NAKAPAMAYWANG si Robinson habang nakaharap sa malawak na kabukiran. “Doon pa ang puna natin sa dulo!” At itinuro nito ang talaksan ng mga dayami. “Sila kasi ang huling nag-ani.”
“Wala na ba tayong ibang malapit-lapit na dadaanan?” tanong ni Ashley.
Umiling ang binata. “Malayo iyon. Tatawid pa ng pilapil. Pwede ka pang umurong. Five minutes lang naman tayo mula sa bahay.”
Inunat niya ang mga kamay at paa bilang warm up sa mahabang paglalakad. “I don’t mind. Noong bata pa ako, ginagawa ko rin naman ito. Dumadalaw kami sa bukid sa kaibigan ni Dad. I... I just forgot how to do it to do this but I can manage.”
She was wearing flat sandals. At napansin niya na walang suot na pangyapak si Robinson kaya ginaya niya ito. “O! Madudumihan ang paa mo.”
“Mas madali kapag nakayapak.” Tiyak na maee
