The Governor's Shadow

CHAPTER 11

“The Ghost from the Shadows”

(POV ni Aviya)

Tahimik ang gabi sa penthouse. Tanging tunog ng keyboard ni Loren at mahinang tiktak ng wall clock ang bumabasag sa katahimikan. Nakaupo si Aviya sa couch, hawak ang tablet habang pinagmamasdan ang mga confidential files na galing mismo sa underground network ni Loren.

“May bagong galaw ang sindikato,” sabi ni Loren, hindi inaalis ang mata sa monitor. “Pero weird… parang may hacker na pumapasok sa system natin. Parang alam niya lahat ng pattern ko.”

Tumaas ang kilay ni Aviya. “Impossible. Only you and Liora have access to that line.”

Huminto si Loren. “Exactly. Pero ‘yung signature code… pamilyar. Parang dati mo nang kasama.”

Napatigil si Aviya. Kumabog nang mabilis ang dibdib niya. Hindi… imposible ‘yon.

Sa likod ng utak niya, biglang sumingit ang isang boses — malamig, pamilyar, at minsang naging boses ng tiwala.

‘You can’t hide forever, Aviya.’

Napahawak siya sa baril na nakatago sa bewang. “He’s back.”

“Who?” tanong ni Loren.

“Raze Amaranthe.”

Natigilan si Loren, napatingin sa kanya. “Wait… ‘yung Raze na ex-partner mo? Akala ng buong agency patay na siya?”

Tumayo si Aviya, tumingin sa malayo. “Hindi siya mamamatay nang basta-basta. Hindi si Raze. Alam kong darating ‘tong araw.”

Naglakad siya papunta sa balcony, tinanaw ang ilaw ng lungsod. Ang mga anino ng gabi ay parang mga matang nakamasid — tahimik pero mapanganib.

“Kung buhay siya,” sabi ni Loren, “ibig sabihin may mas malalim pang laro dito. Hindi lang sindikato, Aviya. May naglalaro sa likod ng lahat ng ‘to.”

Ngumiti si Aviya ng mapait. “Then it’s time to play.”

Sa kabilang dulo ng siyudad, sa loob ng itim na kotse, isang lalaki ang naglalakad sa dilim. Naka-itim na coat, at sa pagitan ng mga anino, umilaw ang pulang tatak sa kanyang relo — ang Black Lotus symbol.

Ngumiti siya nang malamig.

“Found you… Aviya Quinn.”

---

Tahimik ang buong lungsod, pero sa balcony ng penthouse, tila may bagyong hindi matahimik sa loob ni Aviya.

Nakatingin siya sa malayo, hawak ang cellphone na patuloy na nagvi-vibrate sa kamay niya—encrypted alerts, traces, at mga coordinates na pamilyar… masyadong pamilyar.

“Raze…” mahina niyang sambit, habang ang mga mata niya ay walang bakas ng takot—tanging galit na pinipigilang sumabog.

“Hindi ka pa rin natututong mamatay.”

Sa loob, si Loren ay nakatutok pa rin sa monitor, mabilis ang daliri sa keyboard. “Confirmed. Yung signal galing sa lumang port ng Black Vein Network. Kung totoo ‘to, then he’s back for real.”

“Good.”

Tumayo si Aviya, hinila ang itim na leather jacket sa upuan. “Let him come. Mas madali siyang hulihin kung siya mismo ang lalapit.”

Loren: “Hindi ka ba natatakot? Alam mo kung gaano kalalim ang koneksyon ni Raze sa sindikato.”

Ngumiti lang si Aviya, mapait pero matatag. “Ang takot, Loren, para lang sa mga taong may oras para tumakbo. Ako? Wala na akong oras para doon.”

Paglabas niya ng pintuan, dumampi ang hangin ng gabi sa balat niya—malamig, matalim, at puno ng alaala.

At sa kabilang dulo ng siyudad, sa loob ng isang itim na kotse, nakaupo si Raze Amaranthe, nakatingin sa litrato ni Aviya sa kanyang dashboard.

“Let’s finish what we started, Aviya Quinn.”

Binura niya ang larawan, at kasabay ng pag-andar ng sasakyan, tumunog ang pulang code sa relo niya—Black Lotus Activated.