Pinaghalong malakas na ulan sa labas at mahinang tugtog sa loob ng sasakyan ni Doc. Gaara ang tanging naririnig ng aming mga tainga. Katulad nga ng sabi niya kanina ay ihahatid niya nga ako pauwi.
Palihim akong sumulyap kay habang siya’y nagmamaneho.
Ang taas ng nose bridge, ang cool ng ash-gray niyang buhok at ang guwapo niya. Nakakapagtaka at wala pa siyang asawa sa edad niya?
“I was actually following you awhile ago,” aniya bigla na sa daan lang nakatingin. “Papauwi na sana ako, kaya lang nahagip ka ng mga mata kong naglalakad lang mag-isa. Since mukha kang lutang, I thought of greeting you noong pumasok ka na kanina sa shop.”
Napakamot naman ako sa likod ng aking tainga dahil sa sinabi niya. Biro ko, “Stalker ka na ngayon, Doc? Pero salamat sa libre.”
“No worries.” Bahagya siyang
