The Hopeless love

Once in a lifetime

Chapter 8

Simula sa araw na iyon di ko pinangarap na makita pa sila. Kapag nagkasalubong kami ni ate, wala kaming kibuan. Kung pupunta naman yong mga kaibigan niya pati na ang mga boys, andito lang ako sa taas at siniguradong naka lock ang pinto.

I learn my lesson simula non. Siya lang ang nakapasok sa kwarto ko. Nagpadala lang ako ng pagkain minsan kay aleng Siti at Ate Imelda.

Pinagmasdan ko lang sila sa malayo lalo na siya, kapag nasa pool sila. Minabuti kong di siya makakita sa akin galing sa pagtanaw ko sa kanya.

Tulad ngayon, andon sila sa pool at nag group study, malapit na kasi ang final term nila, kasi magtatapos ang klase nila in first week of May, yon kasi ang narinig ko ng minsang nag usap usap sila sa living room at nasa taas ako nanonood ng Tv. As I told you earlier na may living area din ang second floor namin.

Their seems very happy. I envy my ate kasi marami siyang kaibigan.

Kita ko pang palinga linga si Kuya Radlegh parang may hinahanap. Alam kong ako ang hinanap niya sa kabila ng pinangako kong tugtugan ko siya pero tinaguan ko pa. Nasabi ko lang naman yon para mainis sa ate.

"Radlegh, anong ginawa mo diyan? Halika nga dito!" Its ate Rosan. Tawag niya kay Radlegh di kasi mapakali ang leeg.

"Sino ba yang hinanap mo?" Faye asked to Radlegh. Pero tumawa lang si Radlegh at umupo sa upuan. Napansin naman iyon ni Rejgid at tumingin sa bintana ko. Nagulat ako pero buti na lang nakatago ako agad, at di ako makita, binaba ko kasi ang curtain ko at pasilip silip lang.

"San pala si Gigi? Rosan? di ko na kasi siya nakikita!" Tanong ni Radlegh. Napapikit pa ako sa inis.

Why he asked that? Alam naman niyang maiinis si ate pag nagseselos.

Sinilip ko sila muli. Kita kong naging tahimik si ate habang nakaharap sa libro niya. Habang ang iba ay kanya kanyang basa sa mga notes at nilantakan ang pagkaing nilatag ni Aleng Susing, ibang katulong namin.

"I dont know! But mo hinanap?" Wala sa ayos na tanong ni ate.

"She told me earlier kasi na tugtugan ako. Tsk! Tinaguan pa ako ah!" Natatawang sagot ni Radlegh. Nangliit ang mata ni ate, habang nakatuon parin ang antensyon sa libro. Rejgid look at her, and breath deeply.

"Stop that Radlegh!!Look? were studying!" Suway ni Rejgid. Tsk! Epal nito.

Marami pa silang sinatsat pero di nako nakikinig pa. Humarap ako sa study table ko at kinuha ang sketch na nakasukbit sa libro.

"Epal mo!" Hina kong bulong sa drawing ko.

"Pasalamat ka gusto kita. Kung di? Nako yari ka! Makakatikim ka ng high kick ko" Ngiti kong saad muli.

Pinagmasdan ko iyon ng matagal. Dinaramdam ang bawat detalye o pigura ang mukha.

"Dito lang talaga kita matitigan ng matagal" usal ko, at tumayo. Pupunta lang ako sa secret room para kunin ang mga extrang frame.

Marami kasi akong stock incase of need. May plan kasi akong i-frame itong sketch ko.

"Pecfect" Ang naiusal ko ng nalagay ko na ito sa picture frame. I smile.

"Asan kaya kita ilagay? Hmmf!" Saad ko habang nilibot ang paligid.

"Hmmf doon nalang kaya" I spot. May nakita kasi akong lugar na paglalagyan niya. Sa baby piano ko lang naman. Total free space iyon. Naglakad ako patungo doon at nilagay ang picture frame niya.

"Shoots!"

"Siguro mas lalong maganda to pag, lagyan ng flower Vase!" Sakto my extra pot ako don, flowers nalang kulang. Magpapakuha nalang ako ng coctus mamaya kay aleng Siti sa baba. Para mailagay ko dito.

Tiningnan ko muli ang frame, at inalis ang tingin doon.

"Next time ka na lang kita gagamitin huh!" Saad ko sa babay piano ko. Siya na lang kasi ang di ko nagamit.

Noong araw kasi ang violen muna ang gamit ko, guitar at syaka plawta. Wala pa kasi ako sa mood ngayon.

Nilibot ko ang tingin sa loob. This is my favorate place sa loob ng bahay. Makikita ko kasi lahat ang pinaghihirapan ko. I work for it and I love it.

Bzzzz

Tinig galing sa pinto. Yan kasi ang gagamitin pag kakatok ka. Bell kong baga. Sound proff kasi sa loob at di madidinig kapag kakatok ka lang.

Pumunta ako sa pinto para tingnan iyon. My marmol ball kasi ang pinto ko kita kong sino ang tao sa labas.

Sinilip ko iyon si Ate Imelda lang pala at bitbit siyang tray. Kaya binuksan ko iyon.

"Maam, andito po snack niyo" Bungad niya pagkabukas ko ng pinto.

"Sege pasok ka!" Saad ko. Bahagya pa siyang nagulat ng pinapasok ko siya sa loob. Diba sabi ko kanina na ang umag pa ang nakapasok sa loob kwarto ko.

Dati kasi, ako lang kukuha pag nag-abot sila ng pagkain at di ko na sila pinapasok oa. But now its different!

"Its okay ate Imelda!" Pa confirm ko sa kanya at ngumiti. Ngumiti naman siya at pumasok sa loob at nilapag ang dala niyang tray sa table ko.

"Salamat ate Imelda!" Pasasalamat ko sa kanya.

"Walang ano man po maam. Trabaho ko po naman ito" Galang niyang saad.

"Gigi nalang ang tawag niyo sa akin. Wag ka ng mag maam. Parang ate na kita eh!" Ngiti kong sabi sa kanya. Nagulat naman siya.

"Kung yon po ang gusto niyo. Sigi ho Gigi" Ngiti niyang saad. Kaya napangiti nadin ako

"Sya nga pala. Pwede bang paki sabi kang aleng Siti na pakuha ako ng dalawang coctus sa harden may paglalagyan kasi ako" Saad ko sa kanya.

"Makakarating sa kanya ito Gigi" Sagot niya muli.

"Maam Gi- I mean Gigi!" Nalilito pa niyang saad, kaya napatawa ako.

"Sorry di pa kasi ako sanay na tawagin kang Gigi na walang maam!" Taranta niyang paliwanag.

"Nuh! Its okay ate Imelda!" Ngiti kong saad kaya napangiti naman siya.

"Syaka, gusto nga kitang tawaging ate eh! Para namang marami akong ate. Ok lang ba sayo!"

"Nako okay lang Gigi. Kung ano ang gusto niyo" Saad niya. Napangiti pa ako ng di siya nailang na tawagin akong Gigi.

Umupo ako sa upuan ko. Siya ay nanatiling nakatayo pa.

"May kailangan ka ate? Upo ka muna!" Tanong ko sa kanya, sabay anyaya sa pagupo. Nagulat naman siya.

"Naku! Wag na. Magpapaalam sana ako sayo. Wala kasi si Sir, tsyaka nahihiya ako kay Maam Rosan kaya ikaw na lang ang sasabihan ko" Saad niya sa akin.

Tiningnan ko naman siya. Ate Imelda is Beautiful, matangkad at morena pero bagay na bagay iyon sa kanya. Sabi niya sa akin, first year college lang ang natapos niya at di na nakapag aral pa.

Gusto ko sana siyang pag aralin kahit na sa allowance ko lang iyon ibabawas, pero ayaw niya kasi matanda na daw siya, at siyaka may pina-aral siya, mga kapatid niya.

Yan ang kwento niya, nong una kaming nagkausap sa harden. May hinatid kasi siya sa akin noon, gusto ko ng kausap sa oras na yon kaya siya ang nakita ko. I was grade 10 that time.

"Ano iyon ate?" Tanong ko sa kanya.

"Uuwi sana ako sa amin Gigi. Nangako kasi ako sa bunso namin na uuwi ako sa birthday niya ngayong May 1. Ayaw ko kasing magtampo iyon!" Paliwanag niya.

"Sege okay lang" Saad ko. Kaya naging malawak ang ngiti niya.

"Salamat Gigi" Masaya niyang saad.

"Sige na Gigi lalabas na ako. May ihatid pa kasi ako sa Pool area para sa ate mo!' Paalam niya. Tumalikod na siya sa akin na bakas ang tuwa, bago pa niya sinira ang pinto, tinawag ko siya muli.

"Ate!" Tawag ko sa kanya kaya lumingon siya muli.Kaya tiningnan ko siya. Naghihitay naman siya sa sasabihin ko.

"Pwede akong sumama!" Nagulat siya sa sinabi ko. Napa O pa siya. Gulat at di makapaniwala.

"Wag kang mag alala ako ang bahala kay papa. Okay lang ba if sasama ako sa iyo?" Tanong ko muli.

Di pa siya nahimasmasan sa mga sinabi ko. Di siya makapaniwala na sasama ako. Pero kalaunan tumango din siya.

"Kung yon ang gusto mo Gigi. Walang problema"

"Salamat" Pasalamat ko. Bago siya umalis at sinara ang pinto.

I breath deeply. Gusto kong sumama para mabigyang aliw ang buhay ko. Gusto kong munang umiwas sa kanila. Gusto kong makalimot muna. Sa loob ng buwang iyon gusto ko iba muna ang haharapin ko.

I'll go to province kung saa nakatira si ate Imelda .