Kabanata 3
1280 Words
"Sierra, ‘yung report mo tapos na ba?" Irish asked, she’s one of my officemate at head ng department namin.
Nilingon ko siya at ngumiti. Actually hindi pa ako tapos at ngayon na dapat to ipapasa kaso nagkasakit ang kambal kaya inuna ko silang asikasuhin kaysa report na ito. Makakahintay naman ito pero ang sakit ng mga anak ko ay hindi.
"Hindi pa nga, e. Nagkasakit ang kambal kaya di ko naasikaso." Mahinang sabi ko habang tumitipa sa laptop ko.
Hinanda ko na ang tenga ko sa matatanggap ko na sermon galing sa kanya ngunit nagulat ako ng hindi niya ako pinagalitan gaya ng ginagawa niya sa ibang officemates ko na hindi pa tapos ang report nila.
"I understand. Mahirap bang maging single mom?" Tanong niya habang kinukuha ang bakanteng upuan at nilagay niya sa tabi ko.
Huminto ako sa pagtipa at binaling sa kanya ang tingin ko. She's very strict at piling tao lang ang kinakausap niya never din kaming nag usap sa mga personal na bagay, ngayon lang kaya nagulat ako sa inasta niya.
"Not really. Mahirap kung iisipin mo na mahirap pero kakayanin mo naman lahat para sa mga anak mo and beside madami namang sumusuporta sa akin." I said while smiling at her.
Mapakla naman siyang ngumiti at kinagat ang mga labi niya.
"What's your reaction after knowing that you're pregnant? Are you scared?" Tanong niya ulit.
Napaisip naman ako sa kanya.
"Nagulat syempre kasi unexpected yung pagbubuntis ko. Natakot? Nung malapit na akong manganak yan yung nararamdam ko. Madaming what if's sa utak ko but I'm happy." Nakangiti ko nanamang tanong.
We're not friends, magkakilala lang. Lahat kasi sa office natatakot sa kanya, kesyo strict daw, mainitin ang ulo, masungit at kung ano pa mang mga negative yung naririnig ko sa kanya but she's very outstanding naman kung paguusapan ang trabaho.
"Hindi namang masama na magkamali diba?" Naiiyak na tanong niya.
Kumunot ang noo ko habang pinag-aaralan ang mata niya. She's hurt, I wonder why.
"Of course not, nobody's perfect lahat ng tao nagkakamali." I seriously said.
Blanko niya akong tinignan at tumango. I know she has problem.
"What's bothering you, Rish? You can tell me." I said while holding her hands.
I assure her that everything is okay that I am trustworthy.
"I disappoint my parents, Sierra. I failed them. I didn't meant their standards and worst I commit a mistake. A big one." She said while crying.
Luminga-linga ako sa paligid at napansing busy ang ibang officemate ko at hindi napapansin yung pag-uusap namin.
"Growing with strict parents was not easy. Dapat ganito ang gawin ko, dapat ganyan, hindi pwede ang ganito, madaming bawal ultimo kaibigan ay wala ako. School at bahay lang ako palagi kaya ganito ako, Sierra kasi hindi ako marunong makisalamuha at lumaki akong displinado kaya strict din ako sa inyo." Nahihiyang sabi niya.
Tumango ako sa kanya. I agree with her. Mahirap talaga kung ang parents mo ang nag dedesisyon para sa sarili mo.
"It's okay, Rish. They just misunderstood you. Kung yung problema mo ay tungkol sa mga naririnig mo dito sa office ay kakausapin ko nalang sila." I said while looking at her.
Nagulat ako ng bigla siyang umiling at mahinang umiyak. Damn! Ano bang prolema nito?
"It's not that, Sierra." She said while crying silently.
I shookt my head.
"Then what it is, Rish?" Takang tanong ko.
She faked a smile at umiiyak nanaman.
"I'm pregnant, Sierra at yung lalaking nakabuntis sa akin ay kasal na sa iba. I didn't know about that nagulat nalang din ako. What will happen to me? To my baby? Tinatakwil ako ng pamilya ko." She said while still crying.
Napapikit ako sa narinig ko. I've been there. Ganyan din yung mga tanong ko dun minus lang don sa part na hindi niya alam na kasal pala yung lalaki dahil alam ko namang magpapakasal si Kib sa mommy ko.
"Everything will be fine, Rish. Buhayin mo ang anak mo, prove them na kahit nagkamali ka ay kaya mong panindigan iyan. Isipin mo ang anak mo kasi kapag ina ka na ay ang dapat mo munang isipin ay ang kapakanan ng anak mo. You can do that without their help. Just ask guidance from above. Madami kaming susuporta saiyo." Mahabang sabi ko.
Tumitig siya sa akin habang patuloy na pumapatak ang mga luha niya. Sobrang sakit siguro talaga yung nararamdaman niya dahil naisipan niyang maghanap ng makakausap and she chose me because she knows I can understand her.
"Thank you, Sierra. Thank you for saying that. I'm very depress right now at hindi ko alam ang gagawin ko. I already love my baby at gaya ng sabi mo ay papatunayan ko sa kanila na kaya kong panindigan ito. Please keep this as a secret, Sierra." She said while smiling weakly.
Tumayo siya kaya napatayo din ako. Bigla niya akong niyakap kaya hindi ako nakagalaw agad. She's hugging me tight kaya niyakap ko din siya. Napansin kong lahat ng officemates ko ay nakatingin sa amin. Shock, yan yung nasa mukha nila, yung isa nga nahulog ang mga papel na hawak at ang iba ay ngumanga. Sino ba namang hindi mabibigla diba? Tiger to e tapos biglang naging kunting. Kumawala siya sa pagkakayakap at binaling ang tingin sa mga emplyedo.
"What are you looking at? Back to work!" Maawtoridad niyang sabi.
Napailing naman ako. Humarap siya sa akin at pasimpleng ngiti. Ginantihan ko naman ang mga ngiti niya.
"What are you smiling at Sierra? Back to your work." Maawtoridad na sabi niya. Napailing naman ako at bumalik sa trabaho gaya ng sabi niya.
I need to finish this one before 5 kasi ayokong mag overtime. When the clock hit's 5:00 pm ay nag stretch ako. Isang page nalang tapos na ako. Ngumiti ako at patuloy sa pagtipa. Kunting tiis lang makikita ko na ang kambal ko. Habang busy ako sa pagtipa ay biglang nag ring ang phone ko. Kinuha ko iyong gamit ang kabilang kamay habang hindi inaalis ang tingin sa screen ng laptop ko.
"Hello." Sabi ko habang iniipit ang phone ko sa pagitan ng leeg at ulo ko.
"Nanay! Are you not going home yet?" Rinig kong tanong ni Kierro sa kabilang linya.
Pinalagyan ko ng telephone ang bahay para matawagan ako ng kambal kung may kailangan sila. Kapag nasa office ako ay yung yaya nila ang kasama nila at kapag nakauwi na ako ay umuuwi na din ang yaya nila pero every weekends ay hindi nag tratrabaho ang yaya nila day off bale kasi gusto kong maging hands on sa kanila.
"May tinatapos pa ako, baby. Why?" Tanong ko habang mas binibilisan ang pagtipa.
Narinig kong parang may kausap siya pero hindi ko iyon pinansin.
"Yaya went home early, nanay. Her baby is sick." He said.
Kumunot ang noo ko but then I understand Yaya Girly kahit naman siguro ako diba.
"Is that so? Why did you call me?" I ask my child.
Bigla namang kumarat ang linya na tila ba nagaagawan sila ng telepono.
"Hello, nanay?" I heard my little princess voice.
I smiled.
"Yes baby. What's happening? Are you both okay?" I ask.
"Yes nanay, but nanay their is someone here in the house. We didn't know her but she said she's your friend so we said she can come in and take a sit while waiting. She looks nice, nanay because she said she will wait for you but we said we'll just call you so that you'll know." Mahaba niyang sabi.
Napahinto ako sa pagtipa at inayos ang paghawak sa phone ko. Wow. Ang haba ng english ng anak ko anak ko ba talaga to? Cut the crop, Sierra.
Bigla akong kinabahan. What the! Sino naman kaya yun? Fvck. Baka kidnapen niya ang mga anak ko. Fvck sht!
Mabilis akong tumayo, tiniklop ang laptop, kinuha ang bag at nagmamadaling tumakbo papuntang pinto. Fvck! Ngayon lang ako kinabahan ng ganito. Sht! Baka kung anong mangyari sa mga anak ko! Hindi ko talaga mapapatawad ang sarili ko kung magkataon.
------------------
- Writer
