The Governor's Shadow

Chapter 9

POV: Aviya Quinn

Setting: Inside The Velvet Shadow — gabi bago ang soft opening.

Tone: Cold, analytical, may halong tension at slight emotional flicker.

Ang liwanag ng neon sign sa labas ng The Velvet Shadow ay nagre-reflect sa salamin habang tahimik na nag-aayos si Aviya ng wrist holster niya sa ilalim ng blazer.

Hindi siya pumunta ro’n para mag-party.

Pumunta siya para magbantay.

“Camera feeds, clear. No movement sa back exit.”

Boses iyon ni Loren sa earpiece niya, calm pero alert.

“Copy that,” sagot ni Aviya, habang tumingin sa mga guest na nagsisimulang pumasok.

Ito ang unang gabi ng club nila — pero sa likod ng musika at ilaw, may nakatagong mission.

Ang Velvet Shadow ay hindi lang negosyo; isa itong cover para sa operation nila laban sa Black Organ Syndicate.

Nasa VIP table si Anthony, busy sa PR, tawa nang tawa kasama ang mga guest.

“Girl, make sure walang makakahalata ha? Kasi promise, ang dami kong pinawis para sa permit na ‘to,” aniya sa earpiece, half-joking pero ramdam mo ang pagod sa boses niya.

Napangiti lang si Aviya, bahagya, isang bihirang senyales na hindi siya bato sa emosyon.

Sa kabilang side ng club, may pumasok na grupo ng mga lalaking naka-itim.

Simple lang ang ayos, pero trained eyes ni Aviya agad ang nakapansin sa paraan ng paggalaw nila — synchronized, calculated.

Hindi sila ordinaryong customers.

“Loren, check the right wing camera, table 7.”

“I see them. Three suspects. Cross-matched— wait, one of them is flagged sa Interpol database.”

Tumigil sa paghinga si Aviya ng ilang segundo.

Ito na ‘yun.

Ang unang lead nila sa sindikato matapos ang buwan ng surveillance.

Bumalik siya sa likod ng bar, kunwari’y nag-aabot ng drink sa staff, habang dahan-dahang hinawakan ang concealed gun sa thigh holster.

Nang bumalik ang tingin niya sa crowd, isang pamilyar na boses ang narinig niya sa likod.

“A fancy place for someone who hates crowds.”

Dahan-dahan siyang lumingon.

Si Soren D’Angelo — nakatayo sa dilim, suot ang simpleng black suit pero hindi matatakpan ng anino ang lakas ng presensiya niya.

“Governor D’Angelo,” malamig na bati ni Aviya, walang bakas ng gulat sa mukha.

“You remember me,” ngiti ni Soren, bahagyang may amusement. “Akala ko hindi mo ako napansin that day sa café.”

“Hindi ko ugaling makalimot ng mukha,” tugon ni Aviya, tinakpan ang earpiece bago muling tumingin sa crowd.

“Good,” bulong ni Soren. “Because I have a feeling we’ll be seeing each other a lot.”

Hindi niya alam kung bakit, pero sa sandaling iyon, parang tumigil ang paligid — musika, ilaw, lahat.

Hanggang sa bumalik ang boses ni Loren sa earpiece:

“Target moving. Aviya, now.”

At nagbalik ang pader ng pagkatao niya.

Professional mode. Cold. Calculated.

Lumapit siya sa hallway kung saan pumasok ang mga lalaking suspek.

Ang pulso niya steady. Hakbang niya, eksakto.

“Anthony, lock the main door,” sabi niya.

“Copy, sweetie. Pero hurry up, ayokong masira ang opening night ko,” sagot nito, may bahid ng kaba.

Sa loob ng maintenance hall, nakita niya ang tatlong lalake — may dalang black case.

Nagpapalitan ng envelope, pera, at dokumento.

Black market deal.

Walang pag-aalinlangan, kinalabit niya ang trigger ng silencer.

Tatlong putok. Tatlong bagsak.

Tahimik. Mabilis. Eksakto.

“Mission secured,” bulong ni Aviya.

“Nice shot,” sagot ni Loren. “Remind me never to piss you off.”

Ngumiti siya nang mahina.

Paglabas niya ng hallway, nakasalubong niya si Soren — nakatayo pa rin, hawak ang baso ng alak, pero iba na ang tingin.

Parang may alam.

“Dangerous women,” sabi niya, nakatingin diretso sa mga mata ni Aviya.

“Depende kung anong klaseng peligro ang hinahanap mo,” malamig niyang sagot.