"Hendrix get up now 5:00 AM na!!”
Isang malambing na boses ang gumising sa akin, kasabay ng mga mahihinang katok niya.
Mabilis naman akong napabalikwas ng maalala ko ang Medical Mission niya sa Benguet. At nagmadali ding bumangin kahit pakiramdam ko ay bitin na bitin pala talaga ako sa tulog.
"Good morning Ninang." Malambing na bati ko pa sa kanya. Matapos ko siyang mabungaran sa pintuan.
Hindi niya tinugon ang bati ko ngunit nanatili naman siya sa harapan ko. Sa mismong bungad ng pinto.
"Ano sasama kaba talaga? At maayos na din ba ang utak mo ngayon? Kasi kung hindi pa at magsasalita kana naman ng kabaliwan ay iiwan talaga kita."
Sandali pa akong napatitig sa kanya.
Tama, mas maganda siya ngayon. O dahil ba nakapambahay lang siya. At ngayon ko lang siya nakita
