NAPADPAD muli ako sa lugar kung saan ay nagtagpo kami ng diwatang si Malory. Sinalubong niya ako ng isang mahigpit na yakap kaya nawala ang mga bagay na siyang nagpapabigat ng aking dibdib.
"Matagal kong hinintay ang iyong pagbalik dito sa munting kaharian ko, kamahalan," nakangiti niyang sabi sa akin. Masuyo niyang hinaplos ang aking pisngi, sa sobrang gaan ng kanyang kamay ay napapikit ako. Pagmulat ko ng aking mata ay naabutan ko siyang may hawak na puting liwanag na hindi ko alam kung sana galing.
Basta ang mahalaga ay hindi ako makaramdam ng sakit. Sapagkat ayaw kong maranasan ang dahilan kung bakit nawala ang aking ama. Kung hindi siya nagkaroon ng karamdaman, e'di sana hanggang ngayon ay kasama ko pa siya.
"Natanggal na ang mga negatibong emosyon na siyang dahilan upang masaktan
