Hastane koridoru Devrim’in sesiyle yankılanıyordu..
“Sedye.. yardım edin..” diyerek bir yandan bağırıyor, bir yandan da kucağındaki kıza bakıyordu çaresizce.
Çok geçmeden sedye gelmiş, Berivan hemen kırmızı alana alınmıştı.
“Düşerken başını çarptı, çarpmış yani. Odada bu halde bulduk.” diyen adamı müşahade odasından çıkarmışlardı güçlükle..
Başı ellerinin arasında, çıldırmıs gibiydi Devrim.
“Koruyamadım..” dedi fısıltıyla çıkan sesiyle..
Ellerindeki kana baktı çaresizce..
“Koruyamadıımmm..! “ diye tekrar bağırdı ciğeri sökülürcesine. Derman ne kadar kardeşini sakinleştirmeye çalışsa da ne mümkündü bu.
Devrim bir yandan duvarı yumrukluyor, bir yandan da;
“Bir kez daha yaşatma bana bu acıyı Allahım.. Gücüm yok..” diye dua ediyordu titreyen sesiyle, ve daha fazla dayanamayıp çöktü
