Chapter 2
1031 Words
"HOY, DANA! Hindi ka pa ba uuwi?"
Biglang nag-angat ng tingin si Dana sa narinig. Napansin niyang nakataas ang kilay ni Missy habang nakatayo sa harap ng mesa niya.
"Mamaya pa ako uuwi. Tatapusin ko pa kasi iyong ipinapagawa ni Mr. Arsenas. Mauna ka na lang."
"Okay, sinabi mo, eh. Ingat ka na lang sa pag-uwi mo mamaya," nakangiting sagot ni Missy. Inayos muna nito ang dalang shoulder bag saka siya tinalikuran nito.
"Thanks. Ikaw din, ingat sa pag-uwi," nakangiti ring pahabol niya.
"Sila ang mag-ingat sa akin," sambit naman ni Missy nang lumingon sa kanya.
Bahagya siyang natawa sa sinabi nito. Nang tuluyang makaalis ang kaibigan ay ipinagpatuloy niya ang kanyang ginagawa. Hindi niya alam kung gaano siya katagal sa harap ng computer. Pero nang matapos siya sa kanyang ginagawa ay nanunuyo na ang lalamunan niya. Kumakalam na rin pati ang tiyan niya.
Tumayo siya at dumiretso sa may water dispenser. Habang umiinom ng tubig ay napatingin siya sa ibang cubicle. Umalis na pala ang mga kasama niyang nag-overtime.
Tiningnan niya ang suot na relo. "s**t! Alas-nueve na! Kaya naman pala wala na akong kasama dito." Natapik niya ang sariling noo.
Nagmamadaling bumalik siya sa kanyang mesa. Inayos niya ang kanyang mga gamit saka mabilis na lumabas ng opisina. Nang makarating siya sa main entrance ng building ay binati siya ng guwardiya.
"Ma'am ang sipag po talaga ninyo. Kayo na naman ang pinakahuling umuwi."
Nginitian niya ito. "Gano'n talaga, Manong. Kailangan po, eh, para sa ekonomiya."
"Saludo ako sa inyo, Ma'am," nakangiting sabi ng guwardiya.
"Salamat po, Manong," wika niya bago siya tumalikod.
Mula sa labas ng building, nilakad niya hanggang sa bus stop. May nadatnan siyang iilang tao roon. Nag-uunahang sumakay ang mga kasama niya nang may humintong bus. Napansin niyang siksikan na at standing pa kaya hindi na siya sumakay. Nang may humintong taxi, sumakay agad ang dalawang natirang kasama niya.
Napatingin siya sa kanyang relo. Nine-twenty na. Gagabihin na naman siya ng uwi.
Biglang nag-ring ang cellphone niya. Binuksan niya ang kanyang shoulder bag. Abala siya sa paghahalungkat ng kanyang cellphone nang may marinig siyang humintong sasakyan.
Napalingon si Dana. May nakahintong FX sa harap niya.
"Miss, uuwi ka na ba?" malapad ang ngiting tanong ng driver.
Hindi siya agad nakasagot. Nakatitig lang siya rito.
"Halika na. Ihahatid na kita. Gabi na, baka hinahanap ka na sa inyo." Binuksan ng lalaki ang pintuan sa tabi nito.
Nag-aalangan siyang sumakay. "Thank you. Pero malayo pa ang uuwian ko."
"Walang problema. Ihahatid pa rin kita. Tutal pauwi na rin ako. Kaya hindi na ako magpi-pick up ng pasahero."
Lalong kinabahan si Dana sa sinabi nito. "Salamat sa offer. Pero magta-taxi na lang ako." Umatras siya ng dalawang hakbang.
Biglang natawa ang lalaki. "Iniisip mo bang may masama akong balak sa iyo?"
Hindi pinansin ni Dana ang lalaki. Napatingin siya sa paligid. Wala ibang tao sa kalsada maliban sa kanilang dalawa. May ilang metro pa ang layo ng Imperial building kung saan siya nanggaling.
"Kung ayaw mo talagang sumakay, hindi kita pipilitin."
Narinig niya ang pagsara ng pintuan ng sasakyan.
"Pero hayaan mo sana akong samahan kang maghintay ng masasakyan mo. Dito lang ako sa loob habang naghihintay ka diyan sa labas."
Hindi pa rin niya pinansin ang lalaki. Ang nasa isip lang niya ay kung paano matatakasan ito. Umatras siyang muli. Tatakbo na ba siya o sisigaw na lang? Pero baka mahabol din siya ng lalaki. Nakasuot siya ng three-inch heels kaya hindi siya makakatakbo ng mabilis.
Sana may dumaang sasakyan, pabulong niyang sabi.
"Tawagan mo kaya ang boyfriend mo para sunduin ka na lang."
Narinig niyang sabi ng lalaki.
Wala akong boyfriend, 'no! Gusto niyang ipagsigawan dito. Pero nag-aalala siya na kapag sinabi niya iyon, lalo siyang pag-iinteresan ng lalaki. Anong gagawin niya?
"Walang susundo sa iyo kasi wala kang boyfriend?"
Narinig ni Dana na bumukas ang pintuan ng sasakyan. Napalingon siyang bigla. Nakita niyang lumabas ang lalaki mula sa sasakyan. Sa takot ay bigla siyang napatakbo. Hindi pa siya gaanong nakakalayo sa lalaki nang maramdaman niyang nag-cramps ang paa niya. Kahit ayaw niya, napilitan siyang huminto sa pagtakbo. Nang muli siyang lumingon ay nasa likuran na niya ang lalaki.
Akmang tatakbo siyang muli pero hindi niya halos maihakbang ang paa na namimilipit sa sakit. Inihanda na niya ang sarili para sumigaw ng malakas.
"Ma'am ano pong nangyari sa inyo?"
Nilingon ni Dana ang nagsalita. Nakakunot ang noo ng security guard ng Imperial Bank na naglalakad palapit sa kanya.
"Manong hinahabol po niya ako." Itinuro niya ang lalaking sumusunod sa kanya.
Nilapitan ng guwardiya ang lalaki.
"Kumusta na po kayo, Manong Jaime?"
"Kayo pala 'yan, Sir Dave. Pasensiya na po, hindi ko kayo nakilala agad," nagkakamot ang ulong sabi ng guwardiya. "Magandang gabi po sa inyo, Sir."
"Magandang gabi rin po sa inyo. Kayo pala ang naka-duty ngayon," wika ng lalaki.
"Magkakilala kayo?" Halos pandilatan ni Dana ang security guard.
Ang lalaki ang sumagot. "Ah, oo. Regular client nila ang Uncle ko. Kaya madalas ako sa bangko. Hindi ba, Manong Jaime?" Tinapik pa ng lalaki ang balikat ng guwardiya.
"O-opo. T-totoo po iyon, Ma'am," tugon ng guwardiya nang tumingin sa kanya.
"Pero hinahabol niya ako, Manong," katwiran niya. Baka m******s ang lalaki kahit mukhang disente ito.
"Kaya lang naman kita sinusundan kasi nag-aalala ako sa iyo. Baka wala kang pamasahe pauwi kasi naiwan mo iyong wallet mo. Iyon ang sabi mo noong hindi mo ako nabayaran kaninang umaga. Kaya nandito ako ngayon para sunduin ka."
Nanlaki ang mga mata niya. s**t! Ito pala iyong driver ng FX kaninang umaga. Kaya pala pamilyar sa kanya ang mukha nito.
"Huwag po kayong mag-alala, Ma'am. Mabait po si Sir. Sigurado akong hindi niya kayo pababayaan. Mapagkakatiwalaan po siya," sabad ng guwardiya.
"Sigurado kayo, Manong?" nag-aalala pa ring tanong niya.
"Sigurado ako, Ma'am. Kilala ko po ang pamilya niya."
"Salamat sa pagtitiwala, Manong." Muling tinapik ng lalaki ang guwardiya sa balikat nito.
"Walang anuman, Sir," wika naman ng guwardiya. Binalingan siya nito. "Ma’am pumayag na kayong magpahatid kay Sir Dave para makauwi na kayo. Baka wala na kayong masakyan pauwi. Mag-aalas-diyes na po."
Napa-buntunghininga si Dana. Napatingin siya sa driver. Mukha naman itong mabait. Sana nga ay totoong mapagkakatiwalaan ito.
- Writer
