“Finally.”
Parang nakahinga nang maluwag si Gaara dahil sa tono niya. Halos isang oras kasi ang inabot ng byahe pauwi ngayong naulan kumpara sa twenty-five minutes lang kapag tila at walang traffic.
“Sorry. Ginabi ka pa tuloy,” sambit ko habang nag-aalis ng seatbelt.
“It’s okay. I enjoyed it anyway.” Ngumiti siya. “The rain has stopped, so I’m fine.”
“Okay. Paano, dito na ako bababa, Doc. Diyan na lang sa sunod na kanto ang bahay namin. Salamat!”
Pagbaba ko ay ngumiti pa ako sa kaniya. Ngunit bago ko maisara ang pinto ng sasakyan ay tinawag niya ako.
“I will still be here for the next few weeks. Don’t hesitate to visit the hospital again if you wish to get another check up.”
Tumango ako. “Salamat, Doc.”
Pinanood ko ang pag-alis ng kaniyang sasakyan bago ako pumihit patalikod para
