Chapter 1
Chapter 1
Vince Castro: alyas Boy Takbo
WALA NANG INTRO-INTRO! HUBAAAAAD!
Ito ang naisip kong intro sa panghoholdap. Kakatapos ko lang kasi manood ng mold sa corn hub.
Grabe na talagang kagipitan ‘to. Kapit na ako sa patalim, ayaw ko naman talaga maging snatcher dahil hindi naman ako masamang tao. Pero sadyang dito ako tinutulak ng tadhana.
Isang gabi, habang naghahanap ng target sa subdibisyon, napadpad ako sa madilim na eskinita.
May narinig ako na kakaibang kaluskos. Sabi ko pa nga ay ‘ayos ‘to ah. Maaga ako makaka-uwi. Mare-reach ko na ang quota. Kaso akala ko lang pala. Sumilip ako para gulatin sila kaso yung lalaki biigla na lang nagbida-bida.
“Tuwad!” sigaw ng lalaki. Namumukhaan ko ang damuhong ito. Hala ibang klase pala ang intro niya. Di ba dapat ‘taas ang kamay holdup ‘to. Bakit sa kanya ‘tuwad!’?
Tumuwad nga ang babae. Ganun pala dapat ang tamang intro. Tapos nang nakataas na ang blouse at nakababa na ang panty, yun na, nagtirahan na sila. Tinakpan ko ang mata ko. Kaso syempre kailangan natin maging alerto palagi kaya isang mata lang ang tinakpan ko.
“A-a-a-h! Sige pa… isagad mo pa… o-o-oh—”
Napahinto na lang ako habang pinapanood sila.
Grabe.
Sa dinami-dami ng pwesto sa Maynila, dito pa talaga nangati at nag-set up ang mga haliparot. Napakibit-balikat na lang ako. Malas. Naunahan na nga ako sa territory ko, nang-inggit pa ang hinayupak.
Kahit may kadiliman ang lugar ay naaninag ko naman ang kababalaghang ginagawa nila. Hindi nga lang HD, ok lang naman kasi napagtyagaan ko nga yung blurred na kipay ng mga Japanese ito pa kayang live bakbakan.
Nakatuwad nga yung babae, naka baba na ang kanyang pante, naka suot ng mini-skirt na itinaas lang for easy access. Pati ang blouse nito na fit ay nakataas din. Habang nakabuyangyang ang kanyang svso habang nilalamas ito ng lalaking hayok na hayok na binabayo siya patalikod.
Ganun pala mag doggy ng patayo. Nanlaki ang mga mata ko dahil pinalo-palo niya ang pwetan nito habang hila-hila ang mahabang buhok ng babae. Para siyang hinete na nangangabayo, palakas nang palakas ang ungol nila mukhang malapit na sila sa finish line. Sana all first place.
Aatras na sana ako. Hanap na lang ng ibang mabibiktima. Practical tayo dapat. Wala naman na sigurong round two. Sayang ang oras ko dito, maiinggit pa ko.
Pero maya-maya pagkatalikod ko—
“Aaah! Ang laki ng kargada mo!”
Napangiwi ako. Gaano kaya kalaki ‘yun? Mas malaki pa sa otso pulgada ko? At saka bakit si Pabyan ang sumigaw? Nakaka brain rot ang eksena.
“Oo, malaki nga. Matigas. Mahaba. Sabog bungo mo dito ’pag di mo binigay yang relo mo,” narinig kong sabi ni Pabyan pero hindi niya boses. Iba ang boses na narinig ko. Mas lalaking lalaki, buong buo, sobrang lalim parang galing impyerno.
…Ay.
Sandali, pota. Ibang kargada na yata ’yun pinag-uusapan nila. Ibang putok na yata yung round two nila. Mukhang de calibre 45 ‘yan boss ah. Mas malaki, mas mahaba, mas matigas nga yan. Mga 8.5 ‘yun eh.
Napabuntong-hininga ako at muli silang tinignan. Bwiset. Tangina naman. Naka-score na sa babae, hoholdapin pa. Sobrang kvpal ni boss. Sabi ko na, kilala ko ‘yan eh. Si Pabyan ‘yan siya, kilabot ng mga bakla.
Hindi ko alam kung anong pumasok sa kokote ko, pero imbes na maglakad palayo, bumalik ako. Sinugod ko ang madilim na eskinita.
Oo, snatcher ako. Pero may standards din naman.
Sa gabing dapat manghahablot lang ako ng relo at cellphone, hindi ko inasahang magiging tagapagligtas pa ’ko ng isang babaeng kani-kanina lang akala ko ay masayang-masaya sa “kargada.”
Sa halip na kawatan…
Magiging hero pa yata ako.
Patakbo akong lumapit sa kanila. At nang palapit na ako sa kanila ay napatingin sila sa akin. Gulat na gulat sila sa pag-eksena ko.
Susuntukin ko na sana si Pabyan… pero bigla akong napahinto nang makita ang babae na may hawak ng baril at nakatutok iyon kay Pabyan na nakataas ang dalawang mga kamay na waring hinoholdap. Sila lang dapat ang magugulat. Pero bakit ako?
Bakit ako ang natulala? Hindi ko na naituloy na suntukin si Pabyan. Kasi sa babae ako nakatingin. Tapos yung babae, nakatingin din sakin habang nakalaglag pa rin ang pante niya. Ngayon ako naniniwala na pogi talaga ako kasi literal na makalaglag pante ang kapogian ko.
Habang tulala ako at parang tinakasan ako ng kaluluwa ko, kinuha ni Pabyan ang pagkakataon, hinawi niya ang baril na nakatutok sa kanya at tumilamsik ang baril sa kung saan na malayo sa amin, sabay takbo papalayo, palabas ng madilim at masikip na eskinita. Nagtatarang si Pabyan sa pagtakbo na parang hinahabol ng pulis. Halos madapa na sa tulin.
“Hi pogi. Wampipti lang.”
Potangina! Napamura ako ng malutong nang marinig ko ang baritonong boses ng babaeng kaharap ko na may maamong mukha na parang manika, mahabang eyelash, at mahabang buhok, nakita ko nang nasanay na ang mata ko sa kaunting liwanag. Ga g000, binabae pala ang pota.
“O kahit libre na,” dagdag pa niya.
Sa sobrang takot ko at kaba, napatakbo rin ako. Ramdam ko yung takot ni Pabyan. Legit.
At ayaw pa tumigil ni bakla, narinig ko pa bago ako makalayo, “Pogi! Ako na magbabayad!”
Habang tumatakbo ako na parang run for your life na, hindi mawala sa isip ko yung ginawa nila kanina. Hindi ko talaga alam kung paano 'yun? Paano sila nag ano kung pareho silang may ano… may sandata. Nag espadahan sila? How?
Bigla akong napabalik sa wisyo at napatigil sa pagtakbo nang marinig ko ang sigawi ni bakla.
“Bibigyan kita ng livelihood project, Pogi! Sagot ko na pabahay mo!”
ABANGAN ANG SUSUNOD NA CHAPTER…
SA MGA GUSTO NG COMPLETED NA AT AYAW MABITIN, PAKI ADD PO ANG MY YUMMY GURANG AT PAKI FOLLOW NA RIN AKO, SALAMAT PO. PAKI FOLLOW NA RIN PO AKO TINTANG ITIK. LALAKI PO AKO MGA MAM AT SIR. PAKI ADD NA RIN ANG IBA KO PANG BOOKS. MAY SERYOSO DIN PO. SALAMAT.
