Tulala ako ngayon sa kisame habang pinagmamasdan ang butiking palakad-lakad at feel na feel dito sa kwarto ko. Magpapasko na rin pala kaya isang linggo na lang ang pasok namin. Napatayo ako ng maalala sila nanay, hindi ko na sila nakakausap dahil sira ang cellphone ni Aling Konching. Muli kong idinial ang numero at nagring naman na ito.
“Anak, kumusta kana?” tanong mula sa kabilang linya.
“Ayos naman Nay, kayo kumusta na?” Sagot ko naman.
“Okay na ang tatay mo. Oo nga pala, huwag mo kalilimutan magpasko dito ah, isama mo na rin ang Tiya Marie at Tiyo Joselito mo anak,” masayang tugon ni nanay.
“Nay si ate ba iyan?” singit ng kapatid kong si Carmina. Kinuha niya ang cellphone kay nanay at paulit-ulit akong tinatawag. “Ate, nandiyan ka pa?” Napagiti ako habang pinakikinggan ang boses niy
