PAGMULAT ng mga mata ni Cameron ay nakangiting mukha ni Damian ang bumungad sa kanya. Napangiti rin siya. Gumaan agad ang pakiramdam niya. Maganda ang gising niya dahil ito ang unang nasilayan niya.
“Hi,” masiglang bati nito sa kanya. Masuyong hinaplos nito ang kanyang buhok. “How are you feeling?”
“O-okay,” tugon niya. “Bakit nandito ka?” Ang alam niya ay may pasok pa ito sa unibersidad.
“`Ayan ka na naman. Tinatanong mo na naman kung bakit ako nandito. Siyempre nandito ako. Nangako ako sa `yo, hindi ba?”
Tila may kung anong humaplos sa kanyang puso sa sinabi nito. Paano niya hindi mamahalin ang lalaking ito?
Sinubukan niyang umupo. Maagap na tinulungan at inalalayan siya nito. Inilibot niya ang kanyang paningin sa loob ng silid. “Nasaan sina Nanay at Tatay?”
“Kausap ang doktora mo
