Sa paglipas ng araw, sa paglala rin ng pagkamiss ko kay Pat. Kung paano niya pakalmahin ang loob ko sa tuwing nagagalit ako. Kung paano niya alisin ang inis ko gamit ang yakap at mga halik niya.
Miss ko na ang amoy niya, ang ngiti niya at lahat sa kanya. Hindi ko lubos akalain na mas bumibilis ang pag-galing niya dahil sabi ni Chad, tinutulungan daw ni Pat ang sarili n'ya.
"Hindi ako aalis sa tabi mo, hon." sabi ko habang hawak ang kamay niya. "I Love you." dagdag ko pa at saka hinalikan ang kamay niya. Gumagaling na rin ang mga sugat niya pati na rin yung mga pasang natamo niya sa aksidente. Alam kong malapit ka na ring magising.
"Daddy!" nagulat naman ako ng pumasok si Mama na buhat-buhat si Via.
"Aba!" tumayo ako at kinuha si Via kay Mama.
"How's your school?" tanong ko.
"Oka
