(Alfa Kael'in Perspektifinden)
Tam o anda, her şey durdu.
Bir saniye önce odadaki tek odak noktası, Beta Ryn, onun eşi ve küçük, kayıp kızları Ayora'yı ikna etmekti. Sonra kapı açıldı. Ve o içeri girdi.
İlk önce sadece bir hareket, bir silüet gördüm. Genç bir kadın, gözleri kırmızı, yüzünde fırtınalar esiyor. Ayora'ya koştu, ona sarıldı, onunla konuştu. Benim için sadece bir arka plan gürültüsüydü. Ta ki... ta ki o, Ayora'dan ayrılıp döndüğü ana kadar.
Gözleri aniden benimkilerle buluştu.
Ve dünya paramparça oldu.
Burnuma, önce zayıf, sonra bir kasırga gibi büyüyen bir koku çarptı. *Güneşte kavrulmuş çimen. Yabani yasemin. Taze mürekkep.* Ve altında, dişi bir kurda özgü, vahşi, tatlı, keskin bir nota. Bu koku... bu koku benim evimdi. Benim nefesimdi. Ruhumun kayıp yarısının kokusuydu
