20. Bölüm: Toprağın Dili, Sessiz Adımların İzinde
Elif, Boran’ın kapıyı kapatırken söylediği o cümleyi aklından çıkaramadan sabaha karşı uyanmıştı. “Yarın… birbirimizi görmeye başlayalım.” Boran’ın ağzından çıkan hiçbir kelimenin kolay olmadığını biliyordu. Hele de bu evde, gururun ve suskunluğun dil olduğu bir yerde… O söz, yalnızca bir yumuşama değildi. Bir başlangıç ihtimaliydi.
Ama aynı zamanda yeni sınavların da işaretiydi.
Elif hazırlanırken, tül perdelerin arasından içeri sızan sabah güneşi odanın karanlık köşelerine dokundu. Saçlarını yine sade bir örgüyle topladı, üstüne rahat bir kıyafet seçti. Bugün tarlaya gideceklerini biliyordu; kadınlarla tanışacak, belki de onların gözünde sınavdan geçecekti.
Mutfaktan gelen kokular arasında Meyrem Ana çoktan kahvaltıyı hazırlamıştı. El
