Kabanata 3
1722 Words
ARYANA POV.
Matapos ngang ipalipat sya ng kwarto ng senyor sa ikalawang palapag ay nandirito nga't kasalukuyang sinisilip ang kaganapan sa ibaba at gaya ng mga nakaraang araw ay gabi gabi kung pumarito ang mga tauhan nito at nagpapapasok ng mga malalaking van na sa tantya nya ay ito na ang mga iligal na armas.
Kinuha ang cellphone sa bulsa para tawagan ang isang numero...
"Hello?"
Mahinang boses nya.
Kailangan nyang maghinay hinay para walang makahalata sa kanyang ginagawa.
"Ano na ang maibabalita mo?"
Tanong ng kanilang leader sa kabilang linya at gaya ng nasisilip sa ibaba ay palihim nyang sinasabi sa rito at ang iba pang kaganapan noong mga nakaraang araw.
"Magaling Miss Hendas, basta pagbutihin mo lang ang pagmamanman mo sa kanila at mag-iingat kana rin."
"Opo."
Aniya, saka pinatay ang tawag dahil hindi rin sya maaring makipag usap rito ng matagal sa kadahilanang maaaring may makarinig sa kanya mula sa labas...
Sa pananatili nya mansyon ay nakakabisado narin ang pasikot sikot dito at kahit ang paglabas ng mga kasambahay ay ipinagbabawal rin pala ng senyor lalo na sa umaga...
Umupo syang muli sa kama saka isinuksok ang cellphone, pati ang itinatago nyang baril sa ilalim ay kinakapa upang makasigurading andito parin.
Tumunog ang kanyang bell, hudyat na kailangan sya ng matanda at sa ganitong oras ay sigurado syang nasa kwarto na ito, kaya nagpalit sya ng damit gaya sa nurse na kasama nito ngunit kulay pula ang sa kanya kaya di rin maiiwasang lumitaw ang kanyang kaputian kahit pa sa gabi.
Lumabas sya ng kwarto at tinungo ang pintuan ng senyor, tatlong katok ang ginawa nya bago nag salita ang nasa loob at tuloyan syang pinapasok, nasa kama na ito at nakadapa.
"Ngunit paano?"
Bulong tanong nya sa sarili.
Nagtataka syang lumapit dito dahil ang alam nya ay paralisado ang paa ng matanda, pero sa kabilang isip ay baka tinulongan lang ito ng mga tauhan.
"Pinapatawag nyo po ako senyor?"
Aniya.
"Oo ija, marunong kabang magmasahe?"
Patay malisya syang sumagot dito at kahit pa man nakikitang mabait ang matanda ay kailangan parin nyang mag-ingat, dahil kung tutuosin ay ngayon palang mag uumpisa ang totoo nyang misyon.
Nilalagyan na nya ito ng mantika sa likod at dahan dahan minamasahe, nakapikit ito habang nariringgan nya ng mahihinang halinghing..
"Magaling kang magmasahe ija."
"Salamat po senyor."
Aniya.
"Pero alam mo gusto kong deretsahin ka, dahil napapansin kong di bagay sayo ang trabahong ganito."
"Ano pong ibig nyong sabihin senyor?"
Malumanay nyang tanong sa matanda.
"Maganda ka ija, maputi, matangkad at mukhang may pinag aralan ka...
Nakakasiguro ba akong hindi ka ispiya?"
Nagulantang sya sa sinabi ng matanda dahil di nya ito inaasahang tatanungin sya ng huling sinabi, pero kailangan parin nyang kumalma at mag isip ng sasabihin dito.
"Salamat po sa maganda nyong kumento sa panlabas kong imahe, senyor...
Pero totoo pong nakapagtapos ako ng pag-aaral ngunit hanggang high school lang, dahil di na po kayang tustusan ng magulang ko ang pag kokolehiyo, saka ipinanganak po talaga akong maputi dahil ang sabi ng nanay ay isang amerikano ang totoo kung magulang...
At ispisya po?
Sa tingin ko po ay napaka hirap ng trabahong ganyan, pero aaminin ko po na pinangarap kong magtrabaho ng ganyan pero....
sa magiging asawa ko lang po. "
Paliwanag nya sa senyor na ikinatawa naman dahil sa huli nyang sinabi.
"Ikaw talagang bata ka, kinabahan ako sa sinabing mong pag amin, yun pala ay sa magiging asawa mo lang pala?"
Aniya senyor na tumawa pa ulit, kaya nawala na ang kaninang kaba nya sa dibdib.
"Napapahanga mo talaga ako sa ganda ng iyong sagot ija, magkatulad na magkatulad talaga tayo... Pero maiba tayo dahil sinabi mo ang tungkol sa asawa, nakikita ko kasi kung paano ka titigan ng kanang kamay kong si Ellian."
Wika ng senyor na nagpatigil sa kanya ulit.
"Ano pong ibig nyong sabihin?"
"May gusto sayo ang tauhan kung iyon ija, mabait at matulongin pero dahil sa nakikita ko ay di ka ganun kadaling mahulog sa lalaki kaya hindi ko sya ipagpipilitan sayo..."
Wika ng matanda na kinatahimik nya, kaya nag salita itong muli.
"Pero kung sakali lang na mahulog ang loob nyo sa isa't isa ay maaari akong tumulong sa pagpapa kasal."
"Masyado po kayong mabait senyor, pero siguro po ay saka nalang."
Tipid nyang sagot.
"Naiintindihan ko ija, malinaw sakin na hindi mo nga tipo ang gaya ni Ellian pero hindi ko pipigilan ang bata ko, kung sakaling mauwi sa panliligaw ang panakaw nakaw lang nyang tingin sayo."
Dagdag pang sabi ng senyor, masyado nga itong makulit at prangka kung magsalita kaya nanahimik na lamang sya at pinagpatuloy ang ginagawa...
Nang matapos ang pagmamasahe rito ay lumabas na sya ng kwarto, saka naman tinungo ang kusina upang uminom ng tubig....
Naakit syang lumabas ng bakuran dahil sa umuulan at dito ay nakikita nya ang likuran ng isang lalaki na, bigla itong lumingon saka sya tinitigan ng mabuti gamit ang nanlilisik na mata at nang tatalikod na sya dahil papalapit ito ay mabilis ring nahablot ang kanyang braso, saka isinandal sa pader at walang sabing siniil ng halik, nagtataka man sa sarili ay gumanti parin sya dito hanggang sa paharap pa syang buhatin at dinala sa kwarto at isandal muli patalikod sa pader saka sya hinubaran ng suot.
Ngayon ay tumambad sa lalaki ang kurba ng kanyang katawan at ang malaki nitong puwitan saka pinagpapalo habang ikinikiskis pang lalo ang alaga nito sa kanyang lagusan, hanggang sa hawakan sya ng lalaki sa kanyang leeg at simulang halikan habang ipinapasok na ang matigas nitong alaga kanya kaya nadidiin narin sya nito sa pader dahil sa lakas ng pagbunggo habang itinaas pa ang kanyang isang hita at tuluyang mag labas masok sa lagusan, ngunit hindi pa ito nakuntento ay binuhat pa sya paharap at ipagpatuloy ang pagtaas baba habang patuloy rin silang naghahalikan.
Ang alaga nitong nasa kanyang loob ay ramdam na ramdam nya kaya di na nya maiwasang mapaungol ng malakas dahil sa malapit na nyang maramdaman ang paparating, nang may biglang kumatok at kusang bumukas ang pinto saka tinutukan sila ng baril nito at iputok kay Ellian....
Pawisan syang napangon sa kama habang hawak hawak ang kanyang dibdib na mabilis ang pagtibok.
Kinuha ang cellphone para tingnan ang oras at mag aalas sais na pala ng umaga, napatampal narin sya sa nuo dahil sa panaginip lang pala ang lahat hanggang sa nagpasya syang tumayo at tunguhin nalang ang banyo para maligo at nang makababa narin...
Sa ibaba ay naabutan pa nyang nagsasangag si aling meding habang ang ibang kasambahay ay naglilinis na at kaya pala wala syang naaabutang tao pagsapit ng alas dyes dahil maaga palang ay gising na ang mga ito upang gampanan ang mga tungkolin.
"Napaaga ata ang gising mo ija?"
Aniya aling meding at humihigop na ng kape, habang sya naman ay nagtitimpla narin at dinala na sa lamesa.
"Opo eh, di kasi maganda ang panaginip ko kaya imbis na matulog ulit ay naligo at bumaba nalang ako dito."
Aniya.
"Ganun ba, siguro naligo ka sa ulan anoh?"
"Po?"
Tanong nyang natitigilan, saka sya lumingon sa bintana at nakita nga ang pagtila ng ulan, hanggang sa iwasiwas nya ang ulo dahil sa isipin panaginip lang ang kagabi dahil kung totoo man ay bakit walang masakit sa kanyang parting gitna.
"H-hindi po ako naligo sa ulan, saka yun po pala ang dahilan kung bat tayo nanaginip ng masama!"
Dagdag nyang tanong na parang hangang hanga pa sa sinabi ng matanda, nang bigla naman itong tumawa at lumapit pa sa kanya para ilapag ang kanin at ulam sa harapan.
"Ikaw talagang bata ka, syempre nagbibiro lang ako wala yun kinalaman."
"Aling meding naman akala ko po totoo na, p-pero bakit po ba tayo nananaginip ng masama o kahit man lang yung mga taong di naman natin lubos na kilala ay sumasagi sa isip natin pag gabi?"
"Ang alam ko lang ija, eh kung masyado kang nag iisip ng problema o kaya naman iniisip ka nung taong yun kaya sya nasa panaginip mo...
Pero matanong naman kita, sino ba yung nasa panaginip mo?"
Balik tanong na sa kanya ni aling meding.
"Hindi ko po matandaan eh."
Tipid nyang sa got, saka pinagpatuloy ang iniinom na kape, nang bigla namang pumasok si Ellian na nakasando lang at bagong ligo.
Sa totoo lang ay may itsura ito kahit pa kayumanggi ang balat na maari pang maihalintulad sa mga modelo dahil sa tangkad at maskulado nitong pangangakatawan, pero bukod dun ay wala na syang interest na malaman pa ang pagkatao nito...
Umupo ang lalaki katapat sya at sinimulang higupin ang kape saka inilapit ang platong may kanin at ulam, gamit ang kamay nito ay namamangha syang tumititig dahil sa laki ng pagsubo ng lalaki..
"Tititigan mo lang ba ang pagkain ko at hindi kakainin ang nasa harapan mo?"
Aniya Ellian, dahilan para magising naman sya sa pag-iisip.
"A-ah, kakainin p-pero kasi..."
Natitigilan nyang sabi.
"Pero kasi, ang totoo ay dika kumakain ng ganyang pagkain..."
Aniya pa Ellian, habang tumititig na pala ito sa kanya ng mabuti.
Hanggang sa bigla na itong tumayo at hinugasan ng mabilis ang plato saka sya tinungong muli at bumulong sa mula sa kanyang likuran ..
"Hindi ka kumakain ng kanin dahil hindi ka sanay... At dika naman totoong mahirap para magtrabaho dito bilang kasambahay lang, dibah?"
Anang lalaki saka nya mararamdaman ang paglakad nito papalabas, kaya naiiwan syang nakatulala sa harap ng lamesa habang iniisip ang sinabi nito.
"Hindi kaya nakakahalata na sya sa aking ikinikilos?"
Bulong nya sa sarili habang napapalunok pa.
Di pa man nagtatagal ang palabas ng lalaki ay bumalik ito ulit saka humalik sa nuo ng matandang babai at saka sya ulit tinungo.
"Wag ka masyadong nagpapahalata Aryana... At kung maaari ay mag iingat ka parin dahil hindi madaling makalabas sa lunggang pinasukan mo."
Sa pangalawang pagkakataon ay napapikit na sya ng mariin sa isiping nabubuko na sya ng lalaki, hanggang sa lalabas din ang matandang babai at maiiwanan syang mag-isa dito sa kusina kaya nagpasya syang tungohin nalang ang kwarto...
Kinuha ang cellphone saka nag tipa ng mensahe at pinadala sa leader, kailangan nyang humingi rito ng payo tungkol sa kung paano mapag-aaralan ang ugali ng isang lalaki lalo na ang binata dahil hindi maaring matuklasan sya ng ganito kaaga.
Makakaya nyang lusutan ang isang George Montero ngunit tinik parin ang Ellian na yun sa misyon nya....
- Writer
