Chapter 23
Eirah's Point of View Maliwanag sa labas ng bahay. Bukod sa liwanag mula sa buwan ay may ilaw ang gate namin. Bukas ang gate namin kaya nakapasok siya sa bahay. Nang mapansin niya na nakita ko siya na nakatayo roon ay tumalikod siya sa akin at naglakad papalabas ng gate. Huminga ako ng malalim bago ako lumabas ng bahay upang sundan siya. Hindi ko rin kayang huwag siyang pansinin. Nang makalabas na ako ay tiningnan ko lang siya ng maigi. He's wearing a white shirt, leather jacket, jeans and a pair of rubber shoes. He was just looking straightly at me. As usual, salubong na naman ang kilay niya habang umiigting na naman ang kaniyang panga. Pansin ko kaagad kahit malayo ang bandage sa may sentido niya. Tapos sa may bandang mata niya ay may pasa pa rin. Kinakabahan ako pero kinalma
- Writer
