บทที่ 4.1 ลงโทษ 💦🔥
1057 Words
บทที่ 4.1 ลงโทษ 💦🔥
ถูกลงโทษอย่างนั้นเหรอ!!
เขมมิกาไม่ได้ไร้เดียงสาถึงขนาดไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้ เธอหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อเรียวขาถูกมือหนาสัมผัสลูบไล้มากขึ้น เขาป่ายปัดฝ่ามือร้อนระอุใกล้กับจุดอ่อนไหวต่อความรู้สึก ปลายนิ้วแกร่งเกี่ยวขอบแพนตี้ตัวบางจิ๋วที่ปกปิดความงดงามเอาไว้ ไต่สัมผัสนิ้วไล่ไปตามขอบชั้นใน ราวกับจะแกล้งให้เธอหัวใจวายตาย
รอยยิ้มร้ายแฝงความหื่นกระหายปรากฏบนเครื่องหน้าหล่อเหลา
“คุณภีม ขิมขะ…”
เธออยากจะพูดแต่ริมฝีปากมันสั่นไปหมด ต้องพยายามตั้งสติแล้วกลั้นใจพูดออกไป
“ขิมขอโทษค่ะ ขิมจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว ปล่อยขิมเถอะนะคะ”
เนื้อตัวสั่นเทิ้มไม่ต่างอะไรกับเสียงหวานใสที่ละล่ำละลักบอกด้วยความหวาดหวั่น
“เธอละเมิดกฎเหล็กระหว่างเรา ยังไงก็ต้องถูกลงโทษ”
ธีรภัทร์บอกพลางมองเธอด้วยสายตานิ่งดุ
ในเมื่อเขาคาดโทษเด็กดื้อเอาไว้แล้ว ต่อให้อ้อนวอนขอความเมตตา เขาก็ยอมให้เธอไม่ได้จริง ๆ ที่ทุกอย่างมันดำเนินมาถึงจุดนี้เป็นเพราะว่าเธอทำผิดกฎตั้งแต่แรก
“คุณภีมจะลงโทษขิมยังไงคะ”
คำถามอาจฟังดูอาจธรรมดา แต่กับคนที่อยากลิ้มลองเนื้อหวานใจแทบขาดอย่างธีรภัทร์ ได้ยินแบบนี้รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกยั่วยวนทางอ้อม
“ไม่รู้จริง ๆ เหรอว่าฉันจะลงโทษเธอยังไง”
ขยับใบหน้ากระซิบถามเสียงแหบพร่าข้างหู ปลายนิ้วแกร่งที่ซุกซนอยู่ตามขอบแพนตี้ตัวจิ๋วเริ่มคล้อยต่ำลงไปในเนื้อผ้าสามเหลี่ยม ความรู้สึกแรกที่อุ้งมือหนาสัมผัสได้คือเนินเนื้ออวบอิ่มไร้กลุ่มแพรไหมปกคลุม รอยแยกของกลีบกุหลาบปิดสนิท เพียงแค่เขากรีดปลายนิ้วทักทายความอิ่มเอิบ ร่างบางก็กระตุกสั่นราวกับถูกไฟฟ้าช็อต
“คุณภีม อ๊ะ…”
เขมมิกาเรียกชื่อเขาเสียงเบาหวิว เรียวขาสองข้างถูกหัวเข่าแข็งแรงของชายหนุ่มจับแยกกว้างออกจากกัน นิ้วแกร่งบดขยี้เนินสวาทระรัว พร้อมปลายนิ้วเคล้าคลึงความงดงามที่เขาหลับตาจินตนาการวาดฝัน
นิ้วร้ายมากประสบการณ์ชำแรกแทรกลึกเข้าไปในกลีบดอกไม้ฉ่ำ หยาดน้ำหวานอาบชโลมนิ้วแกร่งจนเปียกชุ่ม เสียงคราวแผ่วในลำคอระหง พร้อมด้วยอาการสั่นกระตุกรุนแรงยามเรียวนิ้วของเขาส่งเธอถึงฝั่งฝัน
“ชอบมั้ย อยากต่อหรือเปล่า”
เขาถามเสียงแหบพร่า นิ้วเรียวยาวร้อนฉ่ายังคงฝังอยู่ในตัวตนของหญิงสาว กลุ่มเนื้ออ่อนภายในกลีบลึกตอดนิ้วของเขา จนกระแสหวามหวิวแล่นไปจุกรวมอยู่ที่กึ่งกลางชาย ความต้องการเรียกร้องให้เขาทำมากกว่าส่งนิ้วเข้าไปดื่มด่ำความชื้นแฉะ
ธีรภัทร์ขบกรามแน่นจนขึ้นสันนูน แค่ได้สอดประโลมเข้าไปในร่างกายบอบบางก็รู้ว่าหล่อนบริสุทธิ์ผุดผ่องเพียงใด
“ว่าไงเด็กดื้อ ชอบนิ้วของฉันมั้ย”
เมื่อเธอไม่ตอบเขายิ่งอยากเอาชนะ
ธีรภัทร์โถมทั้งร่างกายทาบทับเรือนร่างของเขมมิกาจนไม่สามารถขยับเขยื้อนไปทางไหนได้อีกเลย ยกเว้นนอนแหวกสองขาเรียวรับสัมผัสนิ้วร้ายของเขาที่กำลังเสยขยี้บดเคล้ากลีบสวาท
ติ่งเนื้อแดงเล็กบวมเป่งเหนือโหนกอิ่มถูกนิ้วโป้งจากมืออีกข้างกดบี้ เขมมิกากระสันเสียวร้อนรุ่มจนต้องครางระบายออกมา สัมผัสของเขาฉุดคร่าเธอให้จมดิ่งลงสู่ห้วงเสน่หา ช่องทางคับแคบเริ่มขับน้ำหวานออกมาอีกครั้ง สะโพกผายอยู่ไม่ติดเบาะนุ่มโซฟา ลอยละลิ่วตามแรงจ้วงแทงของนิ้วเรียวยาว
ไม่ว่าเขาจะเสยหรืองัดในลักษณะใด หญิงสาวก็สุขสมทุกช่วงจังหวะ
“อืม ดีมากเด็กดี”
จากเด็กดื้อกลายเป็นเด็กดีเพราะว่าปลดปล่อยอารมณ์ไปพร้อมกับเขา ธีรภัทร์รัวกระหน่ำนิ้วเข้าหากลีบเนื้ออิ่มน้ำไม่ยั้ง เขาปรนเปรอเธอด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยพานพบมาก่อน
เสียงหวานใสดังคู่มากับเสียงนิ้วร้ายปะทะน้ำหวานในร่องรักคับแน่น กลิ่นอายความดุดันหยาบโลนแผ่ไปทั่วบริเวณ เร่าร้อนซาบซ่านจนตัวตนแข็งกร้าวของเขาปวดร้าวแทบระเบิด
เขาต้องหลับตากัดฟันข่มอารมณ์ดิบเอาไว้ แล้วเร่งจังหวะนิ้วควานหาความสุขสมจนกลีบเนื้ออ่อนชุ่มปริปลิ้น ห้วงแห่งแรงปรารถนาที่ลึกที่สุดถูกปลุกเร้าจนถึงวินาทีสุดท้าย เขมมิกากรีดร้องเสียงแหลมแตกพร่าออกมาอย่างสุขสม
“คุณภีม อ๊าย ขิมไม่ไหวแล้ว”
หยาดน้ำหวานล้นเปรอะเต็มซอกขาเรียว หยดเล็กหยดน้อยกระเซ็นซ่านเลอะเบาะโซฟานุ่ม ธีรภัทร์ครางเสียงทุ้มในลำคอหนา ลมหายใจผ่าวร้อนรินรถหน้าผากนวลชื้นเหงื่อ เขาควงเรียวนิ้วแกร่งเก็บเกี่ยวน้ำหวานออกมาจากร่างบางก่อนค่อย ๆ บรรจงดึงอาวุธร้ายที่ทำให้เธอแตกพร่าอย่างสุขสมออกมาเป็นครั้งสุดท้าย ร่างน้อยสะท้านเฮือกยามสัมผัสแปลกใหม่ถูกดึงออกจากร่องกลีบหวามไหว
ดวงตากลมโตฉ่ำปรือแทบลืมไม่ขึ้น แต่ไม่กี่วินาทีต่อมาก็ต้องเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าเขานำเรียวนิ้วแกร่งที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำเคลือบใสจากตัวตนเธอเข้าปากดูดอม เปลือกตาคู่บางที่ซุกซ่อนนัยน์ตาสีดำสนิทหลับพริ้ม ตวัดลิ้นละเลงนิ้วตัวเองเพื่อเก็บเกี่ยวความหอมหวานที่ได้รับจากคนตัวเล็ก ดื่มด่ำรสชาติราคะที่เขาปรารถนา
“คุณภีม”
เสียงเรียกชื่อเขาแทบจะเบาหวิวในลำคอ เธอบอกไม่ถูกว่าควรรู้สึกอย่างไรกับภาพที่เห็น แต่ที่แน่ ๆ คือหัวใจเต้นแรงแทบทะลุออกจากอก กลืนน้ำลายลงคอมองรอยยิ้มเย็นของคนที่สอนให้เธอเรียนรู้สัมผัสแห่งชายหญิง
“หวานมากขิม เธอหวานกว่าที่ฉันคิดเอาไว้จริง ๆ”
แก้มเนียนเห่อร้อนไปกับคำชมของเขา เธอไม่อยากเป็นแบบนี้เลย เธอกำลังทำตัวเหมือนผู้หญิงไร้ยางอายที่รู้สึกยินดีปรีดาไปกับสัมผัสหยาบโลนที่เขาทำให้เธอหลงใหล
- Writer
