HIS GRIM SECRET

Three- stepfather

"Now, Suze! Takbo!"

Kaagad akong tumakbo kasabay ng pagkabog ng malakas ng dibdib ko. Takot na takot ako!

Nilingon ko sa likod ang mukhang adik na mga lalaki at halos maiyak na ako sa takot nang makitang hinahabol kami ng mga 'to.

"Run, Suze! Huwag kang lilingon! Takbo lang!" sigaw ulit ni Hiro na nakasunod sa akin.

Kahit medyo mabigat ang bilbil ko—este ang backpack ko pala ay parang gumaan ito bigla. Halos hindi ko na nga maramdaman ang kalsada sa aking mga paa dahil sa tulin ng aking pagtakbo.

Nilingon ko si Hiro habang tumatakbo. Nanatili pa rin siyang nakasunod sa akin. Alam kong binagalan niya lang ang pagtakbo niya. Kung tutuusin, mas mabilis siya kaysa sa akin at pwede niya akong iwan para i-save niya ang sarili niya. Pero hindi niya ginawa. He's protecting me.

"Suze! Takbo lang! Wag titingin sa likod!"

Ngunit huli na dahil namalayan ko na lang, nasa pinaka-gilid na pala ako ng kalsada. Nadulas ang isang paa ko sa bangin.

"Hiroooo!!!"

"Suze!!!"

Inunat ko ang kamay ko at sinubukan pang abutin iyon ni Hiro pero tuluyan na akong nahulog at gumulong pababa.

Akala ko iyon na ang magiging katapusan ko, pero salamat sa bag ko. Sumabit ang strap nito sa nabaling sanga ng maliit na kahoy. Siguro nga, hindi ko pa oras kasi, gumagawa talaga si papa God na mailigtas ako.

"Suze—Agh! Let go of me!"

Kabado akong napatingala. Lagot na! Nahuli nila si Hiro!

"Tol, tingnan mo! Poging bata!"

"Haha! Tamang-tama, tol. Tigang pa rin ako! Kung hindi lang natin natigi 'yong babae kanina, pagsasawahan ko pa sana 'yon."

"Sayang din 'yong batang babae! Pero pwede na 'to, tol. May butas pa rin naman 'to! Haha!"

"Tara sa kotse! Magpasabog tayo ulit! Hahahah!"

They're really addicts!

Rinig ko ang papalayong sigaw ni Hiro habang nagtatawanan naman ang dalawang lalaki.

'Hiro...'

Nagsimula na akong umiyak. Hindi ko alam kung paano makaalis sa lugar na iyon. Gustung-gusto kong iligtas si Hiro. Sobra akong nag-alala sa kaniya na baka saktan siya ng mga lalaki. Or worse, baka patayin din siya. 'No! H'wag naman sana!'

Iginalaw ko ang paningin ko sa madilim na paligid. Hindi pa ako gaanong nakakalayo. Kailangan ko lang ng makakapitan para makaakyat ulit.

Sinubukan kong abutin ang nakausling ugat ng puno kung saan ako sumabit. Tagaktak ang pawis ko at halos magputukan na ang mga butones ko sa pagpupumilit na maabot iyon. Hanggang sa magtagumpay ako. Hinubad ko ang bag ko para gumapang pataas.

Gumulong ang maliliit na bato. Napapikit pa ako nang mapuwing. Nalasahan ko na rin ang damo at lupa but I didn't mind. Mas mahalaga na makaalis ako doon at mailigtas si Hiro! Yun lang ang naiisip ko. Ililigtas ko si Hiro!

It took me about an hour to climb back up. Mabagal kasi ang kilos ko dahil na rin sa bigat ko. Pero at least, nasa kalsada na ako ulit! Nakahinga ako nang maluwag dahil d'on.

Nakita kong naroon pa rin ang sasakyan. Ibig sabihin, nandito pa sila! Teka, ba't parang umaalog ang sasakyan mula sa loob? Ano ba ang ginagawa nila?

Hala! Baka binugbog nila si Hiro!

Napatakip ako ng aking bibig.

"Hiro... Hold on. I will save you."

Gumapang ako sa damuhan palapit sa sasakyan hanggang sa unti-unti kong naririnig ang pag-iyak ni Hiro. Sinasaktan nga siya! Paano ko ngayon siya ililigtas?

Nagpawis na naman ako dahil sa kaba. Paano ko nga kasi siya ililigtas? Bata lang ako! Ano ba ang laban ko sa dalawang matatangkad na lalaki? Pero bahala na!

Parang pinunit ang puso ko nang marinig ulit ang sigaw ni Hiro. Tuluy-tuloy ang daing niya kasabay ng patuloy na pag-uga ng sasakyan. Para siyang pinahihirapan nang husto dahil sa paulit-ulit niyang pagsigaw habang umiiyak. Nagsimula na rin siyang magtawag ng mommy sa miserableng boses.

I really have no idea what's going on inside. Basta, they were hurting Hiro. Sobrang evil nila!

"I will help him! This time, ako naman ang poprotekta kay Hiro!"

Kumuha ako ng malaking bato saka buong lakas kong inihagis iyon sa windshield ng sasakyan. Nag-crack ang salamin na kaagad na kumuha ng atensyon ng mga lalaki.

Bumukas ang pinto at dumungaw ang isang lalaki.

"Tangina! Ang batang babae!"

Ngayon ko lang napansin na nakakatakot din pala ang itsura nito. Sobrang nanlilisik ang mga mata na pulang-pula. Para ngang demonyo sa mga movies!

"Buhay pa pala 'yan! Sakto, pre! Hahaha!"

Nagtawanan na naman sila nang nakakakilabot.

"Run! Suze! Run!" sigaw ni Hiro mula sa loob.

Kaagad naman akong tumakbo palayo nang makitang nagsibabaan ang mga lalaki.

"Bilis, tol! Mas masarap ang isang 'to!"

"Parang lechon, tol! Bwahahaha!"

Nakakatakot! Binilisan ko pa ang pagtakbo pero nahuli pa rin nila ako.

"Mommy! Mommy!"

Nagpapapasag ako at nagsisigaw.

"Let her go!" biglang sigaw ni Hiro.

Halos lumuwa ang mga mata ko nang makitang may hawak siyang baril at nanginginig na itinutok sa direksyon namin. Teka, ba't siya nakahubo't hubad?

Mabilis akong pumikit nang makita ang lawit niya. Ayokong tingnan! Baka magkaguliti ako.

"Pakawalan niyo siya!

"Bata, alam mo ba paano gamitin 'yan?"

"Bitiwan niyo siya, sabi!"

Dumilat ako nang maramdaman kong lumuwag ang pagkakahawak sa akin ng mga lalaki. Pagkakataon ko na para tumakas. Pumiksi ako saka mabilis na tumakbo. Sinubukan pa akong habulin ng mga lalaki pero nagpaputok si Hiro kaya napatigil ang mga ito.

Pakiramdam ko ay nabasag ang eardrum ko sa lakas ng putok at nagkaroon bigla ng buzzing sound sa tainga ko.

"Suze!"

Natauhan lang ako nang tawagin ako ni Hiro at sininyasan.

"Hiro!" Tumakbo ako palapit at niyakap siya pero kaagad din akong kumuwala. Nakahubad kasi. Dumampi pa sa tiyan ko ang ano niya. "Where's your clothes?"

"Tara!" aniyang hindi pinansin ang tanong ko sabay hawak ng nanlalamig niyang kamay sa akin.

Ilang hakbang pa lang ang layo namin nang bigla siyang natumba. His legs were shaking at napansin ko ring tila nahihirapan siyang maglakad as if he had been beaten several times. Pero wala naman siyang mga sugat at bugbog.

"Hiro, tara na." Tinulungan ko siyang tumayo ngunit bumagsak siya ulit at napangiwi sa sakit.

"Umalis ka na. Iwan mo na lang ako."

"Ayoko!"

"Sige na!"

"No! Isasama kita!" Naiiyak na ako. Hindi ako papayag na magpaiwan siya. Pinrotektahan niya ako kaya puprotektahan ko rin siya.

Hinila ko ang kamay niya habang umiiyak. "Please, stand up, Hiro. Hindi ako aalis 'pag di ka kasama!"

Napilitan siyang tumayo at mahigpit na kumapit sa akin. Inalalayan ko naman siya.

"Suze, please. Leave me. H-hindi ako makakatakbo. Madadamay ka lang. So please, leave while I can protect you."

"No..." Umiling-iling ako at humikbi. "Hindi kita sabi iiwan, eh!"

"Ba't ba ang tigas ng ulo mo?"

"Hindi kita iiwan! Hindi kita iiwan, Hiro!"

Kumapit siya sa braso ko at sinubukang ihakbang ang nanginginig niyang mga tuhod nang bigla na lamang may dumakma sa kaniya.

Napasinghap ako nang makita ang isa sa dalawang lalaki na hindi man lang namin namalayang nakalapit na pala.

Sinuntok nito si Hiro kaya nabitiwan niya ang baril at tuluyang naagaw nito.

"Tarantado kang bata ka!" asik nito sabay tutok ng baril kay Hiro.

Sinikap niyang tumayo at pasimpleng umatras sabay tulak sa akin.

"Suze, alis na!"

Iniharang niya ang katawan niya sa akin.

"Hiro, sama ka..."

"Suze, please..."

Napatingala ako sa kaniya na nanatiling nakaharap sa lalaki. Hindi ko mapigilang humikbi.

"Pasok! Pumasok kayo sa kotse kung ayaw niyong pagbabarilin ko kayo!" sigaw ng lalaki.

Pero sa halip na makinig, biglang humarap sa akin si Hiro at tinulak ako palayo.

"Takbo!"

Tumakbo na rin ako. Nakaapat ako ng hakbang nang biglang umalingawngaw ang malakas na putok.

***

"HIRO!"

Napabalikwas ako ng bangon habang pinagpapawisan.

Shit! Napanaginipan ko na naman ang pangyayari noon. Twelve years have passed since that tragedy that almost took Hiro's life. Simula no'n, hindi na kami nagkita ulit. Pagkatapos kasi ng pangyayari na 'yon, umuwi na kami ni mommy sa Cebu, sa mga kamag-anak namin.

Noong grade six naman ako, bumalik si mommy sa Manila para magtrabaho while ako ay naiwan sa Cebu. Hindi na raw kasi nagsusustento sa akin si Dad. Hindi ko alam ang nangyayari sa kanilang dalawa pero ramdam ko ang pagbabago.

I'm moving on from the past but I still can't really forget everything. Kaya noong sinabi ni mommy na pwede na akong sumunod sa kaniya sa Manila ay sumunod kaagad ako. I wanted to see Hiro. I wanted to know kung ok na rin ba siya. Kung wala na ba siyang trauma. Pero hindi ko siya mahagilap. Wala akong mapagtanungan dahil wala namang nakakilala sa kaniya sa bago kong school. Hindi ko rin alam ang bago nilang address.

Hangga't sa panaginip ko na lang siya nakikita. Madalas kong napapanaginipan ang pangyayari noon lalo na kapag pagod ang katawan ko. Tulad ngayon.

Kababalik ko lang kasi kagabi galing Cebu. Pinagbakasyon ako ni mommy kasi nga sem-break namin. Parang nanibago ang katawan ko sa matagal na byahe kaya heto't tinanghali na ako ng gising. Namamanhid pa ang katawan ko.

Sinikap kong bumangon at lumabas ng silid ko. Nakalipat na rin kami ni mommy sa isang condo na may dalawang silid. Na-promote daw siya bilang supervisor sa isang malaking kompanya na pag-aari ng sikat na angkan. Ang mga Nagamori. Kaya heto, buhay mayaman na ulit kami. Simula kasi noong umuwi kami sa Cebu ay naghirap kami roon. Kunti lang naman. Hindi ko gaanong ramdam ang poverty kasi spoiled ako sa grandparents ko.

Buti na lang natanggap si mommy sa factory ng mga Nagamori at ayun na nga ang simula ng unti-unting pagbangon namin. Nabibilinko na ulit ang luho ko. Tumataba na rin ako ulit kasi nakakain ko na ang mga favorites ko.

Nagtungo ako sa kusina para kumuha ng tubig. Tahimik sa loob. Umalis na siguro si mommy. Malamang, tanghali na kaya.

Bumalik ako sa silid para kumuha ng towel. Maliligo ako dahil aalis ako. Dadalawin ko ang friends ko at kukumustahin ang bakasyon nila.

Mabilis lang akong naligo. Wala kasi akong ibang arte. Actually kaming magkakaibigan talaga ay walang arte sa katawan. Natural kasi ang ganda namin. Eme. German ang daddy ko at mestisang Pinay naman ang mommy ko kaya natural ang tangos ng ilong ko at ang pagkakaputi ng balat ko.

Paglabas ko ng shower room ay nagulat ako nang madatnan ang isang lalaki na sa tantiya ko ay nasa late thirty's ang edad. Nagkakape siya sa sala. Nakapajama sa pang-ibaba at walang suot na pang-itaas. Mukhang babad din sa gym ang katawan niya at ang dami niyang tattoo.

"S-sino ka?" kinakabahan kong tanong sabay hawak nang mahigpit sa towel na nakatapis sa hubad kong katawan.

Sa halip na sumagot ay tinitigan niya ako nang mariin mula ulo hanggang paa. Naaasiwa ako.

"S-sino ka sabi!"

"Oh." Ngumisi siya at tumayo saka dahan-dahan na humakbang palapit sa akin. "Hindi pala naikwento sa 'yo ng mommy mo?"

Napaatras ako sa saradong pinto ng shower room. Lalo naman siyang lumapit na halos sumagi na ang katawan niya sa akin.

"Ako ang boyfriend ng mom mo. At ako ang may-ari ng condo na tinitirhan niyo ngayon."

Napatili ako nang hawakan niya bigla ang pwet ko.

"Bastos!"

Tinulak ko siya at patakbo akong pumasok sa silid ko.

Nakakatakot siya! Saan kaya siya nakilala ni mommy? At bakit may boyfriend si mommy? Hiwalay na ba talaga sila ng daddy ko?

Dali-dali akong nagbihis. Nakasuot ako ng maiksing maong shorts na ipinares sa isang maluwang na plain yellow off shoulder top. Sa mga kaibigan namin, ako yung chubby pero ako pa 'yung fashionista. It's a habit I've gotten into and it's really hard to get it out of my system. Pero ngayong may bagong lalaki sa buhay ni mommy, mukhang kailangan ko nang mag-practice na magbalot ng tela. Manyakis kasi! Isusumbong komsiya mamaya kay mommy!

Kinuha ko ang pouch ko at nagsuot ng sandalyas. Pagkatapos ay binuksan ko ang pinto at sumilip muna bago lumabas. Wala ang lalaki! Ayos.

Nagmadali akong nagtungo sa pinto ng condo pero pagbukas ko ay sumalubong sa akin ang lalaki na may katawag sa phone. Ibinaba nito ang phone nang makita ako at malagkit niyang tiningnan ang bilog kong hita.

"Where are you going, stepdaughter?"

Napalunok ako sa kaba.

"M-may pupuntahan lang."

"Hindi ka naman siguro gigimik?"

"Tanghaling tapat po. May bibilhin lang ako sa mall," irritable kong sagot pero sinikap ko pa ring manatiling malumanay.

Pumasok siya at sinadya akong banggain kaya napaatras ako sa loob. May dinukot siya sa bulsa ng kaniyang pajama.

"Heto, pambili mo."

Inabot niya sa akin ang isang buong libo.

"Sige na," nakangiti niyang sabi. Nagdalawang-isip ako pero tatanggapin ko na rin. One hundred lang kasi pera ko sa pouch.

Hahawakan ko na sana ang pera pero bigla niya itong itinaas sabay hila niya sa top ng damit ko kasama ang bra ko saka niya sinalpak sa cleavage ko ang pera. Napasinghap ako sa gulat.

"Nice boobs. Mag-iingat ka, stepdaughter." Pinasadahan pa niya ng kaniyang hinlalaki ang dibdib ko. "At bawal boyfriend, hmm?"

Hindi ko na siya tiningnan. Mabilis akong lumabas sa pinto at halos patakbong nagtungo sa elevator. Naiiyak ako sa takot at inis sa kaniya! Napakabastos niya!

Manyak ang stepfather ko!