The Governor's Shadow

CHAPTER 10

POV: Soren D’Angelo

Setting: The Velvet Shadow Club, the night after the incident.

Tone: Sophisticated, mysterious, may halong internal tension.

Summary (Taglish):

Soren can’t stop thinking about the woman from the café — the same woman he saw handling that tense situation in the club.

Hindi niya alam kung sino siya talaga, pero ramdam niyang may tinatago si Aviya.

As the governor, sanay siyang mag-imbestiga nang tahimik.

Pero this time, parang siya ang na-iinvestigahan ng sarili niyang damdamin.

Habang nakaupo sa opisina niya sa mansion, pinapanood niya ang security footage ng club — ang eksenang naglaho si Aviya sa hallway.

May kutob siyang hindi iyon simpleng babae.

At sa unang pagkakataon, naramdaman niyang hindi pera o kapangyarihan ang gusto niyang kontrolin… kundi ang sikreto niya.

---

POV: Soren D’Angelo

Setting: D’Angelo Mansion, gabi pagkatapos ng insidente sa The Velvet Shadow.

Tahimik ang gabi.

Ang tanging tunog sa opisina ni Soren ay ang mahinang tiktak ng relo sa pader at ang tuloy-tuloy na pag-ikot ng security footage sa malaking monitor sa harap niya.

Pause.

Rewind.

Play again.

Ilang ulit na niyang pinanood ang parehong eksena — isang babae, nakasuot ng black blazer, matalim ang mga mata pero kontrolado ang kilos.

Aviya Quinn.

“Governor, gusto niyo po bang i-off na ‘yung footage?” tanong ng isa niyang security aide.

Umiling lang siya. “No. Leave it.”

Hindi alam ng tauhan niya, hindi dahil sa investigation kung bakit pinapanood niya iyon.

It’s something else.

Something he couldn’t quite name.

Lumapit siya sa bintana. Mula ro’n, tanaw niya ang city lights ng buong Maynila — gising pa rin kahit dis-oras na ng gabi.

“Dangerous women don’t scare me,” mahina niyang sabi sa sarili.

Pero totoo bang hindi siya natatakot… o natatablan siya?

Kanina sa club, nakita niya kung paano gumalaw si Aviya — kalmado, walang bakas ng kaba.

At sa isang iglap, parang naglaho sa crowd.

Walang iniwang bakas.

Parang anino.

At doon nagsimulang mabuo ang tanong sa isip niya: Who are you really, Miss Quinn?

Kinabukasan, nasa opisina siya ng Governor’s Palace nang dumating ang isang report.

“Sir, may bagong intel tungkol sa Black Organ Syndicate,” sabi ng kanyang secretary.

Binuksan niya ang folder — tatlong suspek ang napatay kagabi.

Same location: The Velvet Shadow Club.

Coincidence? He doubted that.

A slow smirk formed on his lips.

“Find out who owned that club,” utos niya.

Habang umaalis ang secretary, tumingin muli siya sa bintana.

Muling sumagi sa isip niya ang ngiti ni Aviya — hindi ‘yung tipong sweet, kundi ‘yung tipong tinatago ang isang lihim.

There’s something about her, bulong niya sa sarili. Something I need to uncover.

Pag-uwi niya sa mansion, naglakad siya papunta sa private shooting range sa likod.

Doon siya madalas magpalipas ng gabi kapag hindi siya makatulog.

It’s ironic — a governor who’s supposed to protect lives, yet still holds a gun with such natural ease.

Habang naglo-load ng bala, sumagi muli sa isip niya si Aviya.

Kung tama ang hinala niya, hindi iyon ordinaryong babae.

And if she’s involved with the syndicate... either she’s their enemy — or part of them.

Bang!

Isa.

Dalawa.

Tatlong bala — lahat eksaktong sa gitna ng target.

He lowered his gun, exhaling deeply.

“Looks like I found my next investigation,” mahina niyang sabi, may bahid ng ngiti.

Hindi niya alam kung trabaho pa ba ito… o simula na ng isang bagay na mas personal.

Habang nakahawak pa rin si Soren sa baril, tumunog ang cellphone niya.

Private number.

“Governor D’Angelo,” sagot niya, kalmado.

“Good evening, Governor,” mahinang boses sa kabilang linya. “May recommendation po kaming security specialist na puwedeng i-assign sa mansion ninyo. Highly skilled daw sa close-quarter combat. Female.”

Napakunot ang noo ni Soren. “Name?”

“Aviya Quinn, sir.”

Sandaling natahimik siya.

Ang kamay niyang kanina ay matatag, biglang nanginig nang bahagya.

“Interesting,” mahinang sambit niya. “Tell her she’s hired. Starting next week.”

Pagkababa ng tawag, ngumiti siya nang bahagya — isang ngiting bihirang lumabas sa kanyang labi.

He didn’t believe in fate. Pero sa gabing iyon, parang may tumawag mula sa dilim.

At alam niyang hindi iyon aksidente.