“Infernu,” tanging nasabi ko na lang. Hindi na niya ako nilingon pa. Galit siya dahil sa katangahan ko. Hindi ko naman alam. Wala akong alam. Hindi na ba ako puwedeng magkamali?
“Leave now,” matigas niyang wika. Napasinghot ako at pinunasan ang luha sa aking mata.
“I’m sorry, hindi ko naman alam,” saad ko sa kaniya. Lumingon siya sa akin at wala man lang siyang reaksiyon. Nilapitan niya ako at nginisihan.
“You don’t know about anything, Sarissa. Listen to me, don’t make me feel betrayed,” anas niya. Mahinang tumango naman ako. Napapikit ako nang punasan niya ang mukha kong hilam ng luha.
“Go home and rest,” tipid niyang saad at tinalikuran na ako. Hindi ako kumbinsido. Alam ko galit pa rin siya. Hindi na rin ako nagpumilit pa. Lumabas na ako ng kuwarto niya. Nakita ko naman si Leon
