Madalas sabihin ni Mama sa akin na mahirap kapag hindi ako nag-asawa. Mahirap daw ang tumandang dalaga. Mahirap daw ang mag-isa sa buhay.
Pero hindi ba mas mahirap kung sa kapipilit kong humanap ng mapapangasawa ay puro naman maling tao ang matagpuan ko?
Una sa lahat, wala naman akong pakialam kung magkaasawa man ako o hindi. Pero ang sabi ni Mama, baka raw pagsisihan ko.
Ganoon ba talaga kahalaga ang pag-aasawa?
Ngunit kahit gaano ko man itanggi kay Mama na ayaw kong mag-asawa ay hindi ko rin napigilan ang aking sarili na magkagusto sa lalaki. Ang malala, kung gaano ako kabilis tumanggi ay ganoon din naman pala akong kabilis mahuhulog at... masasaktan.
Tuluyan na ngang nagbago ang aking isip dahil na rin kina Mama at Line. Hindi na nila ako ganoong pinipilit dahil napag-isip-isip ko
