Sher POV.
“Sher!!” Rinig kong tawag sakin ng kaibigan kong si Leo.
“Problema mo?”
“Nabalitaan mo na ba?” He asked. Ano na naman? Tungkol ba 'yan kay Carl?
“Ang alin?”
“S-Si Dashna.” He uttered, Dashna? Anak ni Mr. Jeffrey. Anong meron?
“Bakit?”
“Pinapasok na s'ya sa VIS, si Sheena nagpasok sakan'ya.”
Hindi ako makagalaw sa kinatatayuan ko, hindi n'ya alam kung anong klaseng tao s'ya, limang taon simula nang bantayan namin s'ya, dahil delikado ang buhay n'ya. Lagi kaming nakasunod sakan'ya, si Sheena ang pinakauna saming magbantay sakan'ya nagaral si Sheena sa public school para makilala si Dashna at maging kaibigan n'ya. Isa si Sheena sa pinakamagaling na kasamahan namin dito sa VIS.
“Sher?!” I heard Leo's voice for me to cameback in reality.
“Ano?!” Pasigaw na tanong ko.
“Plano mo?”
“Hindi ko pa alam, kailangan munang malaman ni Carl 'to.” Inayos ko ang gamit ko at umalis na, tinawagan ko agad si Sheena.
“Hello?” Pabebeng sagot n'ya sa telepono.
“Ayusin mo boses mo 'pag ako kausap mo, mukha kang tanga.” Iritang sagot ko. Nakakabwisit kasi yung boses n'ya.
“Problema mo?” She said with her normal voice.
“Namiss kita.”
“Yuck Sher, c'mmon, ano 'yon?” Sagot n'ya, t*nginang diring-diri ah?
“Si Dashna?” I asked.
“Nasa bahay nila, why?”
“Papasok na s'ya sa VIS?”
“Y-Yes, masyado nang humahaba ang oras Sher, kailangan n'yang malaman kung sino at ano talaga s'ya.” She panicked.
“Naiintindihan ko babe.” I answered.
“Anong plano n'yo ni Carl?”
“Hindi ko pa nasasabi, kiss mo muna ako.” I laughed a little.
“Gosh Sher, nasa bahay ako.” She answered and ended up the call.
Sheena is my girlfriend for 4yrs. Nahirapan din akong ligawan 'yang maarte na 'yan, pero wala eh kailangan ko ng loveteam sa kwentong 'to diba author?
N/a: Pwede ko naman s'yang patayin if want mo.
Joke lang naman, mahal ko si Sheena sobra kahit pa ang gulo gulo ng utak n'ya.
N/a: sus dalian mo na, baka naghihintay na 'yon.
Oo eto na nga eh, wait for me Sheena my love.
Nakarating ako sa bahay nila Sheena na ang iniisip ko ay kung anong mangyayari kapag nalaman 'to ni Carl. Magbabago na naman kaya s'ya?
Naalala ko nung araw na malaman n'yang babantayan namin si Dashna, nagiba ang awra n'ya, sobrang tahimik n'ya na halos hindi namin s'ya makausap.
Flashback :
Nandito kami sa loob ng Guidance Office ng VIS apat kami kasama ang nakakairitang babaeng 'to.
“Ano ba yan napakainit, wala na bang ilalakas ang aircon?” Sheena's uttered.
“Shee, kalma kalang.” I uttered. Kung hindi ko lang crush 'to sinipa ko na 'to palabas ng kwarto eh.
“Pwede ba Sher? Manahimik ka at patahimikin mo yang utak mo, baka di kita sagutin.” Mataray na sagot n'ya at tinawanan lang ako nung dalawang ugok.
Sabay-sabay kaming umayos ng upo ng pumasok si Mr. Jeffrey Dwayne. Ang principal ng VIS.
“Goodmorning my lovable vampires.” He uttered and a smile form in our lips. Sobrang sarap sa pakiramdam kapag tinatawag n'ya kami palaging ganun.
“Goodmorning po Mr. Jeff.” Carl response.
“Bakit po kami nandito?” Leo's Asked.
“Yeah, ang init dito Mr. Jeff.” We laughed a little when Sheena's uttered.
Kahit kelan talaga napakaarte n'ya pero kahit ganon sobrang mahal ko s'ya.
“Oh gosh Sher, I hear you.” She uttered. Kaya nanahimik nalang ako.
“May kailangan kayong bantayan.” Mr. Jeffrey uttered.
“Si Sheena ang una kong inatasan para bantayan ang tinutukoy ko, bata pa lang s'ya nang bigyan ako ng permiso na isabak agad s'ya sa trabaho.” He explained.
“Kailangan n'yong bantayan ang anak ko.” Lahat kami ay nagulat sa sinabi n'ya. Hindi kami makapaniwala, may anak s'ya?
“Oo, may anak ako. Kailangan n'yo s'yang bantayan, tulungan n'yo si Sheena na maalagaan s'ya, bago s'ya makarating dito at malamang hindi s'ya normal na tao.” He explained.
Lahat kami ay sumang-ayon pero may kakaiba kay carl, normal na tahimik s'ya pero may iba ngayon.
“Carl? Ayos ka lang?” Leo's asked.
“Mr. Jeff.” Nagulat kami ng tawagin n'ya di Mr jeff.
“Gagawin ko po lahat para maingatan s'ya.” He uttered.
“Sobrang paghanga ba ang nararamdaman mo sa anak ko?” He asked.
Oh? s**t Author ang dami mo namang pasabog chapter 3 pa lang.
N/a: Oo tas sa Chapter 4 dead end mo na.
Grabe naman 'to, pero sh*t? May gusto s'ya sa babantayan namin? Kilala n'ya 'yon?
“Gosh Carl, pinakilala ko lang s'ya sa'yo nahulog ka agad?” Sheena's uttered on her “maarte voice as usual.
“Hindi ko din alam.”
“Pinaka pinagkakatiwala ko s'ya sa'yo Carl.” Mr. Jeffrey said to Carl.
Ngiting tagumpay naman si g*go, hulog na hulog.
End of Flashback.
“Sher? Huy Sher?” I heard Sheena's voice. Shocks nandito na pala ako?
Lumabas ako ng kotse at lumapit sakan'ya.
“Sorry Shee.” I uttered.
“Nabasa ko iniisip mo, memories bring back? May pathrowback ka sa utak mo.” She rolled her eyes and I laughed a little.
Isa sa kakayahan namin ay kaya naming basahin ang isip ng bawat isang katulad namin, pero hindi lahat may kakayahan ng ganun kaming apat lang nila Leo, Sheena, Carl at ako ang nabiyayaan.
“Nakakabasa din kaya ng isip si Dashna?” I asked.
“Naririnig natin s'ya, so ibig sabihin ay oo.” She smiled and enter to their house. Sumunod naman ako at nakita ko ang parents n'ya.
“Hello po Mr. And Mrs. Easton.” I greet and they smiled at me.
Mayroon silang simpleng pamumuhay, kaya hindi mo aakalaing may mga tinatago silang lihim na sila lang din mismo ang nakakaalam.
Lahat kami ay may nga sikretong kami lang ang nakakaalam, at balang-araw si Dashna naman ang magkakaroon. Alam kong mahihirapan s'ya, pero ito lang ang naisip naming paraan para ingatan s'ya.