Chapter 38: Book 2
Mika “M-Moan, Mika!” Rafael shouted while trusting me hard. I am now in the middle of his spell. Wala na akong pakialam pa sa totoo lang. Sabi nga nila, everything happens for a reason. Kaya naniniwala ako na may oras din at tamang panahon para marinig kong muli ang mga salitang iyon, kung kailan? Hindi ko pa alam. “R-Rafael, ohh… sige pa,” namamaos ko ng sigaw. It's been a week since we became like this. Mula nang mga araw na iyon ay araw-araw niya akong inaangkin. Umaga, tanghali at maka ilang ulit sa magdamag. But at the end of the day, only his moans and groans echoed throughout his mansion. Wala pa rin ang salitang nais kong marinig. Ilang alpas pa nito nang tuluyan kaming manginig. Nanlalagkit na ako’t pawisan nang umalis ito sa ibabaw ko. Tanging mahinang halinghing ang siya kong
- Writer
