Nagtagal kami sa mall upang sulitin ang pagpunta niya rito. Minsan lang naman kasi kaya bakit hindi na sulitin? Maliban doon, pakiramdam ko’y siya na lang talaga ang katuwang ko. Dahil sa nakita ko kanina kay Harlet, para akong sinaksakan ng kung ano sa dibdib. Mahirap tanggapin pero sino ba naman ako upang pumigil sa kaniya? Kung mababaw lang naman ang tingin niya sa relasyon namin, wala akong magagawa.
Mula sa dalawang libo, limang daan na lamang ang natira. Pero masaya pa rin ako dahil may pinatunguhan naman itong ginastusan ko. Maliban sa in-enjoy ni Jaslo ang mall, nakabili din ako ng groceries, partikular na sa mga necessities niya bilang isang bata.
“Masaya ka ba?” tanong ko sa kaniya nang makauwi na kami. Pasado alas kwatro na rin ng hapon dahil nanood pa kami nang dalawang oras
