Derman, babasının evini yaksın yıksın istemezdim. Annesini yataklara düşürsün, hasta etsin de istemezdim. İstemezdim ama annemin de haklı olduğu bir taraf vardı. İstenmediğim bir hayatı anneme tercih edersem, o hayatın geri dönüşü annemin Zarife Teyze'ye dönüşü gibi olurdu. Her şey büsbütün dağılır, her şey büsbütün beni yıkardı. Bile bile de Derman'ın hayatının enkazı olamazdım ki?
Ertesi gün, Zarife Teyze'nin bütün gece, evin maskotu olması neticesinde bizde konaklaması ile cevap verdiği sabah telefonunda, karşısında Derman vardı. Beni telefona çağırdığında, fısıltı içinde karşılıklı konuşmamızın faydalı olacağını söyledi. Telefonu ondan alıp odama geçtim ve kapıyı kapadım.
"Efendim."
Sırtımı kapalı kapıya dayadım. Bir yerlerden güç almaya ihtiyacım vardı.
"Seni almaya geliyorum."
