☑My Midnight Marriage [Four Sisters Series III ]

Chapter 11

Isabela

I ignored every text he sends. Lalo na ang mga tawag niya. Hindi pa din kasi ako makapaniwala na may asawa na ako in an instant. And the worst part is that I am blaming myself for that. Ano ba naman kasi ang pumasok sa utak ko para ako pa ang magyaya ng kasal sa kliyente ko.

"My God!" nafu-frustrate kong bulalas at napasandal na lang sa upuan ko at napapikit. "What will happen next? Kung hindi naman kasi ako isa't milyong tanga at nang-aya na lang basta. Malamang wala ako sa sitwasyong ganito. What will I do?" mas lalong bumigat ang pakiramdam ko.

Nasa office ako ngayon and trying to get myself busy. Pero wala, laging sumisingit sa utak ko ang nangyari ng gabing 'yon. Napahinga na lang ako nang malalim at  dahan-dahang nagmulat.

"What the f**k!" sigaw ko sabay hawak sa aking dibdib.

"Is that how you supposed to treat your husband, My Wifey?" nakangising tanong nito na ikinainis ko.

"Don't you know the word knock, Caine?" magkasalubong ang kilay kong tanong dito. Sino ba naman kasi ang hindi magugulat kong pagmulat mo ay bigla na lang may taong nakatayo sa harapan ng mesa mo? Pasalamat nga siya at hindi ko siya nabato ng kung ano dahil sa gulat ko.

"I knocked at your door so many times before I entered your office, My Wifey. It seems that your mind didn't come with you. May problema ba?" I blink twice bago tumingin ulit dito. I see sadness in his eyes. "Ganoon ba kahirap isipin na naging asawa mo ako?" he ask.

Napatanga na lang ako sa takbo nang tanong nito.

"What are you talking about?" naguguluhang tanong ko dito.

"I texted you so many times para sana pag usapan ang nangyari. I even called you but you just keep on ignoring it all. Is that how awful am I?" tanong nito na nakapagpaguilty sa akin.

"Hindi naman sa ganoon, Caine. It's just that..." putol ko at napapikit ulit. "...I'm not ready for this kind of shits. This is all insane ideas from my subconscious mind." amin ko.

"This isn't a kind of shits, Isabela. You brought yourself in this kind of situation. I even wanted to bring you gome that time but you always insist. Parang ako pa ang nagsusumiksik sa buhay mo." umupo ito sa upuan at tumitig sa akin.

"Let's get this over, Caine. I want this to end. I never wanted this." seryosong saad ko. Nakita ko ang pagbalatay nang lungkot sa kanyang mga mata na agad kong inignora.

"Your a lawyer and you knew that it's impossible to do the annulment in this early stage. Lalo na't kakakasal lang natin. Why don't we give it a try?" tanong nito na nakapagpatayo sa akin at sinamaan siya nang tingin.

"What do you think your suggesting!? Give it a try? Are you out of your damn mind?" sigaw ko dito at pabagsak na umupo. "You know that this not supposed to happen. Ayoko nito, Caine. I wanted to be free from this marriage. Please..." pakiusap ko dito.

"I cant, Isabela." umiiling na sabi nito na nakapagpakunot ng noo ko.

"Why not? Alam naman nating dalawa na walang namamagitang pagmamahal sa pagitan natin. It was just for fun that night. So please, file an annulment." pakiusap ko dito na agad na naman nitong inilingan.

"Bakit kailangang ako ang mag file ng annulment na 'yan? Ikaw ang may gustong kumawala 'di ba? Then, you file." halata na rin sa boses nito ang inis.

"Kung pwede lang, ginawa ko na. Kaso hindi ako papanigan ng korte dahil ako ang may kagagawan ng kasal na 'yon. If you file, then tell them you were forced by me. Baka i-grant nila ang annulment. I will do everything, Caine. Just please." hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko. Tumayo ako at lumapit sa harap nito. Hinila ko ang upuan na nasa harap niya at inilapit sa kanya.

Umupo ako at hinawakan ang mga kamay nito. "I would do everything, Caine. Just tell me what to do."

"Once, I filed an annulment. You knew na kakalat ang balitang ito. Ayokong gawin agad ang proseso dahil ayokong malagay at mahusgahan ang pangalan natin. Let's just do it this way." he paused and look at me. "I have something in my mind na makakatulong sa atin. If it worked, then better. If it doesn't, then, I'll file what you want. Wanna hear it?" tanong nito na nakapag-paisip sa akin. Ilang minuto din akong natahimik bago nagsalita.

"Sana lang hindi kalokohan 'yang sinusuhestiyon mo, Caine. Spill." pinanatili kong seryoso ang mukha ko at binitawan na ang kamay nito. Sumandal ako sa upuan at tumitig dito.

"Bibigyan natin ng panahon ang pagsasama natin. We'll live in one roof for three months. Susubukan natin kung magwowork out ang marriage natin. If dumating ang three months at hindi mo pa din akong natutunang mahalin? I'll set you free. I'll file the annulment and I will make sure na maga-grant 'yon. Is that okay with you?" parang hindi ako makapaniwala sa sinasabi nito.

Tumayo ako at nagpalakad-lakad sa likuran niya. Gusto kong pag-isipan itong mabuti para hindi ko pagsisishan sa bandang huli.

"Paano ako makakasiguro na tutupad ka, Caine?" paninigurado ko habang naglalakad  pa din ako nang pabalik-balik sa likuran niya.

"You have my word, Isabela. Kung gusto mo, you can print a document para sa agreement natin. Then we'll sign." suhestiyon uli nito na nakapagpatigil sa akin sa paglalakad.

"Okay, papayag ako. In one condition." pumapayag na sambit ko. "No touch." natawa ito sa sinabi ko.

"Are you okay, Isabela. Trying our marriage to work? Tapos 'yan ang condition mo? How will I suppose to prove I'm worthy kung ipapairal mo 'yang no touch na 'yan? That's impossible." bulalas nito at tumayo para humarap sa akin.

"Okay, okay, you win." sumusukong sambit ko. "Ganito na lang. I don't want you to be involve in any woman na naging past mo or present. Ayokong may sumugod sa akin dito sa opisina ko at sinasabing girlfriend mo. If that happens. Our agreement will automatically ended. Three months only, Caine. No more, no less." sabi ko dito at tinalikuran para harapin ang laptop ko.

"Ako naman." tumingin ako sa sinabi nito. "Ayokong may makita akong aaligid na lalake sa'yo. No dates, no suitors to be entertain while our marriage. Gusto ko, ako lang ang lalake sa buhay mo in three months." napataas ang kikay ko sa sinabi nito.

"Are you joking around, Caine? Kasi kung oo, hindi nakakatawa. Never in my entire life na magkakaroon ako ng suitors. I never entertained one. At lalaki sa buhay ko? Wala. Dahil nag-iisa lang ang lalake sa buhay ko." saad ko dito na nakapagpatigil sa kanya at yumuko.

"So, mahal mo siya?" tanong nito habang nakayuko pa din. Ano naman ang pinagsasabi nitong lalake na ito?

"Of course! I love him with all my heart at walang papalit sa puwesto niya sa buhay ko." sagot ko.

"I will make you forget that man." seryosong saad nito na nakapagpasalalubong ng kilay ko.

"Hinding-hindi mo magagawa 'yan. No man can ever beat him up. Siya lang ang ilalagay ko dito and no one will follow." madiin at seryoso kong saad.

"Paano kita mapapaibig kong may ibang laman na pala ang puso mo? Kahit anong effort ang gawin ko ay hindi ko siya mapapantayan, dahil may nauna nang nakatira diyan sa puso mo. Give me the chance, Isabela. Huwag mo naman akong gawing kaawa-awa nito. Forget him and try to love me." hinila nito ang kamay ko na nakapatong sa mesa.

"At bakit ko naman siya kakalimutan para sa'yo? Nababaliw ka na ba? Hinding hindi ko kakalimutan at aalisin sa puso ko ang nag iisang lalake na bumuhay sa akin. Tatang will always be my number 1 at walang papalit sa kanya." pagkasabi ko niyan ay bigla na lang ito natulala sa harapan ko.

"Your Tatang? Hindi lover? Hindi ka inloves a iba?" sunod-sunod na tanong nito na ikinataas ko ng aking kilay.

"What are you talking about? Wala akong lover. Ni hindi nga ako nagkaboyfriend kahit isa. Then now, bigla na lang may asawa na ako. f**k that alcoholic drinks! Dapat hindi na 'yan binebenta! Dapat alisin na sa Pilipinas 'yan." suhestiyon ko na ikinangiti ng kaharap ko.

"At ano naman ang nginingiti mo diyan? Let's finish this agreement para makaalis ka na." sabi ko na ikinailing nito.

"Let's talk about our agreement over lunch. Nagugutom na ako. My treat." aya nito. Tatanggihan ko na sana ito nang magsalita siya ulit. "Huwag mo naman akong tanggihan. Isipin mo na lang na this is the start para sa marriage natin. Just try, Isabela. Please," pakiusap nito bago nito pinisil ang kamay ko.

Napabuntong hininga na lang ako. "Okay, susubukan ko, Caine. I'm not promising anything." sabi ko dito.

"Sapat na sa akin ang marinig na gusto mong subukan. Just let me, Isabela." tumango na lang ako sa sinabi nito.

"Let's go," aya ko dito at inayos muna ang aking mesa. Nakita ko naman ang pag-ngiti nito. Hindi naman siguro masamang subukan ang lahat. Kung talagang hindi magwork, then we will end it. Gusto ko namang maging fair sa kanya. Kung iisipin naman kasing mabuti ay kasalanan ko ang lahat ng ito. Pero siya pa ang may ganang magsuhestiyon. Dapat nga ako ang gumagawa ng paraan at rumisolba sa problemang ginawa ko.

Nang matapos kong ayusin ang mga gamit ko ay agad kong kinuha ang aking bag at lumapit na kay Caine.

"Ready?" tumango ako sa tanong nito at hinayaang hawakan nito ang aking kamay.

Nakangiti itong naglakad at ito na rin ang nagbukas ng pinto para sa aming dalawa. Paglabas namin ay ang mapanuksong mga mata ng kawork ko ang bumungad sa amin.

"Saan ang lakad ng mag asawa?" nakangiting tanong ni Lewis na ikinataas ko ng aking kilay.

"Magtrabaho ka na nga lang, Lewis, hindi 'yong inuuna mo na naman ang pagiging tsismoso mo." inirapan ko siya.

"Sungit naman nito. Para nagtatanong lang naman. Nakakatampo ka na, Isabela." hawak nito ang puso niya at umaarteng nasasaktan.

"Geeezzz, Lewis. Hindi mo talaga bagay ang umarte. Para kang ewan diyan. Aalis na kami." paalam ko dito at hindi na hinintay pang makasagot ito. At dahil si Lewis 'yan, walang makakapigil sa kanya.

"Enjoy your date at sana binyag na ang susunod kong dadaluhan." sigaw nito na ikinatigil ko at tinignan siya ng masama.

"Gago! Umayos ka, Barganza! Sinasabi ko sa'yo!" balik sigaw ko dito saka ito sinamaan ng tingin. Napatingin na lang ako kay Caine nang ipalibot nito ang kamay niya sa bewang ko at bumulong.

"Let's go, Isabela. Hayaan mo na lang siya. Let's just enjoy our lunch." aya nito na tinanguan ko na lang. Tumingin ulit ako kay Braganza at tinignan ko ito ng sobrang sama.

"Mamaya ka lang." mahinang sambit ko na alam ko namang naintindihan nito. He's good at reading words coming from your lips. Natawa lang ito nang tuluyan.

Nagpaubaya na lang ako kay Caine nang igiya niya na ako palabas ng opisina. Paglabas namin ay pinaghintay niya muna ako sandali sa harap dahil kukunin daw muna nito ang sasakyan niya.

Habang wala ito ay napag-isipan kong  pagbigyan na lang ito sa suhestiyon niyang subukan ang marriage na ginawa ko. Kung tutuusin ay siya ang argabiyado sa aming dalawa.

Nang may bumusina sa harap ko at tawagin ang aking pangalan ay napangiti na lang ako. Agad akong naglakad palapit dito at sumakay sa binuksan nitong pinto.

"Thank you," pasasalamat ko dito. Nang maisara na nito ang pinto ay agad itong umikot sa kabilang side at sumakay na.

"Where to? Saan mo gustong kumain?" pinaandar na nito ang sasakayan.

"Ikaw na bahala, Caine. Hindi naman ako mapili sa pagkain. Anywhere you want." nakangiting sabi ko dito na ikinangiti niya na din at tuluyan na kaming umalis.

Hindi naman siguro ito mahirap mahalin. He's handsome, I mean it. Saka napaka-hot nitong tignan, lalo na sa suot nitong body fit na gray t-shirt. Mukha nga lang siyang playboy. Ayoko namang manghusga agad. Siguro malalaman ko din naman kung playboy siya o hindi kapag tumagal na ang pagsasama namin.

"Susubukan ko, Caine. Pero hindi ako nangangako. Sana hindi ako magsisi sa pagta-try."  bulong ko habang nakatingin dito. Nang mapatingin siya sa gawi ko ay nginitian ko siya. It was a genuine smile to assure him na susubukan ko ang gusto niya. Anuman ang maging resulta ng lahat.

Kapag sumugal ka sa isang bagay na alam mong napakapossible. Ihanda mo na din ang sarili mo sa mga bagay na kaakibat nito. If you try, there are only two results. You'll succeed or not. Kailangan mong tanggapin kung ano man ang maging resulta. Sa pag ibig, kailangan mong sumugal para manalo.