Chapter 22
Nikola’s Point of View Sinubukan ko ngunit sad’yang marami sila. Hindi ko siya napagtanggol. Unti-unti kong naalala ang nangyari. Si Eirah… Ang huling naalala ko na kasama siya ay hawak niya ang aking kamay at sinabi niya sa gitna ng paghagulhol niya kung gaano niya ako kamahal. And I love her too. But… where is she? Wala akong ibang makita kung hindi ang dilim. In my mind, I need to find her. Hindi nakikinig sa kaniya ang kaniyang ama kaya kailangan ko siyang kunin. I want to live with her from now on. I wanted to talk to her but, again, where is she? I want to stand but I can’t. Hindi ko maramdaman ang katawan ko. Namamanhid pa ‘to. Doon ko lang din napagtanto na nakapikit pala ang aking mga mata. Naalala ko ang sinabi ni Eirah na dadalhin niya ako sa hospital at magiging
- Writer
