ทะลุมิติไปเป็นเมียเก็บของพระรองในนิยาย

หนีจากสถานที่น่ากลัว

“นี่ได้ยินว่าแค่รู้สึกตัวนะ ยังไม่ฟื้นลุกขึ้นมาเดินเหินได้สักหน่อย” น้ำเสียงที่ฟังดูไม่ค่อยพอใจนักว่าขึ้น เพราะตั้งแต่หญิงสาวผู้นี้ย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์พวกเธอต้องทำงานหนักหลายเท่าตัว ทั้งต้องคอยตรวจความเรียบร้อยอำนวยความสะดวกของผู้คนมากมายที่เข้ามาตรวจสอบอาการของหญิงสาว

“ได้ยินว่าคุณชายถึงกับต้องเรียกหมอจากหลายๆ ประเทศเพื่อมาดูอาการของเธอเลยนะ”

“อย่าไปพูดเรื่องนี้ที่ไหนกันเชียว คุณชายจะไม่ชอบเอา ก็รู้ๆ กันอยู่ว่าผู้หญิงคนเดียวที่คุณชายรักก็คือคุณแก้ม ไปๆ ออกไปทำงานกันได้แล้ว” เสียงเอ่ยไล่ของหญิงที่ดูมีอายุมากที่สุดทำให้เหล่าแม่บ้านที่จับกลุ่มพูดคุยถอนหายใจออกมาเสียงดัง ก่อนที่จะแยกย้ายกันออกมา

บัวบูชาที่แอบฟังโดยไม่ตั้งใจจึงหลบตัวซ่อนอยู่หลังกำแพง รอให้ทุกคนแยกตัวกันออกไปตามจุดต่างๆ แล้วจึงค่อยๆ แสดงตัวออกมาและย่องออกไปด้วยความระมัดระวัง

แสงสีทองจากท้องฟ้าที่สาดส่องลงมา ทำให้ดวงตาทั้งสองข้างของหญิงสาวรู้สึกพร่ามัวไปชั่วขณะจนซวนเซและล้มลงกับพื้น

เคร้ง!! เสียงของชามสีขาวขนาดใหญ่ร่วงลงพร้อมกับเศษชิ้นส่วนเล็กเฉือนเข้ากับเรียวขาเนียนของเธอจนเลือดสีแดงฉานกระเซ็นออกมา

แต่กระนั้นความพยายามของหญิงสาวก็ยังไม่หมดลง ร่างที่อ่อนแรงยันตนเองจากพื้นด้วยแรงทั้งหมดที่มี ก่อนจะค่อยๆ ก้าวเดินออกไปตามทิศทางของจุดหมาย

ทว่าก้าวเดินได้เพียงไม่กี่ก้าว เรี่ยวแรงที่รวบรวมไว้ก็หมดลง ร่างน้อยที่กำลังก้าวเดินปล่อยตัวลงตามแรงโน้มถ่วงอย่างไม่อาจต่อต้าน พร้อมกับเรียวแขนแกร่งของใครบางคนสอดรั้งเอวเล็กของเธอไว้ได้ทันก่อนที่ตัวของบัวบูชาจะร่วงหล่นกระแทกกับพื้นแข็ง

“จะหนีไปไหนล่ะ บัวบูชา” น้ำเสียงทุ้มดังขึ้นชิดริมใบหูของหญิงสาวที่เริ่มขึ้นสี มือเล็กจับแขนแกร่งเอาไว้แน่น พร้อมกับที่ใบหน้าของเธอหันไปตามเสียงของเขา

ดวงตากลมโตของบัวบูชาเบิกโตขึ้นทันที พร้อมกับปลายนิ้วเล็กๆ จิกลงที่ต้นแขนแกร่งจนเป็นรอยเมื่อได้มองเห็นใบหน้าลูกเสี้ยวคุ้นตา และรอยยิ้มมุมปากอันเป็นเอกลักษณ์ของเขา

เขามีใบหน้าคล้ายกับผู้ชายที่อยู่ในรูปภาพโปรโมทขนาดใหญ่ของนิยายชื่อดัง