İkimizin de düşmanını açıkça biliyor, tanıyordum artık. Eğer o lanetli gece yaşanmasaydı; Yılmaz'ın hayatı kararmayacak ve zihninde yarattığı eğitim farkı duvarını aşıp bana gelecekti. Belki de birbirimizden kopuk hayatlar yaşamak zorunda kalmayacaktık! Görüntülerdeki kalleş yüzü, Yılmaz'ın dost sandığı Turgut'u zihnime kazımıştım. Tıpkı babaannesinin söylediği gibi, uğursuz ve yolsuzun biriydi.
Ancak Yılmaz'ı halen dostu olarak bildiği Turgut'tan nasıl koparacaktım? Düşünmem gereken asıl sorun buydu. Ne zaman gerçekleşeceğini bilmediğim bu acı olayın bir şekilde önüne geçmem lazımdı. Bunun için de her an yanında olamayacağım gerçeğini hesaba katarak makul bir plan yapmam gerekti ancak uykusuzluk şu anlık sağlıklı düşünmemi engelliyordu. Gün ağarmaktayken istemsizce kapanan gözlerim, açık
