“What happened?”
“Nothing.”
“You're quiet.”
“I'm just tired.”
Tinitigan siya ni Alex nang ilang segundo.
“Are you sure?”
“Yes.”
Hindi na pinilit ni Alex.
Instead, inilapit nito ang bottled water sa kanya.
“Drink.”
Napangiti nang kaunti si Alyanna.
“Bossy.”
“Maybe.”
Nang matapos sila sa library, nagligpit na sila.
“Want me to walk you?” tanong ni Alex.
“Hindi ka ba may practice?”
“Later.”
“Sure ka?”
“Yeah.”
Magkasabay silang lumabas ng library.
Tahimik sila sa hallway.
Hanggang sa nagsalita si Alyanna.
“Alex.”
“Hmm?”
“Why are you always helping me?”
Natigil ang lakad ni Alex.
“Because you need help.”
“That's it?”
Hindi agad sumagot si Alex.
Tumingin ito sa kanya.
“No.”
Napatigil din si Alyanna.
“Then?”
Huminga nang malalim si Alex.
“I don't know.”
“Hindi mo alam?”
“Hindi.”
Ilang segundo silang nagkatitigan.
Then Alex looked away.
“You're different.”
“Different how?”
“Most people…”
Tumigil siya.
“Most people see me as someone they should avoid.”
“Maybe because you're scary.”
Napatingin si Alex.
“Scary?”
“Sometimes.”
Bahagyang natawa si Alex.
“Fair.”
“But…”
“What?”
“I'm starting to see that you're not really like that.”
Tahimik si Alex.
“I'm still figuring you out.”
“You don't have to.”
“I want to.”
Napatitig si Alex sa kanya.
Parang may gustong sabihin.
Pero pinili nitong manahimik.
Pagdating nila sa gate, nagsimula na namang umulan.
“Again?” tanong ni Alyanna.
Napabuntong-hininga si Alex.
“Wait.”
Binuksan niya ang bag niya.
Inilabas ang black umbrella.
Yung parehong umbrella na una niyang ipinahiram kay Alyanna.
“You still have this?”
“I told you to keep it.”
“Pero ginagamit mo pa rin pala.”
“I have another one.”
Binuksan ni Alex ang umbrella.
“Come here.”
Lumapit si Alyanna.
Magkatabi silang naglakad.
Tahimik.
Pero hindi awkward.
Sa halip, parang naging komportable na ang katahimikan nila.
Hanggang sa biglang nagsalita si Alex.
“Alyanna.”
“Hmm?”
“I don't like seeing you too close to other people.”
Napatingin si Alyanna sa kanya.
“Why?”
Hindi agad sumagot si Alex.
Tumingin siya sa kalsada.
Then quietly said,
“Because I notice you.”
“That's not an answer.”
“I know.”
“Then answer me.”
Huminto si Alex.
Tumingin siya diretso kay Alyanna.
“I don't know what you're doing to me.”
Natahimik si Alyanna.
“Pero…”
Bahagyang humigpit ang hawak ni Alex sa umbrella.
“Kapag kasama kita…”
Huminga siya nang malalim.
“I don't want you to leave.”
Napangiti si Alyanna.
“Then don't push me away.”
Parang natamaan si Alex sa sinabi niya.
Tahimik ito.
Then she nodded.
“I'll try.”
Nagpatuloy sila sa paglalakad.
Magkatabi.
Sa ilalim ng iisang umbrella.
At sa unang pagkakataon, hindi na iniisip ni Alex kung bakit gusto niyang laging nasa tabi niya si Alyanna.
Alam na lang niyang gusto niya.
At mas nakakatakot iyon kaysa sa inaakala niya.
- Writer
- chap_listContents
- likeADD