รอยรักรอยแค้น

ตอนที่5 ตายทั้งเป็น

ตุบ! เสียงไม้ที่เวลาใช้ประคองตัวเองมาตลอดทางล้มลงกับพื้นหลังจากเธอปล่อยมัน พร้อมกับร่างบางที่ตอนนี้แค่เอนตัวไปข้างหน้าก็จบทุกอย่างลงได้แล้ว และเธอก็ปล่อยๆ ตัวเองลงไป ปล่อยตัวเองเพื่อให้...

หมับ!

“โอ้ย!” แรงกระชากจากด้านหลังจากแรงจนทำให้เวลาล้มลงในอ้อมกอดของคนกระชากอย่างไม่ทันตั้งตัว และนั่นก็ทำให้หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นระรัวขึ้นมาก่อนจะออกแรงดิ้นเพื่อให้หลุดออกจากผู้ชายตรงหน้า

“ทำบ้าอะไรของเธอ!” เสียงเข้มตะคอกขึ้นอย่างดุดันและเสียงดัง และเสียงนั่นก็ทำให้เวลาชะงักนิ่งไปด้วยความคุ้นเคยก่อนจะเงยหน้ามองร่างสูงตรงหน้า

“พี่ไทม์” ทำไมเขามาอยู่ที่นี่ เขามาช่วยเธอเหรอ

ไม่สิ ถ้าเขามาช่วยเธอเขาจะมากับกลุ่มผู้ชายพวกนั้นได้ยังไง

“เธอคิดว่าเธอตายไปแล้วจะหนีทุกอย่างได้อย่างนั้นเหรอ!” เสียงเข้มคะคอกไม่หยุด แต่จะให้เขาหยุดได้ยังไงเพราะตอนเขาขึ้นมาเห็นเธออยู่ริมหน้าผาใจแกร่งก็ร่วงลงตาตุ่มทันที ก่อนจะรีบวิ่งมาดึงเธอไว้แบบนี้ไง

“คนพวกนั้น คนของพี่เหรอ” เวลาถามขึ้นด้วยความอยากรู้ และมันก็เป็นคำถามที่ดูโง่มากทั้งที่เห็นพวกเขามาด้วยกัน

“ใช่” ไทม์ไทยตอบกลับอย่างไม่ปิดบัง

“แล้วทำไม ทำไมพวกเขาต้องทำร้ายเวลา” มันอาจจะเหมือนคำถามที่ถามไทม์ไทย แต่จริงๆ แล้วตอนนี้เธอกำลังถามตัวเองด้วย ถามเพราะไม่อยากเชื่อในสิ่งที่คิดว่า...

“ฉันเป็นคนสั่งเอง”

“.....” คำตอบของไทม์ไทยทำให้เวลาเหมือนถูกน้ำเย็นสาดหน้าเข้าอย่างจัง ตอนนี้นอกจากหน้าจะชาแล้ว หัวใจของเธอก็รู้สึกว่างเปล่าอย่างบอกไม่ถูกเพราะเธอยังหวังว่าผู้ชายตรงหน้าจะยัง...รักเธอบ้าง

“คิดจะตายเพื่อหนีกรรมตัวเองเหรอเวลา!” เสียงเข้มดังขึ้นตรงหน้าเรียกสติของเวลาให้กลับมาอีกครั้ง

“กรรมของเวลาเหรอ กรรมที่เวลาไม่ได้ก่องั้นเหรอ” เสียงเลื่อนลอยพร้อมสายตาพร่ามัวของเวลาพูดขึ้นต่อหน้าไทม์ไทยด้วยความอยากรู้

ถ้าเหตุผลที่เขาทำร้ายเธอเพราะเรื่องที่พี่ชายเธอขับรถชนพ่อของเขาตายเมื่อไม่นานมานี้แล้วพี่ชายของเธอก็แทบไม่ได้รับโทษอะไร เธออยากจะถามว่ามันเกี่ยวอะไรกับเธอ เธอเป็นคนขับรถคันนั้นอย่างนั้นเหรอ

“เธอโทษฉันไม่ได้หรอกเวลา เพราะคนที่เริ่มคือพ่อกับพี่ชายของเธอ!” เริ่มโดยการดึงเอาคนรักของเขามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ทั้งที่มิลินไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย มิลินเกือบถูกทำร้ายเพราะการอยากเอาคืนของนาทียังโชคดีที่เขาไปช่วยมิลินไว้ได้ทันไม่อย่างนั้น...

และในเมื่อคนพวกนั้นกล้าดึงเอาคนรักของเขาเข้ามาเพื่อใช้แก้แค้นเขา งั้นเขาก็จะดึงเอาคนในครอบครัวพวกมันเพื่อมาแก้แค้นไม่ต่างกัน แล้วมาคอยดูว่าใครมันจะเจ็บกว่ากัน

“พี่ก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าพ่อกับพี่นทีไม่ได้รักเวลาขนาดนั้น” น้ำเสียงเย้ยหยันตัวเองของเวลาดังขึ้นเพื่อบอกให้ไทม์ไทยได้รู้ในสิ่งที่เขาเคยรู้ ว่าพ่อของเธอไม่ได้รักเธอเลยสักนิด ไม่ได้อยากให้เธอเกิดมาเลยด้วยซ้ำ

ส่วนนาทีพี่ชายคนละแม่ของเธอไม่ได้รักเธอขนาดนั้นอยู่แล้ว พวกเขาไม่มีทางเจ็บปวดกับการที่ไทม์ไทยดึงเธอมาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แน่นอน

“ต่อให้พ่อเธอไม่ได้รักเธอเหมือนลูกคนอื่นๆ แต่ฉันไม่เชื่อหรอกว่าถ้าเธอตายทั้งเป็น พ่อเธอจะไม่รู้สึกอะไรเลย!” เขาเคยรู้มาบ้างว่าเวลาไม่ค่อยถูกกับครอบครัว เธอแทบไม่พูดถึงพ่อและพี่ชายของเธอเลย คนเดียวที่เธอพูดถึงเมื่อเล่าเรื่องครอบครัวก็คือย่าของเธอนั่นเอง

แต่เขาไม่มีทางเชื่ออยู่แล้วว่าคนเป็นพ่อจะทนเห็นลูกเจ็บปวดและตายทั้งเป็นได้จริงๆ เขาไม่เชื่อหรอกว่าถ้าเวลาหายไปแบบนี้พ่อของเธอจะไม่สนใจจริงๆ

“ตายทั้งเป็น ด้วยการที่พี่ให้ผู้ชายพวกนั้น...ทำร้ายเวลาเหรอ” มันเป็นคำสั่งของเขาจริงๆ เหรอ เขาสั่งให้ผู้ชายพวกนั้นทำกับเธอแบบนี้จริงๆ

หรือว่าเขาไม่ได้สั่งแต่คนพวกนั้นทำนอกเหนือจากคำสั่งกันเอง ช่วยตอบเธอหน่อยได้ไหม ตอบให้เธอยังรู้ว่าถ้าเขาอยู่ตรงนี้เธอจะปลอดภัย...

“ใช่ ฉันให้คนของฉันทำแบบนั้นกับเธอเอง เพราะฉันจำได้ว่าเธอแรดแค่ไหน!”