Tahir Zaimoğlu
Ceylan’ın o son, alaylı sözleri odada asılı kaldı. “acıktıysan...” Gözlerimi üzerinden ayıramıyordum. O incecik askılar, o kadife şort... Her şey, onun beni kışkırtmak için bilinçli bir hamle yaptığını gösteriyordu. Ve en sinir bozucu olanı, işe yarıyordu.
Yutkundum. Boğazım kurumuştu. “Acıktım,” diye çıkıştım, sesim istediğim kadar güçlü ve kararlı çıkmamıştı. Masaya doğru ilerledim, mümkün olduğunca normal yürümeye çalışarak. Ama her adımımda, onun varlığını, o baştan çıkarıcı kokusunu, teninin sıcaklığını hissediyordum.
Masanın başına iliştim. O, menemeni ocaktan alıp, küçük bir güvece koydu ve masaya getirdi. Önüme eğilerek tabağı koydu. O an, nefesim kesildi. Öne eğildiği için, pembe pijama üstünün dekoltesi iyice açıldı ve içindeki dolgun, diri memeler neredeyse ta
