“I know, Lawyer.”
Pero iyong tono niya—
Parang hindi naniniwala.
Napabuntong-hininga ako habang nakatingin sa sandwich na ipinadala niya. Naroon pa rin iyong maliit na sticky note sa gilid ng mesa ko, at nakakainis dahil ilang beses ko na iyong binasa kahit apat na salita lang naman.
Eat on time.
Simple.
Pero bakit parang masyadong personal?
“Hoy.”
Napakurap ako nang iwagayway ni Denise ang kamay niya sa harap ng mukha ko. Nakatayo siya ngayon sa tabi ng desk ko habang may hawak na folder at nakangisi na naman na parang may alam na krimen kong ginawa.
“Lutang ka na.”
“Hind—”
“Don’t even try.” Umupo siya sa bakanteng upuan sa harap ko bago sumandal doon. “Calli, nakangiti ka habang nakatitig sa sticky note.”
Agad akong napatingin sa monitor ko para umiwas.
“Hindi kaya.”
“Attor
