SHE was hoping that she had made the right decision. Something inside of her really pushed her to do this.
Talaga ngang dapat na siguro...
Tala sighed.
Naisip niya lang na siguro ay kailangan niya nang mag-move on sa lahat. But she couldn't help but to hate them all. Kung puwede nga lang mabalik ang nakaraan ay ginawa niya na.
Nakaupo na siya ngayon sa coffee shop na 'to at hinihintay lang si Khrist na dumating. She knew that he'll come. This is his chance though. Kung hindi ay talagang magbabago ang desisyon niyang 'to. She was irritated but she thinks na ito talaga ang tama.
Maya-maya pa ay dumating na nga si Khrist. Agad naman siya nitong nakita.
Hindi niya lang din inaasahan ang itsura nito na parang wala lang. He should be teasing her now!
Pero hindi. She couldn't find out what's his emotion kasi hindi naman nito pinapakita sa kaniya.
"What do you want?" tanong ni Khrist. Tala raised her left eyebrow. Hindi man lang siya nito babatiin?
"Why don't we order coffee first?" she suggested. Tumango lang si Khrist. They ordered coffee then Tala planned to tell him after the coffee arrived.
Pagkatapos lang ma-ilagay ang mga in-order nilang kape sa kanilang mesa ay nagsalita na kaagad si Tala.
"Uhm, I just—you know... I figured things out, and then I am now planning to a-accept your proposal..."
Tinitigan lang siya ni Khrist nang matagal. Hindi niya matukoy kung ilang minuto bang nakatitig sa kaniya ang binata. Hindi rin nagbago ang emosyon nito habang tinititigan siya—blangkong emosyon lamang.
"Are you stating the truth?" he asked.
"Of course. Wala akong oras magbiro. Sabihin mo lang kung ayaw mo," Tala rolled her eyes. Doon lang niya nakita na dahan-dahang napangiti si Khrist.
'Yon ba ang hinihintay ng dalaga? Sapagkat parang gumaan na lang bigla ang kaniyang pakiramdam.
"Let's eat," he commanded. Nagpigil lang din ng ngiti si Tala. They drink their coffees quietly and peacefully.
After that, lumabas sila ng coffee shop. Papunta sila kung saan nakaparada ang kotse ni Khrist. Ngunit nagulat na lang sila nang may katabi sila na nagbabatuhan.
It was obvious that it's a couple who have a quarrel. Nakita pa ni Tala na binato ng efficascent oil ang lalaki. Hindi sigurado si Tala kung nabasag iyon.
Hindi niya na lang pinansin. Nagsisigawan pa sila, at dito pa talaga sa publiko! She wanted to meddle and say to them that fighting here isn't a good place.
Ngunit inilingan lang siya ni Khrist at saka sinenyasan na siyang pumasok ng kotse. Sumunod na lang siya. Mabilis naman nilang nilisan ang lugar na 'yon.
"Thank you. I had a great drink of coffee with you," saad ni Khrist. She restrained herself from rolling her eyes.
"You're welcome. By the way, I am not kidding. Ipakita mo talaga sa akin ang totoong motibo mo," saad ni Tala. Napansin niya naman na parang natigilan si Khrist o guni-guni niya lang. "Why?"
"Bakit mo nga pala hate ang mga tao? I just want to ask since I want to know you more."
Tala tsked. Did she really need to answer that? But maybe, she needs to.
"It's obvious that they are all assholes. I don't want to befriend you all. You will just be going to break my trust. Tsk." Natahimik si Khrist. "But be thankful, I am now allowing you."
Iirap-irap pang saad ni Tala. f**k it. She feels uncomfortable about this one—kahit siya’y hindi niya alam kung bakit ganito siya um-akto.
Okay. Tala needs to do this one and stay calm.
Chances for Khrist.
Nagtaka naman si Tala nang makita niyang itinigil ni Khrist ang sasakyan nito sa malapit sa park. Tala asked him kung ano ang kanilang ginagawa roon. Mabilis naman ‘yon sinagot ng binata. Ang sabi niya’y maglalakad-lakad lamang sila nang sa gayon ay makilala pa lalo nila ang isa’t isa. Pumayag na lang din siya.
“Kapatid ka ni Jacinto, Tala, and you know what, I have never imagined that I will ended up like this. Loving you,” sabi ni Khrist sa kaniya. Naglalakad na sila no’n papasok sa may park.
Tala didn’t answer him, and the truth was, she didn’t know how to respond in response. May kakaiba rin sa kaniyang sikmura—parang may nagliliparan na mga ibon sa loob niyon.
Nag-iinit na rin ang kaniyang magkabilang pisngi.
"Ginusto mo 'y-yan…."
"Yeah. Pinili ko rin."
Awtomatikong napakagat-labi si Tala nang maramdaman niyang dahan-dahang inaabot ng binata ang kaniyang palad at saka niya ‘to hinawakan. Gusto niyang mainis ngunit hindi niya naman naramdaman ‘yon. Hinayaan niya lang siya. And now, iniisip niya na ang tungkol sa biglang paghalik sa kaniya ni Khrist no’ng nakaraan.
Darn. Bakit buong katawan niya naman na ngayon ang nag-iinit?
“Mahal kita, Tala,” bulong nito.
She became silent again and she didn’t expect that it will be the most beautiful day that she’d experience and entire. Nang gabing iyon ay hindi n ainis ang mararamdaman niya tuwing maririnig niya ang pangalan niya sa boses ni Khrist.
Now, it was like music and her ears. Napapangiti na alng siya.
Khrist just be gentle to her that night. Nagpasya silang maglaro sa mga machines sa arcades doon sa park. Hindi naman na familiar doon si Tala kaya naman medyo nangapa siya nang gabing ‘yon ngunit nandoon naman si Khrist kaya hindi talaga nagkaroon ng mga problema.
Ngayon ay napapangiti na lamang siya.
DALAWANG araw na ang lumipas. Hindi niya inaasahan na mas lalalim pa ‘yon. At ngayon ay talagang hinahayaan na niya si Khrist na ligawan siya nang ligawan. She wasn’t against with it anymore. Ayaw niya mang aminin ngunit gusto niya na ang mga nangyayari.
Tama nga naman, sobrang bilis lang umihip ang hangin.
"Maybe, you're in love now."
Nasa loob siya no’n nang room nang bigla na lang magsalita si Mariella. Gusto niyang masamain ‘yon ngunit nagdalawang isip si Tala kaya hinayaan niya na lang. What’s wrong with making friends with Khrist’s ex-girlfriend? Tsk.
"How do you f*****g know if you're in love?"
Nilingon siya ni Yella at saka ngumiti. "I had felt in love before, so I will just give you the definition of my own experience and how do I say that it's love."
"Yeah?"
“First of all, the guy won’t to get rid of your mind. ‘Yong bida-bida siya at siya na lang ang gusto na palaging pinapansin. Lagi mo rin nire-recap ang mga pinag-usapan niyong dalawa,” kuwento niya. Agad namang natahimik si Tala kaya naman napaisip siya. Is she really in love now?
HE doesn't know why he did that. Ang tungkol sa pagbili niya nang libro. Talagang nagtanong pa siya roon sa bookstore kung ano ba ang pinanakakakilig na story. Why girls smiled while reading romance story? He don't feel it.
Siguro ay hindi lang siya sanay dahil sa si Tala ay hindi rin naman mahilig magbasa nang mga gano'n.
Naalala niya naman tuloy bigla ang napapansin niya kina Tala at Khrist. They seemed to be hanging out together. At nagulat pa ang binata sapagkat nakikita niya na muli ang nga ngiti ng dalaga. Maybe, his Dad was really right. Na maaaring si Khrist nga talaga ang susi niyon.
"Hi, Mr. Clinton!" Napalingon siya nang may pamilyar na boses ang tumawag sa kaniya. Doon niya nakita si Yella. His forehead creased.
"I wanted to say something about this book." Mariella was smiling widely. Hawak-hawak ni Yella ang libro na binigay niya rito.
"I'm not interested—"
"I agree with you," sabi niya. "Para sa akin ay hindi rin 'to masyadong nakakakilig lalo na't hindi ko rin nagustuhan ang ending niya. I guess, hindi 'to nabibilang sa mga romance genre. You know, hindi rin ako napangiti habang binabasa ko 'to," dire-diretsong saad ng dalaga. So, she's saying that she finished that book within two days? Sa pagkakatanda niya'y nasa five-hundred pages ang mga 'yan.
Fast-reader? Nice.
"Okay," tipid lang na sagot ni Jacinto at balak na niya 'tong iwan ngunit si Mariella ay muling nagsalita.
"Sandali, Jacinto. Sa tingin ko, mapapangiti ka kapag 'yong story ko mismo ang binasa mo. Purong romansa," she said. Is she a writer? Balak niya pa sanang tanungin sa dalaga ngunit umalis na rin siya. Napailing na lang si Jacinto at pinilit na alisin 'yon sa utak niya.
YELLA was so hesitant to tell that to Jacinto but she already did. Wala nang sisihan. Isa pa ay hindi rin naman interesado si Jacinto sa kaniya. Sinabi niya lang talaga ang opinyon niya sa libro na 'yon. The story was all tragic. Ang tungkol naman sa istorya niya mismo na sinasabi niya ay totoo. She finished one romance story that was inspired with Khrist. She has written that three years ago. Hindi pa nga yata magkakilala ang dalawa. Hinahangaan niya na rin talaga si Khrist bago pa maging sila. Nakatago lang din naman ang story na 'yon sa mga documents niya. May printed version din siya noon ngunit siya lang ang nakakaalam na may akda siya. Wait, hindi na lang pala siya, sinabi niya nga pala kay Jacinto na may story siya. Nevermind.
Kumusta naman si Tala? Kinausap niya pa lang ang dalaga kanina tungkol doon sa pagmamahal na tinatawag. Hindi niya inamin kay Yella ngunit halata naman talaga na she's falling in love with Khrist.
Para ngang nakatingin lang siya sa salamin. No'ng mga panahon bang siya naman ang nahuhulog sa binata.
Magiging masaya na lang talaga siya para sa dalawang 'yon. Wala naman talaga sigurong masama.
Tapos naman na sila ni Khrist, matagal na matagal na.
Nagpatuloy lamang siya sa paglalakad sa pasilyo palabas ng campus. Pauwi na kasi siya ngayon at wala na siyang iba pang gagawin dito. Gusto niya na rin na magpahinga.
Ngunit natigilan lang siya nang matanawan niya sa 'di kalayuan sina Alvin at Allen. Nagkakatawan ang mga 'yon.
Dadaanan niya lang sana ngunit hindi naman niya sinasadya na marinig ang usapan ng dalawang 'yon.
"I can't wait to see Jacinto punch Khrist," biro ni Alvin.
Allen laughed. "Nag-aalala na nga rin ako, bro, para sa kaibigan natin. We should've not pushed his limits. Ngayon ay siya naman talaga ang lagot."
Anong ibig nilang sabihin? Hindi naman siya napansin ng dalawa.
"Let just hope. I think, Tala would really get mad kapag nalaman niyang laro lang ang lahat."
And that's it.
She, now, felt concerned. Kahit naman maldita at masamang nilalang ang pagkakakilala niya sa dalaga ay hindi rin naman mapagkakailang may pakiramdam din 'to at nasasaktan.
Hindi rin naman imposible na magawa ni Khrist ang bagay na 'yon lalo na't nabanggit din sa kaniya ng binata na may hindi totoo.
Ito ang halatang hindi totoo. Ang fact na mahal niya si Tala.
SHE kissed her mother's forehead. Pagkatapos ay nagkayakapan sila. "Mami-miss kita nang sobra," saad ng kaniyang ina. Marahan namang natawa si Baby Lirah dahil do'n. Hindi pa naman ngayon ang flight niya ngunit apat na tulog na lang ay nasa Pilipinas na talaga siya.
"Ako rin, sobra po," matamis na sabi sa ina. “Pero, huwag na po muna kayo magpaalam sa akin ngayon!”
Dapat kasi ay sasama ang ina niya ngunit nagbago na ang plano. Siya na lang ang mag-isang magba-biyahe. Susunduin naman siya nang pamilya niya roon kaya wala naman talagang problema.
Niyakag naman na siya nitong kumain pagkatapos. "Nagugutom na ako, Lirah. Alam ko na ikaw rin kaya halika na."
Nagkatawanan ang mag-ina. Totoong gutom na talaga siya. Nagtungo sila sa dining area at saka kumain na. Ilang araw na rin pala ang nakakalipas simula nang hindi na niya marinig ang mga boses. Mabuti na rin siguro ‘yon. Sobrang weird.